door Piet Van Nieuwvliet in ’t Pallieterke .
Als je als burgemeester aanwijzingen hebt dat een huwelijk een schijnhuwelijk is, kan je dat huwelijk weigeren. Dat is in Frankrijk ook zo, zoals de burgemeester van het dorp Chessy (7.200 inwoners) dacht. In maart 2025 ligt een huwelijksdossier op zijn bureau.
De twee echtelingen worden apart even ondervraagd, want mijnheer bevindt zich illegaal in Frankrijk en heeft een bevel om het Franse grondgebied te verlaten. Een huwelijk voltrekken met een Franse vrouw, zou hem onmiddellijk verblijfspapieren opleveren en zou hij dus Frankrijk niet moeten verlaten.
Uit de ondervraging door de gemeentediensten blijkt dat de toekomstige echtgenoot méér gemotiveerd is in de verblijfspapieren dan in een band met zijn toekomstige echtgenote. De burgemeester, consequent met de wetgeving en zijn lokale bevoegdheid in deze, besluit het huwelijk niet te voltrekken. Het dossier wordt, conform de Franse Code Civil, overgemaakt aan de procureur van de Franse Republiek. Maar die procureur – die de toekomstige echtelingen nooit heeft gezien of gesproken – denkt anders over de zaak. Hij vindt dat er wél liefde in de lucht hangt.
Gemeentebestuur dient ontslag in
De procureur heeft geen twijfels over de ernst van deze relatie en hij beveelt het gemeentebestuur van Chessy om de huwelijksaankondiging te publiceren, zoals de wet oplegt bij wettige huwelijksaanzoeken. Het gemeentebestuur wringt tegen en zegt dat het een huwelijksaankondiging van een illegaal in Frankrijk verblijvende man niet kan publiceren, omdat de wet haar nu eenmaal de bevoegdheid heeft gegeven om hierin te beschikken en dat er meer dan gerede argumenten zijn om te twijfelen aan de ernst van dit huwelijk. De procureur duwt door en zegt dat hij de bevoegdheid heeft om de weigering van het gemeentebestuur terzijde te schuiven.
Het gemeentebestuur van Chessy nam daarop een kordate beslissing en diende collectief ontslag in. Het weigert mee te werken aan deze constructie en stelt dat ze niet langer ‘de functie van ambtenaar van burgerlijke zaken’ zal uitvoeren. De Franse minister van Binnenlandse Zaken, Laurent Nunez, werd met deze zaak geconfronteerd en kon alleen verklaren “dat dit bij onze burgers allicht zeer absurd zal overkomen”, maar dat dit “nu eenmaal de regelgeving is”.
