De Vlaamse onderstroom is rechts, rechtse partijen halen gezamenlijk de meeste stemmen. Vlaanderen, het Beieren-aan-de-Noordzee. Werkelijk ?
Door Wim Van Dijck – www.doorbraak.be .
Ik raad al diegenen die het met die uitspraak eens zijn, zich eens te verdiepen in de Beierse politiek of in de inhoudelijke stellingnamen van de partij die er al sinds mensenheugenis de lakens uitdeelt, de CSU. Dergelijke rechts-conservatieve politiek is in Vlaanderen hoogstens marginaal, en zeker verdeeld over verschillende partijen, waarbinnen ze nergens de hoofdtoon voert. Niet in de N-VA, niet in de Open VLD, niet in de CD&V en zelfs niet in het Vlaams Belang.
Tijdens mijn verblijf in het Vlaams parlement is het mij opgevallen hoe zwaar de politieke correctheid weegt op alle debatten. Een politieke correctheid, geïnduceerd door ideologisch links, preciezer : het cultureel marxisme, dat sinds mei ’68 onze samenleving op alle niveaus bijzonder diepgaand heeft beïnvloed. Bijna alle politici in Vlaanderen blijven netjes binnen de morele lijnen die het cultureel marxisme heeft uitgezet. Soms is dat uit vrees voor ostracisme, maar meestal is het uit overtuiging, of erger nog : uit pure onwetendheid. Veel politici zijn zelfs niet meer in staat om zich andere dan de door links geconsacreerde standpunten in te denken. En als er al eens een volksvertegenwoordiger de moed heeft om buiten de lijntjes te kleuren (meestal iemand van het VB), dan is de morele verontwaardiging zo goed als algemeen, met als haantjes-de-voorste vaak politici die als ‘rechts’ bekend staan. Het ‘cordon sanitaire’ is daarbij de jongste twintig jaar een uitstekend hulpmiddel gebleken : het is veel méér dan een simpele uitsluiting van een partij, het is de morele houdgreep waarmee links vooral de andere ‘rechtse’ partijen tegen de mat houdt. Het is een de facto verbod op het uiten van andere dan door het cultureel marxisme gedoogde standpunten.
Het cultureel marxisme is uitgedokterd om onze Westerse samenleving volledig te ontwortelen. Om alle eeuwenoude tradities te vernietigen door ze belachelijk te maken, als moreel onaanvaardbaar te bestempelen of ze doodeenvoudig te criminaliseren. De terreinen waarop het cultureel marxisme het actiefst en effectiefst is, zijn – buiten de politiek – de media, het onderwijs, de cultuurwereld en justitie. Maar ook de ‘hardere’ sectoren van onze samenleving, het bedrijfsleven bijvoorbeeld, vallen stilaan voor de mantra’s van links.
Onze samenleving, in Vlaanderen en in heel West-Europa, is tot op het bot aangevreten door de kanker van het cultureel marxisme. Onze beschaving is doodziek. Precies op dit moment en als gevolg van die kwijnende toestand is ze thans onderhevig aan ‘aanvallen’ van buitenaf : de enorme massa-immigratie, uiteraard georganiseerd en gekoesterd door links, en de culturele clash met een systeem als de islam. En het is in de reactie op die fenomenen dat nog maar eens blijkt dat rechts ook (en vooral) in Vlaanderen een fenomeen in de marge is.
In de marge
Het moet de culturele marxisten een enorm genoegen doen dat het gedesoriënteerde ‘rechts’ er dikwijls niet beter op vindt dan precies de door links gecreëerde aberraties in onze samenleving te promoten als ‘vrijheden’ die door de islam worden bedreigd. Enkele voorbeelden om dat te illustreren. Tijdens de tropisch warme dagen van vorige week riep een schooldirecteur zijn leerlingen op om niet ’te bloot’ in de school te verschijnen, daarmee echt niemendalletjes bedoelend die inderdaad op school niet thuishoren. Zijn oproep zorgde niet verrassend meteen voor controverse, met natuurlijk de voorspelbare kritiek op het ‘vrijheidsberovende’ element ervan. Opvallender was het vooral in ‘rechtse’ hoek geuite vermoeden dat de directeur hiermee vooral de ‘preutse’ en ‘aartsconservatieve’ islamieten tegemoet kwam. Zelfde verhaal enkele maanden geleden, toen er ergens een opiniestuk verscheen waarin gepleit werd de scholen weer de mogelijkheid te geven gescheiden onderwijs te organiseren (hetgeen nu verboden is – nog een trofee van links). Aan de opinie lagen allerlei voornamelijk pedagogische en wetenschappelijke argumenten ten grondslag, maar vond in de ogen van links natuurlijk geen genade. De reactie van ‘rechts’ was : ‘knieval voor de islam’. Debat afgevoerd.
In alle mogelijke ethische topics heeft links de voorbije decennia overwinning op overwinning geboekt : abortus, euthanasie, homohuwelijk, homoadoptie. ‘Gendergelijkheid’ lijkt wel een nationale obsessie te zijn geworden. Maar ‘rechtse’ politici hebben volledig gecapituleerd : ze staan te dringen om op de talrijke gay-prides achter het roze spandoek van hun respectievelijke partijen op te stappen. Dissidente geluiden zijn er op dat vlak nog nauwelijks. Meer zelfs : dit soort ‘verwezenlijkingen’ – in de eerste plaats bedoeld om het traditionele gezin kapot te maken – wordt nu opgevoerd als essentie van onze beschaving. De totale Umwertung aller Werte. En ‘rechts’ staat op de eerste rij om die ‘essentie’ te gaan verdedigen tegen de oprukkende islam. Wat een wrange grap is dat !
Freakshow
‘Rechts’ – of wat daarvoor moet doorgaan – zou toch moeten begrijpen dat de enige manier om de Europese beschaving te redden, is te beletten dat ze volledig ontspoord geraakt. Dat ze niet vervangen wordt door een door de culturele marxisten opgelegde surrogaatbeschaving, die stilaan aan verworden is tot een hyper-hedonistische freakshow. ‘Rechts’ zou de hoeder moeten zijn van eeuwenoude tradities en beseffen dat net die tradities het beste antwoord zijn op het immigratievraagstuk en de dreigende ‘islamisering’. Dat die tradities een onderdeel zijn van onze Leitkultur en onze identiteit, vanuit dewelke wij al het vreemde tegemoet treden. ‘Rechts’ zou het hoofd even moeten afwenden van de lichtbak van het ‘islamgevaar’, om het échte gevaar te bekampen : het allesoverheersende culturele marxisme dat onze geesten heeft vergiftigd en onze beschaving finaal ten gronde wil richten.
Ik vraag me af of in Vlaanderen nog voldoende krachten kunnen worden gevonden om het tij te keren. In onze buurlanden (Nederland, Frankrijk, Duitsland) bestaat conservatief rechts nog wel, is er debat, zijn er zelfs massabetogingen. Ik spreek nog niet over Oost-Europa. Maar Vlaanderen is een woestenij van politieke correctheid en intellectuele armoede. Een echt rechtse tegenbeweging is er onbestaande. Misschien zijn we al zover heen dat ze zelfs ondenkbaar is. Om daarvan te gruwelen, hoef je echt geen moslim te zijn.
Foto’s © Reporters.
De auteur is oud-volksvertegenwoordiger van het Vlaams Belang.