Wat zijn de oorzaken van de Europese energiecrisis ?

door gastauteur in ’t Pallieterke .

Wanneer zich een grote crisis voordoet, bewegen de politieke partijen en organisaties zich met verklaringen in de tegenovergestelde richting, afhankelijk van hun belangen en vooroordelen. Dit geldt des te meer in een land als België, waar de pers systematisch en slaafs de meest fantasierijke stellingen van de ecologen in de politiek doorgeeft.

Laten we proberen de hoofdzaak van de bijzaak te scheiden. De energiecrisis van Europa is in de eerste plaats een crisis, niet van een systeem, maar van een land. Dat land is Duitsland. In 2010 heeft Duitsland de ‘Energiewende’ geformaliseerd, een omvangrijk en ambitieus programma voor de overgang op ‘groene’ energie en ‘hernieuwbare’ energie.

Misverstand

De Energiewende is gebaseerd op een ‘misverstand’ (in Britse parlementaire taal). In het programma wordt beweerd dat zowel een overgang naar energiebronnen die geen CO₂ uitstoten als een stopzetting van kernenergie in Duitsland worden nagestreefd. Het probleem is dat zogenaamde hernieuwbare energiebronnen – zon en wind – intermitterend zijn. Zij kunnen alleen parallel met niet-intermitterende energiebronnen worden gebruikt.

Door zichzelf van meet af aan de enige niet-intermitterende, niet-CO₂-uitstotende energiebron te ontnemen, biedt de Energiewende zich bovenal aan als een soort anti-nucleaire vendetta. In 2014 zette Sigmar Gabriel, toenmalig federaal minister van Economie en Energie, het Zweedse bedrijf Vattenfall onder druk om te blijven investeren in bruinkoolmijnen in Duitsland, met de uitleg dat “we niet tegelijk kunnen stoppen met kernenergie en elektriciteitsproductie op basis van steenkool”. Quod erat demonstrandum.

Angela Merkel

Het was bondskanselier Merkel die de Duitse kernenergie de genadeslag gaf en de vernietiging ervan inluidde in de nasleep van de natuurramp van Fukushima. De romantische en beïnvloedbare Duitsers waren net getuige geweest van de tsunami die de stad Fukushima trof en ook de gelijknamige kerncentrale. Dit versterkte de bijgelovige en religieuze haat die de Duitsers al lang koesteren tegen kernenergie. Duitse milieuactivisten sprongen in het gat en eisten onmiddellijk de sluiting van alle kerncentrales – wat Merkel snel toewees.

“De energiecrisis van Europa is in de eerste plaats een crisis, niet van een systeem, maar van een land”

Duitsers worden beschouwd als de meest rationele mensen op aarde. Een leuke grap : een Nederlandse vriend die me dit weekeinde in Brussel bezocht, vertelde me dat hij te maken had gehad met een Duitse Uber-chauffeur die al dertig jaar in Brussel woont. De chauffeur wilde graag met hem praten over de belangrijkste – ja, de enige – kwestie die hem na aan het hart lag. Zijn energierekening ? De vernietiging van de Europese industrie ? Het conflict tussen Uber en taxi’s ? Vaccins ! “Alle vaccins zijn per definitie giftige stoffen” (Duitse wijsheid uit bossen en weiden).

Oorzaak 1 : Fukushima als voorwendsel

De Duitse haat tegen kernenergie is de historische raison d’être van de milieubeweging, zowel in Duitsland als in België : nihil novi sub sole. Reeds in 2001 verkreeg de toenmalige minister van Milieu, de ecoloog Jürgen Trittin, van kanselier Schröder een wet die de vernietiging van de Duitse civiele kernenergie gelastte. De links-extremisten, die serieuzer en beter georganiseerd zijn dan de rechts-extremisten, hebben Fukushima slechts als voorwendsel gebruikt om het door het duo Trittin-Schröder begonnen werk af te maken. Het feit dat ze de liefdevolle steun hebben van de mainstream media maakt hun werk makkelijker. Opiniepeilingen wijzen uit dat de overgrote meerderheid van de Duitsers nu voor kernenergie is … Het is een beetje laat, Fritz !

Oorzaak 2 : verbod op schaliegas

De tweede factor in deze nieuwe Duitse ramp was dat de Duitse milieuactivisten – waarmee de partij Die Grünen wordt bedoeld, maar ook en vooral de machtige Duitse milieuorganisaties en hun lokale afdelingen Greenpeace, WWF, NABU, BUND, enzovoort – ook een verbod hebben afgedwongen op de exploitatie in Europa – en niet alleen in Duitsland – van wat ‘schaliegas’ wordt genoemd, wat in feite neerkomt op gas uit de rotsbodem. Het zogenaamde schaliegas werd ook in Europa verboden – en niet alleen in Duitsland.

“Gezien het overweldigende gewicht van de Duitse industrie is de ‘Europese’ gasprijs in feite een Duitse prijs”

Steengas is aardgas dat zich bevindt in kleiachtig gesteente dat rijk is aan organisch materiaal. In tegenstelling tot conventioneel aardgas, dat is opgesloten in een doorlaatbaar gesteente dat gemakkelijk kan worden geëxploiteerd, zit schaliegas opgesloten in de poriën van een gesteente dat ondoorlaatbaar is gemaakt door de klei die het bevat. Voor de winning van schaliegas zijn de gecombineerde technieken van gestuurd boren en hydraulische breukwerking vereist. Europese milieubeschermers waren in deze zaak effectiever dan hun Amerikaanse geloofsgenoten, die er niet in slaagden het verbod in de VS te verkrijgen. Als gevolg daarvan werden de VS energie-onafhankelijk, terwijl Europa onder Duits bewind het tempo van zijn race naar de bodem opvoerde.

Oorzaak 3 : verbod op bouw terminals

Ten derde hebben de Duitse milieubeschermers het zoveelste verbod verkregen op de bouw – dit keer alleen in Duitsland – van terminals die Amerikaans aardgas kunnen ontvangen. “Immers,” zo verklaarden zij, “wat voor zin zou het hebben om in Europa precies datzelfde steengas in te voeren dat wij niet mogen produceren en dat het resultaat is van een soort ‘verkrachting van de natuur’ ?” (Laten wij onze lezers geruststellen : de exploitatie van steengas in de Verenigde Staten in de afgelopen vijftien jaar heeft geen enkele natuurramp veroorzaakt.)

Conclusie

Energiewende, vernietiging van de civiele kernenergie, verbod op aardgas, verbod op terminals die Amerikaans gas kunnen ontvangen : deze formidabele tangbeweging had tot gevolg dat Duitsland aan de voeten werd geworpen van zijn Russische gasleverancier Gazprom, die intussen druk doende was de Duitse milieubeweging en een aanzienlijk deel van haar politieke klasse met tientallen miljoenen te financieren.

De gasprijs in Europa wordt op Europees niveau vastgesteld. Gezien het overweldigende gewicht van de Duitse industrie is de ‘Europese’ gasprijs in feite een Duitse prijs. Het concrete resultaat van de nieuwe Duitse ramp, ditmaal van zuiver milieutechnische aard, is dat de Europese gasprijs thans tienmaal zo hoog is als de Amerikaanse. Tien keer ! Zoals de vooruitziende Bart De Wever in het weekeinde opmerkte, betekent dit ‘kleine’ verschil, als het blijft bestaan, de dood van de Europese industrie. Dank u milieuactivisten. En lang leve Duitsland.

“Door zichzelf van meet af aan de enige niet-intermitterende, niet-CO₂-uitstotende energiebron te ontnemen, biedt de ‘Energiewende’ zich bovenal aan als een soort anti-nucleaire vendetta”

DRIEU GODEFRIDI

Foto’s (c) Gazet van Hove.