door Julien Borremans in ’t Pallieterke .
Terwijl Ahmed Laaouej (PS) naar aloude FDF-traditie een bijzonder toxisch anti-Vlaams sfeertje in Brussel creëert, plaatst hij een bom onder het wankele federale kaartenhuisje. De diepe politieke crisis vormt voor de Vlamingen de kans om eens orde op zaken te stellen. Helaas blijft de dadendrang beperkt tot wat verbale krachtpatserij.
Goed dat de Brusselse drugsdealers niet naar Villa Politica kijken. De machteloosheid droop van het scherm. Premier Bart De Wever kwam niet verder dan het voorlezen van de maatregelen die in de regeringsverklaring staan. De urgentie om de nationale veiligheidsraad bij elkaar te roepen, was volgens de N-VA’er niet nodig. Toen er in de straten van Antwerpen met bommen werd gegooid, kwam hij wekelijks in de media om zijn ontgoocheling uit te schreeuwen en vroeg hij meer middelen om de drugsmaffia aan te pakken.
De Wever schreef een dikke turf over Antwerpen, maar over Brussel publiceerde hij amper een bijdrage. Waarom heeft De Wever nooit zijn politieke invloed en talent aangewend om de Brussel-problematiek hoog op de politieke agenda te plaatsen ? Het had alvast zijn partij in Brussel een duwtje in de rug kunnen geven. Want hoe hard Vlaams minister van Brusselse Aangelegenheden Cieltje Van Achter ook beweert dat de N-VA de derde grootste van de Nederlandstalige Brusselse partijen is, haar partij leed bij beide verkiezingen vorig jaar een striemende nederlaag.
De enige die vandaag nog de communautaire trom roert, is Ahmed Laaouej. Terwijl de Franstalige partijen er niet in slagen om een regering te vormen, legt de PS’er de bal in het kamp van de Nederlandstaligen. Hij trekt rond de N-VA een heus cordon sanitaire op en weigert ieder gesprek.
Op weg naar de afgrond
Intussen wordt de situatie in Brussel stilaan onhoudbaar. “Brussel glijdt langzaam maar zeker richting de afgrond”, stellen bedrijfsleiders en CEO’s van grote spelers als onder meer Euroclear, Nestlé, Bosch, Manpower, Orange en UZ Brussel in een open brief vast. “Wij zijn bezorgd om de veiligheid van onze klanten, leveranciers en medewerkers die in Brussel aan de slag zijn en in Brussel wonen.” In december slaakten verschillende CEO’s van banken ook al een noodkreet over de onveiligheid aan de Naamsepoort in Brussel. Op termijn kan dit betekenen dat verschillende van deze spelers Brussel verlaten. Ook de sociale partners trokken al aan de alarmbel.
Naast tal van internationale bedrijven herbergt Brussel ook heel wat ambassades en internationale organisaties. Brussel is ook de hoofdstad van Europa en de NAVO heeft er haar hoofdkwartier. Maar hoelang zullen de internationale spelers de dramatische ontwikkelingen blijven dulden ? Brussel is intussen niet alleen uitgeroepen tot rovershoofdstad van Europa : In Brussel wordt van alle Europese hoofdsteden ook het meest geschoten.
De Brusselse PS-kopstukken lijken niet te beseffen dat deze internationale organisaties en bedrijven heel wat tewerkstelling en rijkdom in het gewest genereren. Toch slagen de PS-burgemeesters er niet in om daar bestuurlijk de vruchten van te plukken. Wie de Brusselse kaart van het mediaaninkomen bekijkt, ziet dat de georganiseerde verpaupering zich vooral in de gemeenten voordoet waar de PS de plak zwaait. In de Peterboswijk in Anderlecht heeft slechts 13 procent van de inwoners een inkomen uit arbeid. Het verschil met het zuidwesten van het Brussels Gewest is ronduit hallucinant.
De door de PS georganiseerde armoede leidt in bepaalde Brusselse wijken tot een prerevolutionair sfeertje waar jonge gangsters, zelfs met de aanwezigheid van de politie op een steenworp afstand van hen, er niet voor terugschrikken om hun kalasjnikov leeg te schieten. Procureur Julien Moinil legt de vinger op de wonde wanneer hij stelt dat er in de Brusselse gevangenissen 800 veroordeelden zitten die geen Belg zijn. “Onze migratiepolitiek is een puinhoop en daar dragen wij de gevolgen van.”
Drugsoorlog
Dan is er nog de explosieve drugsoorlog in de Brusselse straten. De Nederlandse oorlogsfotograaf, journalist en cultureel antropoloog Teun Voeten (59) schetst in zijn publicaties hoe de drugscriminaliteit binnen falende maatschappelijke en politieke structuren, verpauperde wijken en multi-etnische onderlagen makkelijk exponentieel kan uitgroeien tot een drugsindustrie met goed georganiseerde drugsbendes, die er als het ware een uitgekiend businessmodel met een goed ontwikkelde en flexibele bedrijfsorganisatie op na houden. “De Mocromaffia is machtig geworden en bouwt aan een parallelle samenleving met vertakkingen naar de politieke en economische bovenwereld”, zei Teun Voeten twee jaar geleden in een interview met ’t Pallieterke. Voeg daarbij nog een totaal machteloze politieke elite en iedereen begrijpt waarom de drugseconomie in Brussel op enkele jaren tijd exponentieel groeide.
Is er dan geen oplossing mogelijk ? Eerst zal Brussel nog zieker moeten worden. Recent liet Belfius weten dat de kaskredietlijn voor Brussel fors wordt verlaagd. In juni dreigt een verlaging van de kredietrating, waardoor lenen nog duurder wordt. Dan komen we op het punt dat Brussel zonder garanties van de federale overheid geen leningen meer zal kunnen afsluiten en komt het gewest feitelijk onder curatele te staan. Dan is het moment aangebroken om forse hervormingen door te drukken. Maar daarvoor zullen de Vlaamse partijen eerst wat ruggengraat moeten kweken.
foto’s (c) Gazet van Hove .