Van de 500.000 illegalen die sinds 2008 een bevel kregen om het grondgebied van de Europese Unie te verlaten, werd slechts 29 procent effectief gedeporteerd. Dat blijkt uit een vernietigend verslag van de Europese Rekenkamer.
Sinds 2008 kregen ongeveer 500.000 mensen het bevel om het grondgebied van de Europese Unie te verlaten. Daarvan werd slechts 29 procent uiteindelijk uitgezet. De cijfers zijn nog schrijnender als het gaat om migranten die niet van het Europese continent afkomstig zijn. Daarvan werd slechts 19 procent, nog niet één op de vijf, teruggestuurd.
Volgens auditeur Leo Brincat zijn “doeltreffende” uitzettingen een “essentieel onderdeel van een alomvattend migratiebeleid”. “Het huidige EU-systeem van uitzetting lijdt sterk onder inefficiënties die leiden tot het tegenovergestelde van het beoogde effect”, aldus Brincat.
Wortel en stok
Sinds 2015 trokken meer dan 1 miljoen migranten, voornamelijk vanuit het Midden-Oosten en Afrika, naar de Europese Unie. De meeste lidstaten zijn het erover eens dat er terugkeerakkoorden gesloten moeten worden met de landen van herkomst, om de toestroom te stoppen en illegale immigranten te kunnen uitzetten.
“Moeilijkheden in de samenwerking met landen van herkomst dragen bij tot de geringe terugkeer van illegale migranten uit de EU”, klinkt het in het verslag. “Bij onze controle werd beoordeeld of de EU de samenwerking met derde landen op het gebied van overname doeltreffend heeft verbeterd. Wij constateerden dat de resultaten van de onderhandelingen met derde landen suboptimaal waren doordat er onvoldoende gebruik werd gemaakt van synergieën met lidstaten en over EU-beleid heen. EU-maatregelen om de samenwerking op het gebied van overname te vergemakkelijken waren relevant, maar de resultaten waren ongelijk, en door tekortkomingen in de gegevens over terugkeer en overname konden wij de algemene impact ervan niet beoordelen.”
Concreet zijn de lidstaten verdeeld over de vraag of men de wortel of de stok moet hanteren om andere landen aan te moedigen om terugkeerakkoorden te sluiten. De Europese Commissie pleit er zelf steeds vaker voor om de stok te hanteren, door bijvoorbeeld te dreigen visumbeperkingen.
De Europese Rekenkamer pleit ervoor om flexibel te zijn in onderhandelingen, en niet enkel de stok te hanteren. “Wij bevelen de Commissie aan flexibeler te zijn bij de onderhandelingen over overnameovereenkomsten, synergieën met de lidstaten tot stand te brengen om de onderhandelingen over overname te vergemakkelijken, de prikkels voor derde landen te versterken en het verzamelen van gegevens over overname te verbeteren”, klinkt het.
