www.doorbraak.be – door Luc Nagels .

Een deel van dat kapitalistisch-liberale model, vrije migratie, kristalliseerde vorig jaar uit in het VN-migratiepact van december 2018. En minstens dat deel van het model zet nu kwaad bloed. In Bilzen bijvoorbeeld. Immigratie lijkt op hulp, maar is in wezen enorm winstgevend voor de grote wereldinvesteerders die de VN en de EU aansturen.
Mensen naar binnen, roofkapitaal naar buiten
Het VN-migratiepact stipuleert : niet u bepaalt wie er in uw land komt wonen. Dat bepaalt de migrant zelf. Het geheel wordt verpakt in mensenrechten, duurzame economie, gendergelijkheid en klimaatverandering. De mensen beginnen de dubbele agenda van het migratiepact door te hebben en geraken gefrustreerd.
Onze politici en onze captains of industry doen aan Orwelliaans denken. Onder het mom van empatische wereldburgers met een goed hart halen ze hun menselijke grondstof en hun verbruikers binnen. Vormen ze een culturele en ethnische mozaiek ? Goed, dan vormen ze geen ééndrachtig blok en zijn ze gemakkelijk manipuleerbaar.
Meer nog. In ‘Objective 2’ van het VN-migratiepact staat dat er moet gewerkt worden aan de ‘oorzaak’ van migratie. Familieplanning denk je dan. Niks van. Er moet geïnvesteerd worden in het economisch herstructureren van plaatsen in de wereld met veel werknemers en afnemers. Open grenzen voor kapitaal en goederen dus. Winstoptimalisatie. Tegelijkertijd kan men controle houden over de productie en over de grondstoffen, en over de plaatselijke politici.Europa reageert
Sociale onzekerheid wordt op dit moment gemengd met culturele onzekerheid. Oude Europese landen van het continent, met een redelijk homogene cultuur (België bijvoorbeeld) verworden plots tot multiculturele, verzuilde gebieden. De wat aparte, mistige brexit is in wezen een migratieprobleem, zoals verwoord door minister De Block.

Het nieuwe Europa
Als wetenschapper heb ik me jaren in deze gordel bewogen. Soms werd hij mogelijk wat te optimistisch als ‘het nieuwe Europa’ omschreven. Deze mensen hadden niks, na het verdwijnen van het communistische regime. Het westers grootkapitaal heeft een goed deel van hen heel snel comfort gebracht. Ik zag ze jaar na jaar vooruitvliegen.
Maar ze zijn ook financiële onderhorigen geworden aan het westers grootkapitaal. Kijk maar eens goed rond naar de namen op de industrieparken in bijvoorbeeld Polen. En als je ze goed leert kennen, zie je dat ze nog hebben wat wij al lang verloren zijn : authenticiteit, eigen cultuur. Die willen ze niet prijsgeven. Daarom liggen karavanen mensen uit de Maghreb, Pakistan of Syrië — met totaal andere hersensoftware — moeilijk in die landengordel.
Een deel van de mensen in het ‘oude’ Europa reageert analoog. Ook de VS reageerde in die richting. Er was een neiging naar ‘neen’ tegen Hillary Clinton’s globalisme en liberalisme. Niet noodzakelijk een ‘ja’ voor Trump. Maar met zijn ‘ik ben geen globalist en geen liberaal’ overtuigde hij bijna de helft van de kiezers.
Wordt de wereld fascistisch of communistisch ?
Als je bovenstaande redenering volgt, begrijp je dat links-liberalen graag uitroepen — en neerpennen — dat we richting fascisme evolueren. De liberale doctrine wordt in vraag gesteld. Mogelijk worden die Europeanen gewoon allergisch aan de manier waarop het grootkapitaal hen nu richting globalisatie duwt.

Slechte prognoses, zullen economisten zeggen. Zeker, dat geeft tijdelijk problemen. Maar Japan wil duidelijk niet terug in de jaren dertig van vorige eeuw belanden. België en andere Europese landen stevenen daar mogelijk wel op af. Dat wordt gemakshalve toegeschreven aan populisten. Het liberale model aanpassen door de oneindige groei niet toe te passen op de mens is een betere optie. Gebruikmakend van de ongelimiteerde middelen van de grootinvesteerders. En geen open grenzen zolang de bevolkingsdruk in de rest van de wereld te hoog is. Dan wordt de wereld helemaal niet fascistisch of communistisch.

