Onder deze titel analyseerde Brecht Arnaert (foto) in opdracht van het 11-juli-comité te Ronse waarom Vlaanderen zich zo laat doen en hoe het aan zijn noodlot kan en moet ontsnappen. Een koele, maar intrigerende analyse. Brecht Arnaert timmert zich een stevige reputatie bijeen als een eigenzinnige denker. Ooit nog parlementair medewerker voor N-VA geweest, maakte hij zijn debuut als auteur van www.dekwantumsprong.be, een politiek-filosofisch pamflet over de institutionele barrières die de Vlaamse gemeenschap gevangen houden, en hoe die kunnen gebroken worden. Nu legt hij de laatste hand aan een doctoraat economie te Madrid dat gaat over inflatie, toegepast op concepten, waar hij in zijn lezing ook over spreekt. Zijn toespraak voor 11 juli zet dan ook aan het denken … over ons denken. Het centrale onderwerp van zijn toespraak is de psychologische makheid van de Vlamingen en de culturele oorzaken daarvan. Het is de stelling van Arnaert dat wij in 1585 een belangrijk stuk van onze (intellectuele) elite kwijt geraakt zijn, en ons volk sindsdien onbeschermd is tegen de aanvallen van zij die onze cultuur willen vernietigen via de wereld van de concepten. Een geraffineerde stellingname, maar hij haalt ze thuis. 
2014-08-29
