door Jurgen Ceder in ’t Pallieterke .
‘Stropopredenering’ : het is een letterlijke vertaling uit het Engels, maar ik vind het een nuttig begrip. Bij een stropopredenering verander je bewust de argumentatie van de tegenstander om die dan onderuit te halen en zo zijn ongelijk aan te tonen. Je schermt dan niet tegen je tegenstander, maar tegen een strooien pop (vogelverschrikker) die je zelf hebt gemaakt. Wie ten strijde trekt tegen het begrip ‘omvolking’ met het argument dat het een complottheorie is, begaat een stropopredenering.
Tom Van Grieken gebruikte het woord ‘omvolking’ op de nieuwjaarsreceptie van zijn partij. Dat leverde een voorpagina van De Morgen op : “De omvolkingstheorie : al vaak ontkracht, maar niet kapot te krijgen”. Dan volgde een lang artikel met de uitleg waarom er echt geen complot bestaat om de Europese bevolking te vervangen door een andere. Het artikel doet aan intellectuele oplichting. Van Grieken zei zelfs expliciet dat omvolking geen theorie is, geen complot, maar een feitelijke vaststelling. In het artikel werd trouwens ook over Renaud Camus, de Franse schrijver die het begrip heeft gepopulariseerd, ten onrechte geschreven dat hij een complot achter de omvolking ziet.
Geen moord, maar een tragedie
Je doet niet aan complotdenken als je de EU identificeert als een project dat in essentie anti-identitair van ideologie is of als je opmerkt dat de kosmopolitische elites, de ‘anywheres’, weinig voeling hebben met de problemen die immigratie veroorzaakt voor de gewone mensen, de ‘somewheres’. Er zijn geen geheime bijeenkomsten waar plannen worden gemaakt om de Europese volkeren te vervangen, maar het ideologische taboe om immigratie als een probleem te zien en er iets aan te doen, heeft in de praktijk wel hetzelfde effect. Wat gebeurt met onze samenleving is geen gewilde moord, maar wel, zoals Renaud Camus het ook noemt, een tragedie.
De omvolking is gewoon een reëel gegeven. Voortdurende migratiestromen hebben ertoe geleid dat in hele stadsdelen van Europa al meer migranten van niet-Europese afkomst wonen. Dat proces gaat gewoon verder. Veel gewone mensen, die lang geloofd hebben dat migratie een verwerkbaar gegeven zou zijn, moeten nu vaststellen dat ze zich, net als Rousseau in Molenbeek, niet meer thuis voelen in hun eigen land. Die bezorgdheid gaat ook vaak gepaard met een terechte vrees voor de specifieke problemen die de groeiende islam veroorzaakt.
Historische vergissing
De omvolking is het grootste probleem van het Westen van deze eeuw. De kiezer maakt bij elke gelegenheid duidelijk dat hij dat ook zo ervaart. Het idee dat je een bevolking kunt veranderen zonder het land te veranderen, is altijd onwaarschijnlijk naïef geweest. Die historische vergissing mag niet meer ontkend worden. Degenen die het probleem niet durven benoemen, weigeren eigenlijk het debat over het probleem zelf. Noem ze maar omvolkingsontkenners.
foto’s (c) Gazet van Hove .