Naar aanleiding van 21 juli 2015 …

Tegenstanders van Vlaamse onafhankelijkheid gebruiken vaak het argument dat Vlaanderen te klein is/zou zijn,  om als zelfstandige staat zijn eigen boontjes te doppen.

Hieronder wat cijfers over het aantal inwoners van Europese landen (EU), die wel zelfstandig en welvarend kunnen zijn.

Malta           419.000
Luxemburg       525.000
Cyprus          840.000
Estland       1.340.000
Letland       2.042.000
Slovenië      2.059.000
Litouwen      2.944.000
Ierland       4.585.000
Noorwegen     5.051.000
Slowakije     5.411.000
Finland       5.427.000
Denemarken    5.627.000
Vlaanderen    6.200.000

Maar wat zeker zo belangrijk is, is de mening van twee van de grootste Europese banken : Crédit Suisse en Deutsche Bank. Toch  overdachte bronnen ter zake die wel enige kennis van socio-economie met zich dragen.
Vlaanderen en de Vlamingen kunnen alleen maar welvarender worden wanneer ze zelf kunnen beslissen over hun samenleving, hun economie, hun toekomst.

 

* * * * * * *

De Zwitserse grootbank CREDIT SUISSE noemt een onafhankelijk Catalonië, Schotland of Vlaanderen ‘volledig leefbaar’ en zelfs betere presteerders dan binnen de huidige ‘unies’ waar ze deel van uitmaken.

De onderzoekseenheid van Credit Suisse stelt dat Catalonië zou stijgen in de HDI-ranking (de Human Development Index) van de VN. Dat HDI wordt o.a. berekend op basis van onderwijs, gezondheidszorg en -perspectief en inkomen. Spanje echter, zou in de HDI-index met drie plaatsen dalen naar nummer 26, mocht Catalonië onafhankelijk worden. De huidige deelstaat zou op de 20e plaats eindigen.

Halfweg jaren 1990 was toenmalig hoofdredacteur-directeur van het zakenweekblad Trends Frans Crols de eerste die de hand legde op de studie van de Italianen Spolaore en Alesinidie aantoonden dat de toekomst bij kleine, performante en cultureel min of meer homogene naties lag. Door globalisering en verschuiving van macht naar het wereldniveau, zouden compactere flexibele regio’s beter kunnen inspelen op de belangen van hun bevolking dan de 19e-eeuwse natiestaten, zeker als die laatste ‘veelvolkerenstaten’ zouden zijn.

De studie van Credit Suisse van 25 juli 2014 heet niet toevallig The Success of Small States, en stelt dat kleine landen neigen een grotere levensstandaard te hebben omwille van meer efficiënte dienstverlening, een grotere kans om van de voordelen van globalisering gebruik te maken en een meer homogene bevolking. Daarnaast blijkt er ook een negatief verband tussen omvang en BBP per capita. Een positief verband is er dan weer tussen schaalgrootte en ongelijkheid (welvaartspreiding) binnen een land – lees : in een kleiner land is de welvaart beter gespreid en is er minder ongelijkheid. Uit de studie leren we ook dat kleine landen meer spenderen aan onderwijs en gezondheidszorg, wat – zo blijkt ook uit de HDI-cijfers – lange termijnsuccesfactoren te zijn voor die landen.

Zijn kleine staten dan niet te klein om te overleven in een geglobaliseerde wereld ? De studiedienst wijst er fijntjes op dat sinds 1945 – toen het aantal VN-lidstaten spectaculair is beginnen stijgen van 50 naar 193 – maar liefst twee derde van de nieuwe staten minder dan tien miljoen inwoners tellen, ‘kleine staten’ dus.

Het rapport gebruikt deze veronderstellingen om het HDI te voorspellen van een onafhankelijk Catalonië, maar ook van Schotland, Québec en … Vlaanderen. Zowel Catalonië als Schotland zouden onafhankelijk beter scoren dan de staat waar ze nu deel van uitmaken (VK : 27, Schotland : 23). Vlaanderen doet het even goed (België : 18, VL : 19 … maar Wallonië : 35e plaats).

Het stelt evenzeer dat sommige regio’s die armer waren in de voormalige eenheidsstaat, het relatief beter doen dan hun rijkere buur tevoren. De groei in het bbp in Slowakije is sinds de Fluwelen Scheiding sterker toegenomen dan in Tsjechië. Een niet mis te verstane les voor België – lees Wallonië.

Bron : Doorbraak,  06/08/2014 –  Karl Drabbe

* * *

Deutsche Bank : Vlaanderen sterk genoeg om eigen weg te gaan

Een interessant document van Deutsche Bank neemt de onafhankelijkheidsmogelijkheden van enkele Europese regio’s onder de loep.

Op 7 februari 2015 maakte Deutsche Bank een rapport bekend waarbij het onderzocht of bepaalde Europese regio’s beter af zijn indien ze onafhankelijke staten zouden worden. Het antwoord klinkt bijna volmondig ‘ja’.

De regio’s waar nationalistische partijen sterk scoren, hebben niet alleen een sterke culturele identiteit, vaak zijn ze ook economisch krachtig. Het is de vaststelling van het rapport met de titel : Better off on their own ? De analyse en de conclusies lopen merkwaardig parallel met een eerderrapport van de Zwitserse grootbank Credit Suisse.

2014 is volgens de onderzoekers een politiek breekpunt in Europa. In Catalonië, Schotland en Veneto zond de bevolking duidelijke signalen uit dat het zelfstandigheid wil. Ook de verkiezingsresultaten in Vlaanderen en de politieke situatie in Baskenland wijzen die kant uit. De Europese integratie heeft voor een opmerkelijke paradox gezorgd. De stap naar onafhankelijkheid voor verschillende kleinere naties houdt veel minder economische risico’s in door de aanwezigheid van de EU. De regio’s zijn ook vaak economische motoren van de staten waartoe ze behoren. Bijna allemaal hebben ze een hogere levensstandaard dan het gemiddelde van de staat.

Zo is het Vlaamse bruto binnenlands product 37% hoger dan tegenover dat van Wallonië. Vlaanderen scoort ook opvallend goed wat betreft de economische output, waarmee men het Belgische gemiddelde vlotjes overstijgt.

Het rapport stelt alleszins vast dat België een diep verdeeld land is, zowel politiek als sociaal. Het gemiddelde inkomen, de levensduurte en de werkloosheid zijn over het land heen enorm verschillend. Ook de rol van Brussel, een Franstalige stad omgeven door Vlaanderen, wordt als ‘speciaal’ bestempeld. Het document geeft een kort historisch overzicht van de situatie sinds 1955 en stelt vast dat de zesde staatshervorming en de terugval van het aantal gezamenlijke stemmen voor de V-partijen in 2014 het onafhankelijkheidsmomentum hebben doen verdwijnen. Het Duitse rapport heeft weinig begrip voor de niet transparante transfers tussen de regio’s, waarbij het vaststelt dat in Duitsland de transfercijfers tussen Oost en West gewoon bekend zijn.

De conclusie van het rapport luidt dat onafhankelijkheid wel degelijk een duit kost en daarom alleen mogelijk is voor economisch sterke regio’s. One has to be able to afford it. En als je dit document mag geloven, dan kan Vlaanderen het gerust alleen aan.

 

Bron : Doorbraak, 10/02/2015 – Harry De Paepe

 

Foto’s © Reporters.