door Jurgen Ceder in ’t Pallieterke .  

Golda Meir zei ooit dat er pas vrede kan komen wanneer de Palestijnen hun kinderen liever zien dan ze de Israëli’s haten. Dat moment zit er nog niet aan te komen. Wat denken de Palestijnen immers te bereiken met de afschuwelijk terreur van deze week ? Israël is nu verplicht hard terug te slaan en daarbij zullen Palestijnse burgers omkomen, want Hamas gebruikt zijn eigen volk telkens als menselijk schild. 

Sommigen hebben de barbaarse aanvallen op Israël al vergeleken met 9/11 in de VS. Of de impact op de wereld gelijkaardig zal zijn, valt af te wachten, maar minstens op één punt is er een grote gelijkenis: de terreur is niet gericht op het bereiken van een concreet politiek resultaat. Het enige motief lijkt haat voor de andere en de enige doelstelling hem zoveel mogelijk menselijk leed te bezorgen. 

Het ergerlijkste in de opiniestukken van de Vlaamse pers is de steeds weer opduikende morele gelijkstelling van de twee kampen. Op de concrete daden van Israël en zijn leger mag best kritiek geuit worden. Soms zal die ook terecht zijn. Maar de basisdoelstellingen van de twee kampen zijn zo verschillend dat elke morele gelijkschakeling misplaatst is. In essentie wil Israël alleen met rust gelaten worden. Hamas wil de vernietiging van Israël. De beweging zegt dat ook openlijk. 

Als je deze week Caroline Gennez hoorde zeggen dat beide partijen nu rond de tafel moeten zitten om zo een oplossing te vinden, vraag je je af op welke planeet ze leeft. Hoe onderhandel je met iemand die jou wil vernietigen? Als compromis een gedeeltelijke vernietiging aanbieden ? 

Indihar

Gennez en haar geestesgenoten proberen Hamas steeds voor te stellen als een losstaande entiteit, als een extremistische beweging waar de Palestijnen in de Gazastrook ook het slachtoffer van zijn. Ze vergeet dat die terreurgroep in 2006 wel de enige verkiezing won die daar ooit heeft plaatsgevonden. Moeten we ook geld en middelen naar Rusland sturen met het argument dat Poetin niet alle Russen vertegenwoordigt ? De EU leek even ruggengraat te tonen met de beslissing van Europees commissaris Varhelyi om de ontwikkelingshulp aan Gaza te schorsen, maar die werd onmiddellijk teruggefloten door Gennez en andere Europese ministers van Ontwikkelingssamenwerking. 

Israël heeft zich in 2005 vrijwillig uit de Gazastrook teruggetrokken. De terugtrekking werd door de Palestijnen niet gezien als een gebaar van goede wil, maar wordt er nog steeds de ‘indihar’ (nederlaag) van Israël genoemd. Westerlingen hebben altijd de neiging naar dat conflict te kijken door de bril van de eigen normen. Ze gaan er telkens weer van uit dat Palestijnse woede wel het gevolg moet zijn van armoede of van onrecht dat hen is aangedaan. Westerlingen vergeten daarbij twee belangrijke factoren: een mentaliteit die elke toegeving van de tegenstander ziet als een teken van zwakheid en een totalitaire godsdienst die nu al decennia bewijst hoe goed ze is in het opwekken van haat en terreur.

De tweestaten-oplossing is dood en begraven. Als Israël ooit de Westelijke Jordaanoever zou opgeven kan er geen enkele twijfel over bestaan: dat wordt Gaza II en een nieuwe ‘indihar’. Die ‘nederlaag’ zal de jihadisten dan nog meer aanzetten om ook de rest van Israël uit te vegen.  

foto’s (c) RT.com