door Karl Van Camp in ’t Pallieterke .
Studies en bevragingen uit het verleden wijzen uit dat 60 procent van de vrouwen zich ’s avonds en ’s nachts onveilig voelt. Dat percentage verschilt uiteraard naarmate de situatie zich voordoet in een stedelijke omgeving en ook de leeftijd van de vrouwen in kwestie speelt een rol, plus nog een aantal andere factoren.
Gelijkaardige onderzoeken in Nederland leverden nagenoeg dezelfde resultaten op. Hoe zou die situatie in Antwerpen zijn ? Voelen de vrouwen in Antwerpen zich veiliger dan elders ? Dat was ook het onderwerp van een schriftelijke vraag van Anke Van dermeersch, Antwerps gemeenteraadslid voor Vlaams Belang.

De volledige vraag van het gemeenteraadslid en het antwoord van de burgemeester in dit artikeltje behandelen, zou ons te ver leiden. Daarom in een notendop enkele besluiten die in het oog springen.
In 2017 werden er 172 aangiftes genoteerd voor verkrachting. In 2021 waren dat er 175. Niet direct een spectaculaire daling over de jaren heen, en dat kan ook gezegd worden over ‘exhibitionisme’ : 34 feiten in 2017, 39 feiten in 2021. Het cijfer dat het meest opvalt : de aangifte inzake aanranding van de eerbaarheid. 185 feiten in 2017, maar een stijging naar 278 in 2021.

Daderprofiel
De Antwerpse politie houdt geen daderprofiel bij. Het is dus niet mogelijk om met een beschuldigende vinger te wijzen naar een bepaalde bevolkingsgroep. Dat mag niet, want ‘etnisch profileren’ is uit den boze.
Dat de cijfers niet verbeterd zijn, wijt de stad aan een verhoogde aangiftebereidheid bij de slachtoffers. Niettemin kan Anke Van dermeersch niet anders besluiten dan dat Antwerpen een onveilige stad blijft voor vrouwen. Daarnaast is er natuurlijk ook het ‘mannelijk’ aspect. Ondanks vele preventieve campagnes, voorlichting op school en de MeToo-verhalen, dringt het bij sommige mannen niet door dat ‘vrouwen lastig vallen’ niet hoort in onze maatschappij.

Rechters
Zou het echter kunnen dat ook hier de rechters soms heel zwak reageren ? Zes jongemannen die in Brussel terechtstonden voor de groepsverkrachting van een zestienjarig meisje, werden veroordeeld tot straffen van 4 en 5 jaar, met uitstel. Maar wat opviel : de rechtbank verplichtte hen ook tot het schrijven van een ‘werkstuk’, lees ‘opstel’, over de gelijkheid van mannen en vrouwen, en over het respect dat vrouwen moeten krijgen. Ja, dat zal indruk gemaakt hebben.
Ooit ging een socialistische burgemeester in bepaalde Antwerpse buurten wandelen om te bewijzen hoe veilig het er was. De man in kwestie werd tijdens die wandeling omringd door journalisten, fotografen en nog wat ‘stillen’, met als gevolg dat er niets gebeurde. Quod erat demonstrandum.
Zouden Annick De Ridder en Jinnih Beels het aandurven om van het Centraal Station te voet naar de Stenenbrug te wandelen, over de Turnhoutsebaan, om twaalf uur ’s nachts ? Alleen ? Het is een moedige vrouw die dat durft.


Foto’s (c) Gazet van Hove.

