Ieder jaar organiseert het Davidsfonds Nationaal over heel Vlaanderen en Brussel een Junior Journalistenwedstrijd voor leerlingen uit het zesde leerjaar lagere school. Er deden dit jaar leerlingen mee uit volgende Hovese basisscholen : Albrecht Rodenbachschool, Regina Pacis 1 & 2. Dit jaar was er geen deelname vanuit het Groen Schooltje.
In bijlage , het winnend opstel van Vic Daenen , leerling Albrecht Rodenbach school, klas A. Diezelfde jongen is ook gehuldigd op de viering van verdienstelijke burgers Hove. Hij gaat binnenkort naar de finale van de Junior Journalistenwedstrijd in Brussel.
Het winnende opstel 2025 in Hove :
Is dat echt ?
De volgende dag staat er een enthousiaste journalist voor de zeilboot van kapitein Snorrenbaard en Ollebolle. “Opstappen.” roept een grappende Ollebolle met een stemmetje zoals een olifant. Vic gaat aan boord. Maar de Eros (zo heet de boot) is nog niet vertrokken en de miserie begint al. Het eilandje Veere staat op geen enkele kaart. Toch vertrekken ze en krijgt Vic een kooi (kamer op een boot) toegewezen met een tafeltje waar hij dag en nacht aan zit te werken. Op een dag heeft hij het gevonden! Het eilandje bevindt zich op 23° noorderbreedte en 45° westerlengte. Na zeker 2 maanden varen, zijn ze nog nergens. Net wanneer ze het bijna willen opgeven, bonkt de Eros tegen iets hards aan. “Wat is dat?” zegt kapitein Snorrenbaard. Ze lopen allemaal naar voor om te zie waar ze tegen zijn gebotst. Er steekt een lange soort stok uit het water. “Wat is dat nu weer? Wie steekt er hier midden in de vaargeul nu en stok in de bodem?” vraagt Ollebolle. “Ik denk niet dat dat een stok of boomstronk is Ollebolle.” zegt Vic.
“Kijk hier staat er iets in gegraveerd.” zegt kapitein Snorrenbaard. “BLUCH” leest Ollebolle voor. “Dat is de naam van het schip waar Scharlack Rachan op voer.” zegt Vic. “Dan moet het eiland hier ergens in de buurt zijn.” zegt kapitein Snorrenbaard. Ze varen nog een eindje Verder zonder iets te zien tot dat ze plots ergens vastzitten met hun kiel. “Wat is dat nu weer?” vraagt Ollebolle. “Misschien een zandbank.” zegt Vic. “Nee, dat is het niet, een zandbank zou een minder harde schok geven.” zegt kapitein Snorrenbaard. Gelukkig hebben ze duikpakken van professor Weetikveel aan boord om op onderzoek uit te gaan. Vic en Kapitein Snorrenbaard gaan naar beneden terwijl Ollebolle aan boord blijft. Als ze beneden aankomen zien ze direct dat het geen zandbank is. Het is het eiland Veere dat onder water staat! Het is een heel onderwater bos. “We moeten direct beginnen zoeken.” zegt Vic. Ze wringen en wroeten zich door het bos om daarna bijna door een haai opgegeten te worden. En uiteindelijk zien ze een paal in de grond staan. “Wat is dat?” vraagt kapitein Snorrenbaard. “Daar heb ik tijdens mijn onderzoek over gelezen, de paal die lijdtnaar vreo’e, noemt hij.” zegt Vic. “Maar er is 1 probleem, ik ben vergeten om iets mee te nemen om te graven.’ zegt Vic. “Geen probleem.” zegt kapitein Snorrenbaard. “Er zitten automatische schoppen in deze duikpakken.” zegt hij. Ze graven en graven tot dat Vic op iets hards stoot. Het is een loodzware schatkist die ze met behulp van de duikpakken aan boord krijgen. Scharlack Rachan staat er op. Gelukkig is er genoeg gereedschap om de kist open te krijgen. “Bah allemaal oude bier- en wijnflessen” zegt Ollebolle. “Klik’ , een valse bodem van de schatkist klikt open. Er ligt een briefje in. Vic leest het vOOr:
Deschat is geen geld of goud en diamanten. De echteschat is VRIENDSCHAP en dat hebben jullie zeker gemaakt.
Ondertekend door ScharlackRachan.
PS: vergeet nooit of je nu een schat met geld, goud of diamanten vindt, de echte schat is VRIENDSCHAP!!!!!!
foto’s (c) Gazet van Hove.