Hoeveel nieuwkomers met een vreemde identiteitskaart hebben de laatste jaren verblijfsrecht gekregen in België ? Die vraag stelde de linkse VUB-socioloog Jan Hertogen zich (Zijn er eigenlijk wel niet-linkse sociologen ?). De antwoorden op deze vraag zijn ontstellend.
In ons land kunnen immigranten om uiteenlopende redenen verblijfsrecht krijgen. Naast de klassieke asielprocedure, zijn gezinshereniging, humanitaire of medische regularisatie en EU-burgerschap de voornaamste wettelijke instrumenten om een geldig toegangsticket voor de N.V. België te bemachtigen. Er is dus keuze genoeg.
Socioloog Jan Hertogen ging na hoeveel nieuwkomers per nationaliteit tussen de jaren 2010 en 2014 gebruik maakten van dit verblijfrecht in België ? Wat opvalt : Roemenië spant de kroon met zo maar eventjes 42.892 emigranten, gevolgd door Polen dat 28.893 landgenoten naar ons land zag afreizen. Beide landen zijn lid van de EU en de NAVO. Wellicht zullen deze ‘podiumplaatsen’ voor het lopende jaar 2015 ingenomen worden door Syriërs en Irakezen. Hertogen berekende dat de afgelopen vier jaar welgeteld 353.793 (!) immigranten hun verblijf in België – het El Dorado van het Westen – ongestoord mogen verder zetten.
Bevolkingsvervanging door vreemdelingen
Waar trekken al die nieuwkomers naartoe ? Al even opvallend is het feit dat vooral Vlaanderen geliefd is. Van de 59.584 nieuwkomers in 2014 kozen er 31.740 om hun verblijf in het noordelijk landsgedeelte van België verder te zetten. De aantrekkingskracht van Wallonië blijkt met 9.839 immigranten een pak lager te liggen. Het Brusselse Hoofdstedelijk Gewest blijft proportioneel echter het meest immigranten slikken. Terwijl Brussel nu reeds kreunt onder de massale instroom van immigranten, kozen in 2014 welgeteld 17.828 nieuwkomers voor een verblijf in de Europese hoofdstad Brussel. Goed voor een derde van het totaal aantal immigranten dat jaar. De afgelopen 20 jaar deden meer dan een half miljoen immigranten het hen voor. Geen andere Europese stad doet hen dat na. Als men in sommige Brusselse gemeenten of wijken rondloopt, is er eigenlijk bijna geen verschil met een wandeling maken door steden als Casablanca, Algiers, Tunis, Caïro of Mekka. Enkel de straatnaamborden zijn nog in het Frans en Nederlands opgemaakt.
Alles wijst er dus op dat zich hier een onmiskenbaar proces van bevolkingsvervanging aan het aftekenen is. We kunnen deze mensenmassa onmogelijk blijven opvangen zonder onze eigen fundamenten, stabiliteit, welvaart en veiligheid in gedrang te brengen. Een land – en bij uitbreiding een continent – heeft niet alleen het recht zijn grenzen en sociale zekerheid te beschermen; het heeft tegenover zijn eigen burgers ook de plicht dat te doen.
Vele van deze ingeweken vreemdelingen vormen een last voor onze gemeenschap. Ze hebben hier geen enkele economische of praktische meerwaarde. Ze zijn vaak ongeschoold, kunnen en kennen niets, willen zich niet integreren in onze gemeenschap – de taal en de normen en waarden overnemen – ze zorgen vaak voor veel overlast (maken voor 80% van de gevangenisbevolking uit) en leven hier enkel van een reeks uitkeringen op de kap van de belastingbetalers.
Hypocrisie van groen-links
De partijen aan het linkse en uiterst linkse kant van het politieke spectrum (Groen, SP-a, PVDA) zien deze massa immigranten graag komen want ze zijn nu voor jaren van nieuw kiesvee verzekerd ! Volgens links zijn deze immigranten ‘slachtoffers van de maatschappij’, slachtoffer van de politieke toestand in hun land, enz … In sommige gevallen is dit het geval (burger-oorlog), maar de meeste immigranten zijn hooggeschoolden en beschikken over wel wat vermogen om de gevaarlijke en lange overtocht vanuit Azië of Afrika naar hier te maken en te betalen. Armoezaaiers geraken hun eigen dorp nog niet uit ! We hebben hier dus meestal te maken met economische gelukzoekers !
Tijdens oorlogen moet men vluchten naar de nabije buurlanden, niet 10.000 km verderop het eens gaan proberen. Weerbare mannen en vrouwen blijven ter plaatse en verzetten zich tegen de vijand. Zie de Koerden in Syrië !
Tijdens WO I verbleven er honderdduizenden Belgen (meestal Vlamingen) in Nederlandse vluchtelingenkampen. Vlakbij en in dezelfde cultureel en taalkundige ruimte. Zij vluchten toen niet naar Iran, Noord-Afrika, Mexico of Brazilië … waar het toen rustig was.
De huidige immigranten verlieten hun (arm) land of regio in plaats van ter plaatse ‘de handen uit de mouwen te steken’ en hun land mee helpen op te bouwen. Deze hooggeschoolden zijn in zekere zin een soort ‘deserteurs’ en verraders van hun eigen land !
Hier aangekomen merken deze immigranten dat de voorgeschotelde verhalen over het ‘rijke Europa’ niet kloppen en dat er hier eigenlijk weinig plaats is voor hen, enkel een leven in de marge van de maatschappij. Groen-links springt hier natuurlijk direct op met heel hun “integratie-industrie” (ziekenfondsen, vakbonden, OCMW, sociale werkers, …) om deze massa immigranten aan zich te binden in dit verzuilde landje (verkiezingen). Links verloor grotendeels de controle over de autochtone arbeidersklasse (in zoverre die nog bestaat) en kan die nu vervangen door massa’s ingeweken buitenlanders.
Tijdens de burgeroorlogen in het voormalige Joegoeslavië in het begin van de jaren ’90 van vorige eeuw vonden vele mensen uit die regio (Kroaten, Bosniërs, Kosovaren) een tijdelijk onderkomen in West-Europa. Ze kregen hier onderdak (bed, bad, brood). Maar eens de oorlog voorbij, zijn de meeste van die oorlogsvluchtelingen terug naar huis gegaan om hun land weer op te bouwen en hun leven daar verder te zetten. Toen hebben we groen-links niet horen krijsen over die arme mensen op de vlucht voor de bloeddorstige communistische Servische milities ! Waren de meeste van die Kroaten ook niet fout tijdens WO II ? De hypocrisie van groen-links kan niet duidelijker zijn !
Foto’s © Reporters.