door Filip Van Laenen in ’t Pallieterke .
Je moet het maar kunnen : op donderdag blijkt uit de mandatenlijst van het Rekenhof dat je veruit de grootverdiener bent onder de partijvoorzitters, maar op zaterdag neem je het in een groot interview op voor de mensen die moeten rondkomen met uitkeringen, een leefloon of een klein pensioentje. Nog straffer : De Standaard vond het niet nodig om Paul Magnette daar een vraag over te stellen.

Het valt natuurlijk niet uit te sluiten dat het interview met Paul Magnette afgenomen werd vóór het Rekenhof de mandatenlijst openbaar maakte, waaruit blijkt dat de PS-voorzitter verleden jaar maar liefst 311.346 euro bruto opstreek. Voor hem volstaat het blijkbaar niet dat hij als burgemeester van Charleroi meer dan 150.000 euro per jaar verdient, want daar moest nog eens minstens hetzelfde bedrag bovenop, als voorzitter van de partij die de verworpenen der aarde vertegenwoordigt. Ter vergelijking: op de tweede plaats prijkt Bart De Wever, met ongeveer 260.000 euro, en op de derde plaats Maxime Prévot van Les Engagés met minder dan 150.000 euro. Dat er in de top drie twee Franstalige partijvoorzitters zitten, zal alweer een toevallige toevalligheid zijn waar geen enkele lezer van opkijkt.
“Voor PS is het van belang om na de verkiezingen van 2029 samen met Vooruit als één politieke familie te kunnen optreden”

Leugenpers
We hebben er niets op tegen dat een partijvoorzitter goed zijn boterham verdient, maar het bedrag dat Magnette elk jaar binnenhaalt, doet een mens toch even in de ogen wrijven. Maar wat nog meer verbaast, is dat geen enkele krant het blijkbaar nodig acht hem daar ook even op aan te spreken, zelfs niet in een groot weekendinterview amper enkele dagen later. Dit tast niet alleen Magnettes geloofwaardigheid aan, maar ook die van de krant.
Wat dat laatste betreft, laat de journalist van dienst Magnette van wal steken met de bewering dat “de PS de grootste partij in de oppositie is”. We zijn het voor alle zekerheid nog eens gaan nakijken, en jawel hoor : de PS heeft 16 zetels in de Kamer, maar het Vlaams Belang 20, toch een kwart meer. Het valt trouwens al een tijdje op dat wanneer de traditionele media (en dus niet alleen De Standaard) de reacties van de federale oppositie brengen, de PS eerst aan het woord komt, daarna Groen en Open Vld, soms zelfs een kritische of half-dissidente stem van Vooruit, alsof die partij niet in de regering zou zitten, en vervolgens de PVDA. En als het echt niet anders kan, tot slot ook het Vlaams Belang, maar dan zo kort mogelijk. Zeg nog eens dat J.D. Vance in München ongelijk had, en dan zeker over de manier waarop ‘populistische’ partijen in Europa behandeld worden.

Gespannen verhouding met Vooruit
Uit het interview zelf blijkt dat Magnette geen vertrouwen heeft in de nieuwe federale regering. Dat hoeft natuurlijk niet te verwonderen uit de mond van de voorzitter van een oppositiepartij, maar zijn vrees dat de regering-De Wever weduwen in de armoede zal storten doet nogal 19de-eeuws aan. Straffer is wel zijn these dat die federale regering de maatregelen die tot zoveel armoede en ellende zullen leiden, verborgen probeert te houden.
Hoe de federale regering dat zal kunnen, terwijl ze die maatregelen ook wil uitvoeren, legt hij niet uit. Sterker nog : hoe hij wel weet wat Vooruit, toch een van de regeringspartijen, niet weet, blijft ook een mysterie. Maar het is wel een mysterie dat hem goed uitkomt, want zoals hij zelf zegt : “Ik wil de relaties met Vooruit niet beschadigen.”

“Hoe lang kan Magnette volhouden dat Vooruit er alleen maar ingeluisd is door De Wever en niet mee verantwoordelijk gesteld kan worden ?”
Dat zal de komende vier jaren ook de uitdaging van Magnette en de hele PS zijn : enerzijds de federale regering afbreken tot op de grond, maar anderzijds toch de relatie met Vooruit zo goed als mogelijk bewaren. Voor de PS is het immers van belang om na de verkiezingen van 2029 samen met Vooruit als één politieke familie te kunnen optreden, zodat hij bij de regeringsvorming de post van eerste minister kan opeisen. De vraag is alleen hoe lang Magnette zal kunnen volhouden dat Vooruit er alleen maar ingeluisd is door De Wever en niet mee verantwoordelijk gesteld kan worden voor al wat deze federale regering volgens hem fout zal doen.

“Docteur Bart” en “monsieur De Wever”
Maar Vooruit is niet de enige partij die er door De Wever ingeluisd is. Ook de MR en Les Engagés hebben zich laten belazeren, want wat het communautaire betreft, heeft de N-VA, alweer, een verborgen agenda. We zouden zeggen : laten we het van harte hopen. En nemen we toch ook onze hoed af voor De Wever, die er blijkbaar in geslaagd is maar liefst drie van de vier regeringspartners van de N-VA (en misschien ook cd&v, wie weet ?) compleet om de tuin te leiden tijdens een formatie die bijna acht maanden geduurd heeft.

Alle gekheid op een stokje, want hier zit natuurlijk meer achter. Het besef dat de PS na de volgende federale verkiezingen niet alleen zal moeten kunnen samenwerken met Vooruit, maar ook met Les Engagés en de MR, zeker als Magnette eerste minister wil worden, speelt natuurlijk een rol. Maar ook hier : hoe lang denkt hij de lijn vol te houden om de MR en Les Engagés enigszins te ontzien ? En bovendien : denkt hij dat hij de N-VA in 2029 niet nodig zal hebben ?

Magnette lijkt in ieder geval bijzonder gebeten te zijn door de figuur van De Wever, wat herinneringen oproept aan de manier waarop De Wever zich na de vorige federale regeringsvorming bedrogen voelde door Alexander De Croo. Vóór de verkiezingen was er in ieder geval een duidelijke tendens richting een federale regering gebouwd op een N-VA-PS-as. Zou daar meer over bestaan hebben dan alleen maar een verwachting en een zekere verstandhouding ?

foto’s (c) Gazet van Hove .

