door Redactie Politiek ’t Pallieterke .
Zo’n anderhalf jaar geleden droop hij af met de staart tussen de benen. Hij verliet de Vlaamse regering en gaf zijn mandaat van Vlaams minister van Welzijn, Volksgezondheid, Gezin en Armoedebestrijding terug. De bobijn was af na een loodzwaar parcours tijdens en juist na de coronaperiode. Het was hem in de kleren gaan zitten en ook de gestage neergang van zijn partij, die hij ook als voorzitter niet had kunnen keren, hing als een donkere wolk boven zijn hoofd. Wouter Beke (49) beloofde toen dat hij de partij “weer zuurstof zou geven”, maar kwam uiteindelijk zelf in grote ademnood.
Dezer dagen verneemt Vlaanderen dat hij uit zijn as verrijst en volgend jaar de Europese lijst voor cd&v zal trekken. Tom Vandenkendelaere en grote onbekende Cindy Fransen, de twee huidige Europarlementsleden, zien dus opnieuw – na Kris Peeters in 2019 – iemand ‘voorsteken’ die de facto afgeserveerd wordt. Als de trend zich voortzet, kan al zeker Vandenkendelaere het vergeten, ook al doet die nog zo z’n best. Leuk is anders.
Politieke duizendpoot
Wouter Beke heeft een heus politiek palmares. Aan de KU Leuven studeerde hij Politieke Wetenschappen en behaalde er een doctoraat (2004) in de Sociale Wetenschappen, en aan de VUB ook nog een bijzondere licentie Sociaal Recht. In 2003 werd hij ondervoorzitter van cd&v, wat hij bleef tot in 2010. Men aanzag hem als huisideoloog van de christendemocraten. Het waren drukke jaren, want vanaf 2001 werd hij ook verkozen tot gemeenteraadslid in Leopoldsburg, waar hij later schepen en in 2013 ook burgemeester werd. Ondertussen was hij ook Senator (2004-2014) en van 2010 tot 2019 partijvoorzitter. Beke was een politieke duizendpoot in die tijd. In 2014 werd hij bovendien Kamerlid en in 2019 zelfs federaal minister, toen Kris Peeters de biezen nam naar het Europees Parlement. Enkele maanden later verliet hij die post al om zichzelf te ‘belonen’ met een Vlaamse ministerpost, wat ook zijn einde als partijvoorzitter betekende. Hij had de top bereikt die hij altijd al had willen bereiken. Zijn zelf-aanduiding tot Vlaams minister kon niet iedereen pruimen en zorgde voor ongenoegen. Als burgemeester en ook als Kamerlid liet hij zich weliswaar vervangen, maar na zijn ontslag als minister nam hij beide functies weer op, waardoor de vervangers met lege handen overbleven.
Lastige periode
Van bij zijn aantreden worstelde hij als minister van Welzijn en Volksgezondheid met de coronacrisis en stond hij zwaar onder druk van de oppositie én de betweterige activistische media. Eerst waren er de beperkingen die onder meer zorgden voor veel vereenzaamde mensen en ook schrijnende sterfgevallen in de woonzorgcentra. Hij moest opboksen tegen hevige emoties en tegelijk het strakke veiligheidsbeleid tegen de besmettingen handhaven. Toen het tij langzaam keerde, dook een nieuw probleem op na de dood van een kleuter in een crèche, namelijk de erbarmelijke toestand in meerdere kinderopvangverblijven. Ondertussen toonden peilingen dat ook de politieke schade voor de partij nog groter geworden was, waardoor hij haast niets anders kon dan de eer aan zichzelf te houden, ook al bleef hij volhouden dat hij zijn best had gedaan en dingen had gerealiseerd die de media niet haalden. Daar was zeker iets van waar, maar dat werd niet in rekening gebracht. De partij smachtte naar een ander gezicht. Terug in de Kamer hield hij zich nadien een tijdje gedeisd, maar hij kwam langzaam weer op adem, zodat hij nu weer klaar is voor een nieuwe post : Europa.
Op naar de topjob ?
Terugkeren op het nationale vlak was geen optie voor cd&v. Het zou een déjà-vugevoel bij de mensen opwekken en dat kon men missen als kiespijn. Bovendien is de druk van N-VA en vooral VB erg groot in Limburg, zodat ook daar niets nog zeker is. En bovendien wordt het overal drummen voor het kleiner geworden aantal postjes. Hij kiest dus eieren voor zijn geld. Volgens cd&v is Beke echter “de geknipte figuur om te vermijden dat Europa zich laat leiden door de extremen”. Wat hij daar concreet voor gaat doen, weet hij wellicht zelf ook nog niet. Misschien is het ook alleen maar een slogan om cd&v te profileren als ‘partij van het midden’. Of zal hij – gelet op zijn relatief jonge leeftijd – in Europa de weg van Kris Peeters volgen en zo snel mogelijk een vaste topjob te pakken krijgen in een prestigieuze Europese instelling ? Herman Van Rompuy en Kris Peeters kunnen daar zeker voor enkele entrees zorgen… De weggeduwde opvolgers zullen daar zeker geen traan om laten. Integendeel. Ze rekenen daar wellicht op.
foto’s (c) Gazet van Hove.