Voor de Kamerverkiezingen is het niet nodig dat je in de provincie woont waar je kandideert. Het is zo’n vreemde kronkel, want voor de regionale en de lokale verkiezingen moet je wél wonen in de kiesomschrijving waar je hoopt verkozen te raken of een lijst wil steunen. Vlaams Belang provoceerde in het verleden zo al eens graag door in alle Waalse kieskringen een Kamerlijst in te dienen om rechtse stemmen (18.000 !) binnen te halen…
Vandaag imiteert de groene woelwater uit Mechelen, Kristof Calvo, zijn ‘boezemvijanden’ en kondigt hij aan de Ecolo-lijst in Henegouwen te gaan duwen. Hoewel hij zich in Vlaanderen had teruggetrokken als kandidaat om zich naar eigen zeggen vanaf de gemeenteraadsverkiezingen in oktober exclusief te gaan smijten voor zijn thuisstad Mechelen, komt hij via de achterdeur toch weer het nationale forum opgestapt. Het is bekend dat hij zich met alles wil moeien : “Ik wil mijn stem laten horen.” En dat is nu niet anders wanneer hij met de Franstaligen wil gaan debatteren.
Aanvaardbare transfer
Ja, hij had het idee al langer, maar er kwam nooit iets van. Dat had natuurlijk te maken met zijn zekere Kamerzetel in Vlaanderen, die hij nu weer in handen speelt van zijn rivale Meyrem Almaci die hem genadeloos van een ministerpost hield na 2019. Wie alvast heel blij is met de demarche van Calvo, is Jeremie Vaneeckhout, covoorzitter van Groen : “Dat Kristof met zijn federale ervaring mee op campagne gaat in Henegouwen, past helemaal in onze filosofie om beter samen te werken, over de taalgrens heen.” Calvo bevestigt dat alleen maar : “Op 9 juni staat de toekomst van ons land op het spel. (…) Je hoeft geen post na te jagen om impact te hebben. Als je dit land wil laten werken, moet je mensen hebben die willen samenwerken.” De groene belgicisten beseffen wellicht niet dat die ‘transfer’ naar het zuiden wellicht de enige is die velen in Vlaanderen echt toejuichen…
Missionaris
Calvo ziet zich al langer als een van de redders van het ‘vaderland’ en daar wil hij ‘verbindend’ een steen voor verleggen in de stroom. Zo pleit hij steevast voor de invoering van een federale kieskring. Ook dat is een reden voor hem om in Wallonië op een lijst te staan. Maar daarnaast ving hij als grote voortrekker in de Kamer telkens bot als hij het over politieke vernieuwing had, vooral bij… de Franstaligen. Dus gaat hij maar de taalgrens oversteken om als een missionaris zieltjes te gaan winnen : “Het is geen geheim dat onze Franstalige collega’s niet zo warmlopen voor een thema als democratische vernieuwing. Bijvoorbeeld de hervorming van de partijfinanciering. Om voor dat soort ideeën te strijden, moet je dus ginder zijn.” De Henegouwers Bouchez en Magnette zullen hem graag zien komen en liggen al in een deuk. Het zal wellicht niet de vraag zijn of, maar wanneer men ‘Kristof Moeial’ – besmeurd met pek en veren – weer over de taalgrens jaagt.
foto’s (c) Gazet van Hove .