We begonnen het nieuwe (werk)jaar met een laag(je) sneeuw. Wanneer de weersvoorspellingen sneeuw brengen, treedt een hele machine in werking : strooien, pekelzout uit rijden, ruimen om zo wegen, fietspaden (soms zelfs voetpaden) sneeuw- en ijzelvrij te maken. Geen evidentie, want als het later sneeuwt dan gepland is het effect soms helemaal anders.
De sneeuwval leerde ons in ieder geval dat er (nog steeds) een gefragmenteerd beeld is. In sommige steden en gemeenten werd bijna eerst voor de fietspaden gekozen, op andere plekken was het niet evident op hoofdfietsroutes om veilig recht te blijven of zonder glijpartijen te voet aan het station aan te komen. Het valt op hoe verschillende wegbeheerders het op een andere manier aanpakken. Vanuit de Fietsersbond werken we aan een uitgebreidere evaluatie over de laatste sneeuwval om zo te kijken hoe het beter kan. Want heel wat mensen hebben niet echt een andere keuze dan zich met de fiets te verplaatsen, ze kunnen niet zomaar thuis blijven (verplicht naar school, zorgverplaatsingen, niet alles is woon-werk gerelateerd) maar moeten zich veilig kunnen verplaatsen. Het witte landschap zorgde wel voor schitterende beelden en vertraging, ook in het verkeer.
foto’s (c) Gazet van Hove.