NIEUWS – door Pieter Bauwens – www.doorbraak.be .

Premier De Wever tijdens een plenaire zitting in het federaal parlement.
Na zes maanden is de regering-De Wever erin geslaagd een eerste pakket maatregelen goed te keuren. Het is een eerste aanzet tot een ander beleid. Zelfs met de voordien ondenkbare beperking van de werkloosheid in de tijd. Maar komt het nog goed met dit land ?
Donderdagnacht is de programmawet goedgekeurd. Dat is een wet die verschillende maatregelen bundelt die niets met elkaar te maken hebben, tenzij dat ze elkaar en de coalitie in evenwicht houden. Het zijn vaak verschillende bepalingen om het beleid van een nieuwe regering uit te voeren.
De eerste trein
De Wever noemde de programmawet ‘de eerste trein’. Er zitten historische stappen in. Vooral de beperking van de werkloosheid in de tijd (twee jaar). Dat was jaren onbespreekbaar en wordt nu doorgevoerd. Ze moeten wel. De staatsschuld en het begrotingstekort zijn echte bedreigingen voor dit land.
Een smet op het blazoen is wel dat de beperking van de werkloosheid in de tijd werd gekoppeld aan de OCMW-financiering. Er komen extra middelen voor gemeenten om de werkloosheidsbeperking op te vangen. Daardoor vermindert de druk op de OCMW ’s om de langdurig werkelozen aan een baan te helpen en ze van hun leefloonlijst te kunnen schrappen. Zeker voor armlastige Waalse en Brusselse gemeenten, want de langdurig werklozen zitten vooral daar.

Verkeerde spoor
Een oprecht proficiat dus voor deze regering die dat voor elkaar heeft gekregen. Maar we temperen toch ons enthousiasme. De compensatie voor de OCMW ’s zwakt de maatregel al af. Verder zijn er in de loop van de onderhandelingen nog beperkingen op het principe ingevoerd.
Hoeveel blijft er van de oorspronkelijke maatregel en besparing over ?
Bij de uitvoeringsbesluiten is er nog een mogelijkheid om verder afzwakkingen en sociale correcties in te schuiven. Zo gaat dat. Zo wordt het een beperking in de tijd van de werkloosheidssteun, tenzij, als, maar en indien niet … Hoeveel blijft er dan van de oorspronkelijke maatregel en besparing over ?

Trein der traagheid
Na de eerste trein volgt normaal de tweede. Dat is de trein van het Grote Zomerakkoord. Zoals de gewoonte in België komt die trein met een ongekende vertraging, al lijkt wat op tafel ligt hoopvol.
Enkele wagonnetjes zijn ook al vertrokken in een deelakkoord : defensie-uitgaven, woonst-betredingen bij illegalen die niet willen meewerken aan hun terugkeer, het beperken van de ‘opstapeling van sociale voordelen’ (zoals verschillende uitkeringen in een gezin). De verandering lijkt te werken.
De juiste wissels
Ook de fusie van de Brusselse politiezones is een oud taboe dat sneuvelt. Hier weliswaar gesmeerd met enkele tientallen miljoenen. We kunnen daar cynisch over doen maar het zijn allemaal significante beslissingen. Ze kunnen het begin zijn van een echte koerswijziging. Afwachten wat het zomerakkoord nog beslist over nachtarbeid, pensioenen, ereloonsuplementen en de vele andere dossiers.

Maar toch blijft het enthousiasme getemperd. Deze zomer vragen we ons op Doorbraak af of het nog goed komt. Vandaag leest u Carl Devos. Ook hij ziet een begin van verandering, maar het is niet genoeg.
En verder ?
Een eerste trein is beter dan geen trein. Maar ook vorige regeringen startten al eens met een ronkend eerste en laatste akkoord. Het mag niet bij de eerste en ook niet bij de tweede trein blijven.
Alle ‘sociale compensaties’ op noodzakelijke maatregelen smeren de besparingsinspanning enkel verder uit in de tijd. Als de leden van deze regering echt willen dat het nog goed komt, zullen ze elkaar na het zomerakkoord opnieuw in de ogen moeten kijken. In september volgt de begroting. Er zal een herfstakkoord nodig zijn om de volgende trein op de rails te houden. En er zullen ingrijpende structurele hervormingen nodig zijn in de financiering van gewesten, gemeenschappen, sociale zekerheid en de federale staat. Enkel zo zal deze regering kunnen proberen de burger/kiezer te overtuigen dat het nog goed komt.


Pieter Bauwens is sinds 2010 hoofdredacteur van Doorbraak. Journalistiek heeft hij oog voor communautaire politiek, Vlaamse beweging en religie.
foto’s (c) Gazet van Hove.

