door Angélique Vanderstraeten in ’t Pallieterke .
Vice-premier en federaal minister van Werk Pierre-Yves Dermagne (PS) zei in een interview dat extra belastingen de voorkeur genieten om het begrotingstekort onder controle te krijgen. Het leidde tot verontwaardigde reacties in Vlaanderen. Nochtans is het voorstel van Dermagne zeer voorspelbaar en past het in een politieke tactiek.

België moet tegen 2026 12 miljard euro besparen om de begroting niet verder te laten ontsporen. Het is bekend : de volgende federale regering staat voor een zware opdracht. En tenzij er een ommekeer in stembus komt, lijkt een coalitie met de Parti Socialiste (PS) onvermijdelijk. Dus zij zullen mee de lijnen uitzetten. Vice-premier en federaal minister van Werk Pierre-Yves Dermagne (PS) gaf vorig weekend in een interview met de Tijd een duidelijke boodschap mee : om de begroting te saneren zijn hogere belastingen noodzakelijk. En dat terwijl de fiscale druk hier al tot de top drie van de wereld behoort.

Het leidde tot een golf van verontwaardiging in Vlaanderen. Nu lag het interview – dat eigenlijk door wat makke journalisten werd afgenomen – in de lijn van de verwachtingen. Dermagne zegt dit niet zomaar. Er zijn verschillende redenen waarom de PS voor nieuwe of hogere belastingen wil gaan. Er zit zelfs electorale tactiek achter.
Trouw aan PS-ideologie
Eerst en vooral is het pleidooi voor een PS-minister niet zo verbazend. Als je door Wallonië rijdt, zie je wel vaak autostickers “trop d’impots tuent l’impot” – “te veel belastingen doden de belastingen”. Maar in Wallonië ziet men gezien de linkse electorale meerderheid de oplossing voor budgettaire problemen niettemin bij hogere en nieuwe belastingen. Dermagne is hier trouw aan zijn ideologie.

Opgejaagd door PTB
Tweede element : nog zeker tot de verkiezingen van 2024 zal de PS zich opgejaagd voelen door de communisten van de PTB/PVDA. En dus moet men zich flink opstellen en eisen dat “het geld gehaald wordt waar het zit”. Deze links-populistische retoriek is een vast onderdeel van het PS-discours geworden, waarbij men vanuit de media blijkbaar onvoldoende ingaat op de haalbaarheid van die voorstellen. Rijkentaksen, hogere effectentaksen, vermogensbelastingen, enzovoort, behoren allemaal tot het PS-vocabularium. Alleen, de voorstellen staan op gespannen voet met de realiteit. Als je het vermogen van de 20 rijkste Belgische families belast aan 100 procent (onteigening dus), dan kan je met dat bedrag de sociale zekerheid ongeveer 15 maanden financieren. Wat ga je dan doen na die 15 maanden ?

Vlaams geld uitgeven
Derde punt : belastingen bepleiten is altijd gemakkelijk voor Franstalige politici. Het zijn toch de Vlamingen die het gelag betalen. Het was in dit verband een terechte tweet van N-VA-kamerlid Theo Francken : “Schrap ‘belastingen’ en schrijf er ‘Vlamingen’ boven. Dermagne (PS) : ‘Extra begrotingsinspanning zal van belastingen moeten komen.’” De belastingen op arbeid zijn uiteraard even hoog in het hele land, maar door de hogere inkomens in Vlaanderen plus de betere werkzaamheidsgraad zorgen die voor meer belastinginkomsten. Ook alles wat met vermogen en spaartegoeden te maken heeft, is vooral een Vlaams verhaal. Het is als Waalse politicus dan ook gemakkelijk om zaken te beloven als iemand anders de rekening betaalt.

Vlaams Belang groter maken
Ten slotte is er nog een zuiver electoraal element dat niets te maken heeft met de PS-angst voor de communisten. Met zijn betoog weet Dermagne dat hij de Vlamingen in de gordijnen jaagt. En het mag perfide klinken, maar met hun provocaties hopen de PS’ers dat gefrustreerde Vlamingen nog meer voor het Vlaams Belang gaan stemmen.
Econoom Peter De Keyzer stelde het op sociale media als volgt : “De reacties in Vlaanderen zijn nu al voorspelbaar : boosheid en meer stemmen voor extreemrechts. Dat is een bewuste strategie. Hoe groter het Vlaams Belang, hoe groter de kans op regeringsdeelname voor PS en hoe groter haar gewicht. Cynisch ? Ja. Werkt het elke keer ? Ja.”

Levensverzekering Vivaldi II
Zoals het cordon sanitaire blijft bestaan, is dat reservoir aan proteststemmen later bij regeringsonderhandelingen een dood gewicht. Meer stemmen voor het Vlaams Belang betekent dan inderdaad een levensverzekering voor Vivaldi II. Tenzij de N-VA het echt hard speelt en dat cordon doorbreekt. Dan komt de PS-levensverzekering in gevaar.

Foto’s (c) Gazet van Hove.

