door Julien Borremans in ’t Pallieterke .
De communisten rukken op in de peilingen, maar nog erger is dat hun ideeën steeds meer mainstream worden. Zo kapen ze niet enkel het ongenoegen over de ‘graaipensioenen’ van bepaalde politici, maar bijten ze zich ook vast in de exuberante lonen van de partijvoorzitters in dit land. Dat dergelijke boodschappen er vlotjes ingaan, laat de peiling van HLN en VTM zien. Het debat over klassenjustitie staat met stip op de agenda aangeduid. Hun primaire antikapitalistische retoriek en hun simplistische binaire opdeling in dader-slachtoffer gaat er bij de sectaire, activistische drukkingsgroepen in als zoete koek.
De peilingen van HLN en VTM doen bepaalde hoofdkwartieren daveren op hun grondvesten. PVDA is bijna even groot als cd&v en laat de Open Vld met ruim 2 procent achter zich. In Vlaanderen worden de liberalen en de christendemocraten gereduceerd tot een schim van wat ze ooit waren. De liberalen zitten in een existentiële crisis en wie Sven Gatz in De Afspraak op Vrijdag bezig zag, begrijpt maar al te goed waarom. Beide partijen hebben de fundamenten van hun eigen partij verraden.
“De communisten weten een aantal van hun simplistische denkschema’s door te drukken”
Erg eenzijdig
De ruggengraat van Vilvaldi wordt gevormd door de PS en Ecolo. Het links activisme is in Wallonië verweven met de macht. Maar ook in Vlaanderen zet de activistische trend zich succesvol door. De communisten kapen verschillende debatten en weten een aantal van hun simplistische denkschema’s door te drukken. Hun opmars is ongetwijfeld voor een stuk te wijten aan het beeld dat ze over de ‘graaipensioenen’ van bepaalde politici met succes wisten op te hangen. Maar ook het debat over de klassenjustitie staat met stip bovenaan de agenda.
In een interview met HLN maakt Sven Mary – advocaat van de vader van Sanda Dia – brandhout van die emotionele oprisping. Zowat niemand heeft het arrest gelezen. Ze weten dus niet waarover ze spreken. Bovendien wordt alles teruggebracht tot “een wokeverhaal en Black Lives Matter”. Volgens Sven Mary is justitie in België niet racistisch, maar “wel ongelijk”. Wie het ruimer bekijkt dan het proces Sanda Dia, voelt volgens de succesadvocaat een vorm van ongelijkheid.
Het beeld dat in de pers over het proces Sanda Dia wordt opgehangen, is heel erg eenzijdig. Heel wat zaken halen de media niet. Het doet ons haast vergeten dat hulpverleners en politieagenten dagelijks slachtoffers zijn van brutaal geweld van tuig dat de straat op de ordediensten wil veroveren. Met de regelmaat van de klok worden agenten aangepakt en de beelden ervan op het internet gegooid.
Geweld op politie
Uit een onderzoek blijkt dat 40 procent van de agenten al slachtoffer was van geweld, maar slechts 54 procent liet ook een proces-verbaal opstellen. “Een van de voornaamste redenen daarvoor blijkt dat ze er niet in geloven dat de magistraten de daders echt zullen vervolgen”, stellen Vincent Housin en Vincent Gilles vast. Dat blijkt helaas uit de cijfers. “Volgens cijfers van het Brusselse parket werd 33,5 procent van de dossiers ‘slagen en verwondingen tegen politieambtenaren’ zonder gevolg geklasseerd.” Hoe noem je dergelijke rechtspraak die de klachten van politieambtenaren niet ernstig neemt? De PVDA kijkt de andere kant op.
Maar ook de media hebben boter op het hoofd. De ondergangsprofetieën van de radicaal-linkse klimaatbeweging Extinction Rebellion (XR) vinden steeds meer ingang. De ideologie van de klimaatbeweging is gebaseerd op compromisloos antikapitalisme en simplistische opsplitsing tussen daders en slachtoffers. Hun ideaal van nul CO2-uitstoot in 2025 leidt maar tot één ding – aldus Gertjan van Schoonhoven -, namelijk Stalinisme: “Het kan alleen als onze vrijemarkteconomie acuut een ‘oorlogseconomie’ wordt en onze parlementaire democratie een dictatuur.”
Toch leiden hun psychotische oprispingen, hun bestormingen van vliegvelden en blokkeringen van vitale verkeersaders amper tot weerstand. “Dat blijkt allereerst uit de zachte hand van de politie die keer op keer alles in het werk stelt om de demonstranten ongeschonden van de A12 te plukken”, aldus Geerten Waling. Het Openbaar Ministerie zag na een bezetting van een autosnelweg af van vervolging van de verdachten. Demonstreren voor de redding van het klimaat kan op de nodige sympathie bij de media rekenen.
XR kan dus zijn gang gaan, zonder dat er zelf maar een kritisch briesje bij de media waait. De acties van XR kunnen ook bij de politie op de nodige sympathie rekenen. De actievoerders worden met fluwelen handschoenen aangepakt. Dergelijke bijeenkomsten groeien uit tot halve festivals, met een goedkeurend knikje van de culturele en intellectuele elite.
“Demonstreren voor de redding van het klimaat kan op de nodige sympathie bij de media rekenen”
Repressief
XR vormt samen met Black Lives Matter de zoveelste stap van extreemlinks om met succes de media en de publieke opinie te manipuleren. De gemeenschappelijke noemer vormt de “repressieve tolerantie” van Herbert Marcuse. Om het doel van de klasseloze maatschappij te verwezenlijken, moest volgens de neomarxistische filosoof desnoods maar de democratie worden uitgeschakeld. Meningen die niet strookten met de ideologie, moesten worden onderdrukt. Marcuse werd één van de idolen van mei ’68. Zijn persoon is in de vergetelheid geraakt. Zijn ideeën blijven springlevend. Het succes van de communisten moet ons zorgen baren.
foto’s (c) Gazet van Hove.