Protest in Brussel loopt opnieuw uit op vernielingen
NIEUWS – door Roan Asselman – www.doorbraak.be .
De relschoppers maakten zichzelf grotendeels onherkenbaar voor de camera’s met mutsen, maskers en paraplu’s. foto (c) Wikimedia Commons.
Betogingen in Brussel, ze verlopen zelden zonder ‘incident’. Ook deze keer, tijdens de vakbondsmars tegen de hervormingsplannen van de regering-De Wever, ontaardde vreedzaam verzet in vandalisme.
Antifa en anderen, in de woorden van Migratieminister Anneleen Van Bossuyt (N-VA) ‘crapuul’, sloegen de ramen van het aanmeldcentrum van de Dienst Vreemdelingenzaken aan diggelen. Ook het Hilton Hotel aan Brussel Centraal werd door Radicaal-links in het vizier genomen. Dat roept vragen op, niet het minst over wie voor de kosten moet opdraaien.
Normaal de verzekeraar
Een vraag waarop Peter Wiels, woordvoerder voor Assuralia, de koepelorganisatie van Belgische verzekeraars, ons een antwoord geeft. ‘Uw telefoontje komt niet onverwacht; na dit soort geweld krijgen wij wel vaker vragen over de bekostiging van zulke schade’, vertrouwt Wiels ons toe.
Een verzekering werkt voor een overheidsdienst of een bedrijf niet anders dan voor u en ik.
‘Schade aan gebouwen veroorzaakt door manifestaties, zoals ingeslagen ruiten, is normaal gezien – da’s belangrijk : normaal gezien – gedekt door de brandverzekering. De verzekeraars van de DVZ en de Hilton zullen daarom experts ter plaatste sturen om de schade te begroten, welke herstellingen nodig zijn en hoeveel dat zal kosten. Dat werkt voor een overheidsdienst of een bedrijf niet anders dan voor u en ik. Als de klant met die begroting akkoord gaat, betaalt de verzekeraar voor de reparaties.’
Dure affaire
Voor de verzekeraar van het Pacheco-gebouw van de DVZ wordt dat een dure affaire, want naar verluidt werd élk raam dat relschoppers van buitenaf konden breken ook werkelijk gebroken. De schade aan het Hilton Hotel valt in vergelijking mee, maar ook daar werd intussen allicht een telefoontje naar de brandverzekeraar gepleegd. Het hotel wenste niet te reageren. De woordvoerder van de Dienst Vreemdelingenzaken stelde ons gerust dat de eigenaars van het Pacheco-gebouw inderdaad verzekerd zijn en al een dossier opstartten bij de verzekeraar.
De inboedel is niet automatisch meeverzekerd.
‘Wel belangrijk om weten’, gaat Wiels van Assuralia verder, ‘is dat de inboedel van gebouwen niet automatisch meeverzekerd is. Dat is een specifieke dekking, tegen diefstal en vandalisme. Niet iedereen neemt die optie. Als het gaat over burgers weten we dat maar 50 procent van de verzekerden die extra dekking neemt. Hoe ver de polis van de DVZ of die van de Hilton reikt weet ik natuurlijk niet, maar dat, bijvoorbeeld, computers of meubilair niet per se gedekt zijn is waard om aan te stippen.’
En de daders ?
Wie nog niet aan bod kwam zijn de personen die het meest aan bod zouden moeten komen, en dat zijn de daders. ‘De verzekeraar kan de gemaakte kosten verhalen op de schadeverwekkers, op de daders’, aldus Wiels. ‘Maar dan moeten die daders natuurlijk wel geïdentificeerd worden.’ Dat laatste wordt niet evident, want zij maakten zichzelf grotendeels onherkenbaar voor de camera’s met mutsen, maskers en paraplu’s.
Maar ook de identificatie van de daders is niet noodzakelijk voldoende om als verzekeraar gemaakte kosten te recupereren. ‘Een kei kan je het vel niet afstropen, zo gaat het gezegde. En dat klopt’, waarschuwt advocaat Michael Verstraeten. ‘Het Belgisch recht maakt het niet makkelijk om mensen die niet willen betalen toch te doen betalen, toch niet wanneer zij een bescheiden inkomen of vermogen hebben. Komt daar ook bij dat er natuurlijk allerlei trucjes bestaan om jezelf onvermogend te maken.’
Het Belgisch recht maakt het niet gemakkelijk om mensen die niet willen te betalen toch te doen betalen.
‘Een rechter die over de schuldvordering gaat kan respijttermijnen toestaan. Uitstel, dus, maar dat is uitzonderlijk’, vervolgt Verstraeten. ‘Je kan als schuldeiser ook rechtstreeks beslag leggen op de lonen die een werkgever betaalt aan de dader. Probleem is dat de wet dat niet toelaat voor bescheiden salarissen, voor bedragen onder 1.800 euro. En ik denk dat veel van die betogers nu niet meteen grootverdieners zijn. Strafrechtelijk zie je soms dat mensen opschorting of uitstel van hun straf krijgen als zij hun slachtoffers vergoeden. Maar dat is de zaak van parket en rechter. Je kan dat als burgerlijke partij eens vriendelijk vragen, maar meer ook niet.’
Roan Asselman (1996) is journalist, opinieredacteur en Amerikacolumnist van Doorbraak. Hij concentreert zich op de impact van massamigratie op Europese natiestaten, de invulling van politieke rechten in het digitaal tijdperk en de ethische vraagstukken binnen de (bio)medische wetenschap. Roan is jurist en bio-ethicus (beide KUL) en behaalde een postgraduaat in het vermogensbeheer (EMS).
foto’s (c) Gazet van Hove.