Het regent al enkele weken alarmerende klachten van jongeren die kampen met psychische problemen als gevolg van de corona-crisis. Ze klagen hun manke toekomstperspectieven aan en plaatsen dwingende vraagtekens bij hun mentale welbevinden. Terecht. Zij zijn tijdens vorige lockdown schromelijk over het hoofd gezien door zowel beleidsmakers als media, met psychosociale gevolgen waarvan de effecten nog jaren voelbaar zullen zijn.
Makkelijke kritiek
Niemand die het daarmee oneens kan zijn. Zelfs de lichtjes verzuurde boomers niet, die zich vaak meesmuilend uitlaten over de verwende moraal van het jonge grut, maar gemakshalve vergeten dat zij massaal vervroegd met pensioen konden gaan ten koste van de volgende generaties. Makkelijk kritiek geven vanuit een afbetaalde woning met een veel te grote tuin, ja dat wel.
De meest wijze woorden over Covid-19 die afgelopen jaar uitgesproken werden, komen van een figuur die meer dan 1.000 kaarsjes mag uitblazen. Het interview met de goedheilige cadeautjesman, waarin die boudweg stelt dat zijn baard de beste bescherming vormt tegen dat vermaledijde virus, is nu al legendarisch. Benieuwd naar de excuses waarmee onze politieagenten binnenkort zullen geconfronteerd worden wanneer ze iemand betrappen op het overtreden van de mondmaskerdracht. Hilariteit verzekerd.
Onze Sint liet zich tussen neus en lippen door ontvallen dat hij wel al wat meegemaakt heeft : de pest, de Spaanse griep en rode en groene (!) hond. Ook dit waait wel weer over, met andere woorden. Vraag is natuurlijk ten koste waarvan. Onze bejaarden in woonzorgcentra hebben aan den lijve ondervonden hoe gammel het Vlaamse zorgbeleid wel is. Schrikbarend hoe zelfs in tijden van leven en dood politieke spelletjes werden gespeeld op de rug van wie weerloos was.
De veiligste plekken in Vlaanderen
Scholieren zijn opnieuw veroordeeld tot halftijds afstandsleren dat, alle goede bedoelingen ten spijt, weggezet mag worden in de hoek van bezigheidstherapie. Leerlingen zijn nog nooit zo dankbaar geweest om in de klas te kunnen zitten. Alleen al omdat een klaslokaal dezer dagen tot de veiligste plekken in Vlaanderen mag worden gerekend.
Studenten zitten uren op een scherm te staren om naar een vlakke uitleg te luisteren, zonder enige interactie met elkaar of de docent. Alle leuke aspecten aan het studentenleven worden hen onthouden. Wie beweert dat studeren vroeger enkel rond boeken en blokken draaide, lijdt aan een speciale vorm van geheugenverlies die in het Duits zo mooi ‘Hineininterpretierung’ wordt
genoemd . De grootste fuifbeesten van toen zijn nu kaal en rondbuikig. 
Wie momenteel studeert, bevindt zich met andere woorden in de hoek waar de meeste klappen vallen. De beelden van feestvarkens in Gent en Leuven volgden naadloos op de discussie rond dooprituelen. Als gevolg van wat een stelletje zielige snobs uit Antwerpen op hun geweten hebben. De opening van het academiejaar was in de ogen van velen het begin van een kettingreactie die deze tweede golf op gang heeft gebracht. Onverantwoorde en egoïstische fuifbeesten die zichzelf onsterfelijk wanen en daardoor oudere generaties in gevaar gebracht hebben.
Te jong, te onervaren ?
Komaan zeg, hoe kort door de bocht kan je gaan. Onze studenten zijn opgegroeid in een wereld die hen alle kans op dromen heeft afgenomen. Met dank aan enkele autocratische senioren die elke redelijke kijk op de werkelijkheid lijken te hebben afgezworen. Kritische jongelui die proberen beleidsmakers een geweten te schoppen, worden genadeloos afgeserveerd wegens te jong, te onervaren en dus te negeren.
Hoog tijd voor een beetje tegengas. Studeren heeft nog altijd zin. Onze maatschappij smacht meer dan ooit naar kritische geesten die gesettelde burgers prikkelen om te voorkomen dat ze zelfgenoegzaam in slaap vallen. Bijt jullie dus vast in die taaie brokken leerstof en zorg dat jullie massaal door die examens heen komen. Eis gerust jullie plek onder de zon op. Schreeuw wanneer niemand lijkt te luisteren. De Sint heeft namelijk gelijk : het is ooit slechter geweest, maar het wordt ongetwijfeld weer beter.