door Karl Van Camp in ’t Pallieterke .
In februari 2023, meer dan een jaar geleden, verspreidde Ben Weyts, minister van Sport in de Vlaamse regering, een persmededeling met de titel : “Vlaanderen met ambitie naar Zomerspelen in Parijs en Winterspelen in Milaan”. Tenzij ik iets gemist heb, heb ik van die Vlaamse ambitie nog niets gemerkt. Ik zie alleen Belgische ambitie.
En neen, ik heb het niet over de individuele sportprestaties van onze Vlaamse topsporters. Iedereen weet dat deelnemen aan de Olympische Spelen ook een beetje een kansspel is waar winst of verlies heel dicht bij elkaar liggen. De prestatie van Nina Derwael was top, alleen kwam ze net enkele punten te kort voor een medaille. Helaas.
Belgium
Ik volg de Olympische Spelen met een zijdelingse blik. En zeker na de wansmakelijke en vooral saaie openingsceremonie had ik er al grotendeels mijn buik van vol. Maar goed, op het moment dat er een Vlaming of Belg aan de beurt is, volgt een mens de wedstrijd met toch iets meer interesse. Maar ondanks de investeringen van Ben Weyts in de Vlaamse topsporters, is het toch al ‘Belgium’ dat de klok slaat. Belgian Cats, Belgian Tornados, Belgian Cheetahs, je hoort niets anders. Wordt er gewonnen, dan gaat de huldiging door in het Belgian House met veel Belgisch bier, Belgische frietjes en Belgische vlaggen. Om de Brabançonne niet te vergeten. Kortom, het draait allemaal rond Team Belgium.
Nochtans werd de bevoegdheid ‘sport’ geregionaliseerd eind de jaren 1970. Sindsdien werden de nationale sportbonden gesplitst in een Vlaamse en Waalse vleugel. Maar ondertussen zijn we dus 50 jaar verder. Internationale sportwedstrijden zouden een middel kunnen zijn om het merk ‘Vlaanderen’ uit te dragen. Maar dat gebeurt dus niet en zal ook op deze Olympische Spelen niet gebeuren.
Impact
In zijn persmededeling van februari 2023 vroeg Ben Weyts dat Vlaanderen meer impact zou krijgen op het beleid van het Belgisch Olympisch en Interfederaal Comité (BOIC), de federale instantie die België op olympisch niveau vertegenwoordigt. Ondanks het feit dat Vlaanderen méér investeert in sport en méér medailles behaalt, blijft de stemverhouding binnen het BOIC paritair. Weyts heeft daarom gevraagd om ook daar verandering in te brengen, zowel demografisch, democratisch als budgettair.
Een voorbeeld : vier leden van het BOIC zetelen ook in het IOC, het Internationaal Olympisch Comité. Drie van die vier Belgische leden behoren tot de francofonie. Ik ben benieuwd of de N-VA-onderhandelaars in het toekomstige regeerakkoord daar verandering in gaan brengen.
Wereldtentoonstelling
Dat doet me denken aan een uitspraak van Jan Jambon in De Morgen van 27 november 2021. Hij was net terug van de wereldtentoonstelling in Dubai. De minister-president was erg teleurgesteld over de invulling van het Belgische paviljoen.
Ik lees in het krantenartikel dat onze minister-president wil nagaan of Vlaanderen zich de volgende keer autonomer kan presenteren. “Het voorbeeld van de Duitse deelstaat Baden-Württemberg, die daar met een eigen paviljoen staat, kan inspirerend werken. Ik heb ondertussen begrepen dat dat wel kan voor ‘Länder’ van Duitsland en deelstaten van België, maar dat de federale overheid daar dan mee akkoord moet gaan.”
Ook dat is een uitdaging voor de N-VA-onderhandelaars in het federale regeerakkoord. Vlaanderen dat aanwezig is met een eigen paviljoen op een wereldtentoonstelling, hoe mooi zou dat niet zijn. Dat zal niet meer lukken in 2025 (in Osaka, Japan), maar hopelijk lukt het tegen 2030 wel. Benieuwd wat het regeerakkoord daarover zal brengen.
foto’s (c) Gazet van Hove .