Redactie Politiek ’t Pallieterke .
Op 12 september beginnen de Waalse feesten. Dat moeten tien dagen zijn waarop de minister-president Adrien Dolimont (MR) in de schijnwerpers staat. Maar dat wordt niet gemakkelijk. De Franstalige media hebben een aanval ingezet op de inwoner van het Elysette in Namen : hij zou zowaar te veel aan het handje van de Vlamingen lopen. Een analyse.
Als een van de twee grote regio’s in België zich op beleidsvlak meer belachelijk maakt dan de andere, dan is het meestal Wallonië en niet Vlaanderen. Vorige week was het anders toen bleek dat er een grote kans is op AI-fraude tijdens de Vlaamse ingangsexamens voor de studenten geneeskunde. Aan Franstalige kant (Wallonië en Franstalig Brussel) liep alles op wieltjes. De reden ? Bezuiden de taalgrens koos men nog voor het oude examen met pen en papier.
Het zou een ideale gelegenheid zijn geweest voor Waals minister-president Adrien Dolimont (MR) om zich met enige ironie op de borst te slaan: “Zie je wel dat we het soms beter doen dan Vlaanderen.” Maar dat deed hij niet, ook al omdat hij daar in de media de kans niet toe kreeg.
Het trauma van de geschorste werklozen
De voorbije dagen gaf de in Vlaanderen amper bekende Dolimont in de media een reeks interviews om zo het politieke najaar op te starten. Het was over eieren lopen, zowel op de RTBF-televisie als in de krant La Libre Belgique. Reden: er kwamen nieuwe cijfers uit over het aantal werklozen dat in 2026 zijn uitkering dreigt te verliezen. Ze bevestigen het vermoeden dat die zich vooral in Wallonië en Brussel situeren.
Half september worden de eerste brieven gestuurd naar langdurig werklozen met de melding dat ze straks geen uitkering meer krijgen. Het zou in die eerste golf gaan om 28.000 personen, waarvan 17.000 in Wallonië en 5.500 in Brussel. Dus amper 5.500 in het meer bevolkte Vlaanderen. In oktober volgt een nieuwe brievenronde richting langdurig werklozen. 45.000 om precies te zijn, waarvan 21.000 Walen. Evenveel Waalse werklozen (dan op 48.000) zullen in november eveneens het bericht krijgen dat ze hun uitkering verliezen en dus best echt op zoek gaan naar werk.
We moeten hier de redenen niet herhalen waarom de grootste groep zich tussen Doornik en Aarlen bevindt. Het is geen gevolg van de industriële Waalse neergang die al van 60 jaar geleden dateert, maar wel van het PS-wanbeleid in Wallonië, waarbij werklozen niet werden geactiveerd en ze bovendien van de mandatarissen het signaal kregen dat ze altijd van een uitkering zouden kunnen genieten.
Voor de Waalse linkerzijde en een groot deel van de media is dit echter een soort van trauma. Dat leidt ertoe dat de politici van de Franstalige partijen in de federale regering (Les Engagés, maar vooral de MR) zich constant moeten verdedigen. Het zou hier immers gaan om een communautaire en anti-Waalse hervorming die eerste minister Bart De Wever hen door de strot duwt. Waals minister-president Dolimont moet zich hier verantwoorden waar het niet nodig is. En dat slorpt veel energie op. Al repliceert hij op een verstandige manier door duidelijke taal te spreken, onder meer door openlijk te stellen dat er veel Walen zijn die allang geen baan hebben en eindelijk eens opnieuw een zekere arbeidsethiek moeten aanleren.
De Wever op de Waalse feesten ?
De aandacht voor de Waalse werklozen die hun uitkeringen gaan verliezen, overschaduwt de Waalse Feesten die op 12 september starten en tien dagen duren. Het zou een moment moeten zijn voor Dolimont, een vertrouweling van partijvoorzitter Georges-Louis Bouchez, om wat meer op de voorgrond te treden. Maar men maakt het de inwoner van het Elysette in Namen niet gemakkelijk.
Zo was het feit dat eerste minister Bart De Wever op 20 september wellicht een ‘guest star’ wordt op de Fêtes de Wallonie dagenlang een nieuwsitem. Concreet zal hij aanwezig zijn in Namen op een speech van parlementsvoorzitter Willy Borsus (MR) en minister-president Dolimont, en ook de uitreiking van eretekens aan verdienstelijke Walen bijwonen. Dan volgt nog het vuurwerk en dat is het. Het zich mengen rond de aanwezige Namenaars en nippen van de lokale jenever pékèt is er niet bij.
Sommige Franstalige media laten blijkbaar doorschijnen dat het problematisch is dat een Vlaams-nationalist aanwezig is op die Waalse Feesten. Men kan er gif op innemen dat dit een thema zal zijn tijdens verschillende tv-debatten tussen nu en 20 september. Vorige week ging het er al over op nieuwszender LN24. Nochtans is ook Vlaams minister-president Matthias Diependaele (N-VA) uitgenodigd. Dat is ook gewoon zo protocollair voorzien. In het verleden kwam ook Vlaams parlementsvoorzitter Jan Peumans (N-VA) in Namen langs.
Overigens : in 2023 was PS-voorzitter Paul Magnette verbaasd dat Vlaams-Belang-voorzitter Tom Van Grieken was uitgenodigd, want “extreemrechts mag niet worden uitgenodigd”, zo voegde hij eraan toe. Van Grieken was toen gewoon uitgenodigd als vicevoorzitter van de federale Kamer.
Wat hier vooral van belang is, is dat Magnette steun kreeg van RTBF-journalist Arnaud Ruyssen. Die een-tweetjes tussen linkse Waalse politici en de media verklaren waarom men nu het vizier op de MR richt.
Waalse defensie-industrie benadeeld ?
En daarbij worden echt spijkers op laag water gezocht. Zo is men het verhaal aan het cultiveren dat de Waalse defensie-industrie, die historisch veel uitgebreider is dan de Vlaamse, door de federale regering zal worden benadeeld, ook al zijn er tal van investeringen gepland om de NAVO-doelstellingen te halen.
Dat minister van Defensie Theo Francken (N-VA) zich na zijn aanstelling naar Wallonië heeft gerept om iedereen gerust te stellen, hielp blijkbaar niet. Zonder enig bewijs voeren de Waalse media aan dat de defensie-uitgaven vooral naar Vlaanderen zullen gaan. Verschillende MR-ministers moeten daarom veel energie steken in interviews om dat ontkrachten.
foto’s (c) Gazet van Hove.