door Jurgen Ceder in ’t Pallieterke .
Jonathan, agent van de speciale eenheden, laat een vrouw en twee kinderen na. Maandagochtend werd hij doodgeschoten door een gangster uit het drugsmilieu. Hij zal niet het laatste slachtoffer zijn van de groeiende golf van drugsgerelateerd geweld.
Een goede vriend haalt bij HLN een herinnering boven aan Jonathan : “Een paar maanden geleden vertelde hij nog hoe het geweld tegen de politie steeds toenam. Dat zowel de zware jongens als de kleine garnalen geen schrik meer hebben van de speciale eenheden. Hij zei me hoe hij voelde dat de politie op alle vlakken in de steek werd gelaten door de politiek. Juist zij brengen nu allemaal hulde aan Jonathan, maar ze hebben niets gedaan om dit drama te voorkomen.”
De politiek blijkt inderdaad traag om de snelle opmars van het geweld van drugsbendes als een ernstig probleem te erkennen en de politie de gepaste middelen ter beschikking te stellen. Kamerlid Koen Metsu (N-VA) wees deze week nog op de personeelstekorten en dalende budgetten van de speciale teams.
Het is nochtans moeilijk te ontkennen dat het geweld van de drugsbendes in ons land steeds meer Zuid-Amerikaanse vormen aanneemt. In Antwerpen zijn bomaanslagen bijna dagelijkse kost. In Brussel is het nog slechter gesteld. Vorige week werden in Vorst nog verschillende mensen neergeschoten bij een vuurgevecht dat gewoon op straat werd uitgevochten.
De samenleving aanvaardt het gebruik
De kern van het drugsprobleem ligt niet bij de aanbodzijde, maar bij de vraag. Zolang mensen bereid zijn veel geld te geven voor verdovende middelen, zullen er jonge mannen gevonden worden die best wat risico willen lopen om snel rijk te worden.
Drugs worden echter oogluikend steeds meer getolereerd. Op fuiven gebeurt de verkoop en het gebruik stilaan openlijk. In 2019 slikte al 14 procent van de studenten van UAntwerpen xtc en gebruikte al 10 procent regelmatig cocaïne. Zonder het onderzoek naar kindermisbruik zouden we nooit geweten hebben dat Sven Pichal zijn cocaïne gewoon in zijn VRT-kastje bijhield. Eerder dit jaar vond de politie 50 zakjes cocaïne bij een medewerker van minister Caroline Désir (PS). Het zit stilaan overal.
Teun Voeten is de meest gezaghebbende specialist inzake drugs van Nederland, een land waar in het kielzog van de legalisering van ‘soft drugs’, de handel in illegale ‘hard drugs’ al diepere wonden heeft geslagen dan in België. Hij durft naar de kern van de zaak te gaan : “De gebruiker heeft in laatste instantie een verantwoordelijkheid. Al horen ze dat niet graag.”
De strijd tegen drugshandel en drugsgeweld is dweilen met de kraan open zolang de samenleving in haar geheel het gebruik verdraagt. Vorige week stuurde justitieminister Van Tigchelt een rondzendbrief naar politie en parket met – nog maar eens – de vraag het racisme zwaarder aan te pakken. Zelfs bij de minste aanwijzing moet er een pv worden opgesteld en seponering is niet meer mogelijk. Als dit land het druggebruik ook maar met de helft van het voluntarisme zou aanpakken als de strijd tegen het racisme, zouden we al een heel stuk verder staan.
foto’s (c) Gazet van Hove .