Vrijdag 2 juni, zaal “Da Capo”, er waren een dertigtal toehoorders.
Valerie Van Peel (°1979) begon haar loopbaan in het productiehuis van Goedele Liekens, nadien was ze journaliste bij respectievelijk Het Nieuwsblad, Actua-TV en Dag Allemaal. In 2009 werd ze woordvoerder van de N-VA. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 behaalde ze als lijsttrekker in haar woonplaats Kapellen uit het niets acht zetels. Zelf werd Van Peel er OCMW-voorzitter en schepen van sociale zaken in een coalitie met de liberalen. In mei 2014 werd Valerie Van Peel verkozen tot federaal volksvertegenwoordiger van de kieskring Antwerpen.
In de familie Van Peel wordt er veel aan politiek gedaan. Haar 82-jarige vader is vandaag OCMW-voorzitter in Kalmthout voor de CD&V en haar nonkel is Antwerps CD&V-havenschepen Marc Van Peel. Haar broer is comedian Michael Van Peel. Dat moeten explosieve familiefeestjes zijn.
“Ik kom niet uit een Vlaams-nationaal milieu. Dit is een zeer pragmatisch proces geweest. Als journalist zag ik in de Kamer Bart De Wever in volle actie. Die viel op met zijn uitspraken en stellingen. Dit land werkt structureel niet. Dit moet naar confederalisme leiden en op termijn moet Vlaanderen zelfs volledig onafhankelijk worden.
Gelukkig heeft de N-VA geen zuilen als we onze mening moeten vormen. De partij zegt wat ze denkt. De zaken benoemen hoe ze zijn. Wat is er nodig om op lange termijn het project te laten slagen” aldus Valerie Van Peel.
Dossiers overlopen
Van Peel behandelde een aantal politiek actuele onderwerpen
“Het communautaire is niet weg. Dit merk je in elk debat dat je voert. Zo de contingentering van artsen. In de jaren 1990 waren er teveel artsen. Met als gevolg een enorme overconsumptie. Artsen lieten patiënten veel terugkomen. Er werd voorgesteld om een ingangsproef voor artsen in te voeren. Het was een federale wet maar Wallonië paste die niet toe. Dit bleef zo 20 jaar bestaan. In Vlaanderen was er een ingangsexamen voor studenten geneeskunde, in Wallonië niet. In Wallonië gebruikt men vestigingsnummers voor artsen uit de toekomst. Ze zitten er nu reeds aan het jaar 2023. In vorige regeringen is er nooit iets mee gedaan. In 2014 eiste de N-VA een ingangsexamen. Dit is er nu gekomen en we krijgen een verdeling van de artsen volgens de bevolkingsaantallen.”
“De NMBS heeft een aparte ziekenkas voor zijn personeelsleden. De andere ziekenfondsen krijgen een jaarlijkse administratieve toelage voor de afhandeling van hun dossiers. Bij het ziekenfonds van de NMBS gelden andere parameters : ze krijgen + 70% meer subsidie dan de andere ziekenfondsen. Duidelijke concurrentievervalsing. Hierop kan men besparen. Het socialistische ACOD stond direct met een pamflet klaar waarin ze de N-VA beschuldigde ‘alle pensioenen van de NMBS-werknemers te willen afpakken’. Ik ging in debat met een socialistisch vakbondsafgevaardigde op de Zevende Dag en daar gaf deze persoon achteraf in de bar toe dat hij mijn wetsvoorstel nog niet had gelezen.”
“Durven benoemen en aanpakken. Een derde van de klanten van het OCMW heeft een verslaving (drank, drugs, gokken, spelletjes, enz…). Dit kan verstrekkende gevolgen hebben voor die mensen die maar een leefloon krijgen van 850 euro/maand voor een alléénstaande. Vroeger liet men deze mensen met rust vanuit de OCMW’s. Ze kregen hun uitkering en daarmee gedaan. We moeten kijken of deze klanten werkbereid zijn. We dienden een wetsvoorstel in om in samenspraak met de arts te bekijken of deze klanten nog te behandelen zijn. Er moet ook een verplichting komen om richting behandeling te gaan.”
“Beroepsgeheim van OCMW-personeel. In het kader van onderzoek naar terrorisme moeten OCMW-medewerkers en alle medewerkers van sociale instellingen (vakbonden, uitbetalingsdiensten) als ze in hoofde van hun beroep stuiten op effectieve terroristische daden of -plannen dit onmiddellijk melden aan de politie. De andere burgers kennen die verplichting reeds lang. Sommige ‘terroristen’ krijgen soms OCMW-steun. We moeten ook de effectieve verblijfsplaatsen van alle OCMW-klanten kennen. Officiële adressen zijn soms nep. Effectieve adressen zijn soms ‘safehouses’ van terroristen. De socialisten verzetten zich tegen deze aanpassing van het beroepsgeheim. Het beroepsgeheim is nooit gebruikt om absoluut te zijn. Hierover is 1,5 jaar gediscussieerd. Soms 9 uur per dag. Uiteindelijk is het wetsvoorstel erdoor gekomen.”
“Het sociaal verhaal van de N-VA. In de pers wordt dit geregeld afgeschilderd als a-sociaal. Wij willen het sociale zekerheidssysteem behouden waar de sterkste schouders de grootste inspanningen leveren en enkel de mensen terechtkunnen die het echt nodig hebben. Generatiearmoede : in Wallonië groeit één kind op vijf op in een gezin waar er niemand werkt. In Vlaanderen is dit één op vijftien.”
Na de voordracht was er receptie op het dakterras van Da Capo.
Foto’s © Gazet van Hove, Wim Frans.