door Roan A. Asselman – www.doorbraak.be .
VUB – foto © Wikimedia Commons
De studentenraad van de VUB weigert de erkenning van Jong N-VA. De vergelijking met nazi-Duitsland werd snel gemaakt.
Op 26 februari werd het dossier ‘Jong N-VA’ opnieuw ter beoordeling voorgelegd aan de studentenraad van de Vrije Universiteit Brussel (VUB). ‘Opnieuw’, want ook in 2020 verzochten de oprichters van de nieuwste N-VA-studentenvleugel om erkenning door hun alma mater. Geen van beide pogingen bleek succesvol. Jong N-VA VUB werd in 2020 ‘tijdelijk erkend’, zij het pas na weigering door de studentenraad en een interne beroepsprocedure bij de vicerector. Deze erkenning werd gisteren verlengd, maar niet opgewaardeerd naar de gewenste definitieve.
Een tijdelijke erkenning is slappe kool in vergelijking met een volwaardige aanvaarding. ‘Het tijdelijk karakter van onze erkenning betekent dat we geen recht hebben op een clublokaal, noch op subsidies’, aldus Süleyman Çelik, voorzitter van Jong N-VA VUB. ‘We zijn creatief, dus zo’n ramp is het ontbreken van een clublokaal niet. En subsidies, die hebben we niet nodig. Maar de rechtsonzekerheid, het feit dat we aan het lijntje gehouden worden, dat raakt ons wel. En dan nog vooral het “waarom” van dit alles.’
Zwarte klauwen
De studentenraad nam om te beginnen de statuten van de jongerenafdeling in het vizier. In het bijzonder de ‘exclusiviteitsbepaling’ was haar een doorn in het oog. De statuten van Jong N-VA VUB bepalen dat een lid niet tezelfdertijd een partijkaart kan hebben van een politieke partij die niet de ‘moederpartij’ is. ‘Het is maar normaal dat je niet én lid kan zijn van Jong N-VA VUB, én lid van, bijvoorbeeld, de Jongsocialisten of de Vlaams Belang Jongeren’, vertelt Çelik. Hij verduidelijkt evenwel : ‘We hadden wel aangegeven dat, als dit werkelijk de enige hindernis was voor onze definitieve erkenning, we bereid waren water bij de wijn te doen en onze statuten aan te passen. En toen kwam de aap uit de mouw.’
Die aap bleek een leeuw te zijn. De studentenraad was bezorgd over het gebruik door Jong N-VA VUB van de ‘strijdvlag’, de Vlaamse Leeuw met zwarte klauwen, populair bij Vlaamsgezinde organisaties. In sommige hoeken wordt de strijdvlag afgedaan als een ‘collaboratievlag’, omdat ze in de Tweede Wereldoorlog ook gebruikt werd door collaborerende flaminganten. De vergelijkingen met nazi-Duitsland werden niet geschuwd. Voorzitter Çelik : ‘We zijn compromisbereid, maar we hebben wel een ruggengraat. Zodra de link tussen de strijdvlag en het hakenkruis uitdrukkelijk gelegd werd, wisten we dat de zaak verloren was.’
Beroep
De stemming voor de definitieve erkenning draaide uit op een spectaculaire nederlaag voor de Vlaams-nationalisten : dertien raadsleden stemden tegen, drie voor. ‘We hadden zelfs verduidelijkt dat individuele leden de vlag met rode klauwen konden gebruiken als zij zich daarbij comfortabeler voelen, maar op ons schild blijven de zwarte klauwen pronken. Daarover is er geen debat.’
Çelik geeft aan in beroep te gaan tegen deze beslissing. Intussen werd Jong N-VA VUB wel voor een tweede keer het inferieure statuut van een ‘tijdelijk erkenning’ toegekend; veertien raadsleden stemden voor, twee tegen. ‘Ik vermoed dat ze dat deden om de zaak niet verder op de spits te drijven. Uit sympathie voor onze organisatie zal het alvast niet zijn.’
Roan Asselman (1996) is de Forumredacteur en Amerikacolumnist van Doorbraak. In 2023 verscheen van zijn hand ‘Amerika Ontrafeld. Over de cultuurstrijd die een natie verscheurt’, uitgegeven door Doorbraak Uitgeverij.
Foto’s (c) Gazet van Hove .