door Julien Borremans in ’t Pallieterke .
Sinds zijn spectaculaire terugkeer naar België in juni 2025, is Mohamed Toujgani weer actief als prediker in Brusselse moskeeën. Recent werd aangekondigd dat hij zou preken in de Averroès-moskee in Jette, maar dat evenement werd op het allerlaatste moment afgelast vanwege hevige politieke reacties, protesten en bedreigingen. De moskee zelf verklaarde dat de beslissing werd genomen “om de veiligheid van de gelovigen, de sprekers en de buurt te waarborgen”.
Mohamed Toujgani (geboren in 1955 in Assifane, Marokko) kwam in 1982 naar België en werd al snel de hoofdimam van de Al-Khalil-moskee in Molenbeek, waar jihadisten over de vloer kwamen. Hij bleef deze functie bekleden tot zijn uitzetting in 2022.
De haatprediker is voorzitter van de Liga van Marokkaanse Imams in België en wordt beschouwd als een van de meest invloedrijke conservatieve stemmen binnen de Marokkaanse moslimgemeenschap in België. Hij beschikt over een uitgebreid internationaal netwerk en preekt uitsluitend in het Arabisch. Ondanks meer dan veertig jaar verblijf in België, spreekt hij nauwelijks Frans, maar geen Nederlands.
“Verbranden van de zionisten”
Zelf ontkent Toujgani dat hij een salafist is, maar de invloeden van de Moslimbroederschap zijn duidelijk aanwezig. De controversiële imam wil de samenleving islamiseren. Toujgani pleit consequent voor een strikt islamitisch leven volgens de sharia. Hij promoot een strikte interpretatie van de islam, met nadruk op morele zuiverheid, afwijzing van integratie in de westerse samenleving en een sterke loyaliteit aan de Marokkaanse identiteit.
De meeste controverse draait rond zijn preken. De bekendste is die van januari 2009. In de Al-Khalil-moskee riep hij op tot het “verbranden van de zionisten”. Ook oudere preken uit 1988 en 2004 bevatten volgens de Staatsveiligheid antisemitische elementen, waarin Joden werden omschreven als “typisch verraderlijk, jaloers en hypocriet” of zelfs als “een belediging voor God”.
In oktober 2021 besliste de Belgische overheid zijn verblijfsvergunning in te trekken en hem voor tien jaar uit het land te zetten wegens een bedreiging voor de nationale veiligheid. Na een lange juridische strijd, die liep via de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen en het Hof van Cassatie, kreeg hij alsnog de Belgische nationaliteit toegekend.
Netwerk
Toujgani heeft door de jaren heen een uitgebreid netwerk opgebouwd. Toujgani werd lange tijd gezien als een ‘PS-imam’ omdat zijn invloed in de moskee hielp bij het mobiliseren van Marokkaanse kiezers. Die band is sinds zijn terugkeer duidelijk afgekoeld. Sinds 2025 is er een duidelijke en publieke band met Team Fouad Ahidar. Bij zijn terugkeer op 16 juni 2025 werd Toujgani persoonlijk vergezeld door gemeenteraadslid Mourad Maimouni van Team Fouad Ahidar. Deze partij profileert zich als verdediger van de Marokkaans-Belgische moslimgemeenschap en heeft Toujgani openlijk gesteund.
Toujgani onderscheidt zich van andere Brusselse imams door zijn exclusief Arabisch taalgebruik en zijn zeer conservatieve, soms opruiende retoriek. Zijn neef Tahar Toujgani is gematigder. Andere salafistische imams in Molenbeek zijn radicaler en isolationistischer, maar hebben veel minder invloed. Onder leiding van Mohamed Toujgani trok de moskee tot 3.000 gelovigen per vrijdaggebed. Hij gaf de hoofdpreken, leidde het religieus onderwijs en had een grote invloed op de gemeenschap. Belgische veiligheidsdiensten (VSSE) en het OCAD beschouwen hem als iemand die een klimaat van segregatie bevordert.
Groepsdwang
De islam in Brussel is springlevend. Toujgani is daar een exponent van. Minstens veertien gebedshuizen plannen forse uitbreidingen omdat de bestaande moskeeën te klein zijn geworden. De druk binnen de moslimgemeenschap neemt toe. Meisjes worden aangespoord om de hoofddoek soms vanaf jonge leeftijd te dragen. De groepsdwang om de ramadan te volgen, neemt jaar na jaar toe. De discussie om de hoofddoek voor leerkrachten in het stedelijk onderwijs toe te laten, wordt nadrukkelijker gevoerd. Daarentegen is er is weinig aandacht voor de manifeste intolerantie die binnen de moslimgemeenschap bestaat tegenover andersdenkenden en mensen van de LGBTQIA+-gemeenschap.
Ook de hypocrisie van links is aanstootgevend. Groen/Ecolo en Vooruit mogen dan al imam Toujgani veroordelen, over de toenemende radicalisering in de Brusselse straten reppen ze met geen woord. De PS heeft nooit expliciet afstand genomen van Toujgani. Over het onverdoofd slachten zwijgen de linkse partijen in alle talen. En het dragen van een hoofddoek achter een loket en voor de klas lijkt wel een symbool van een strijd voor meer burgerrechten en vrijheid. Opmerkelijk is dat de duur bevochten scheiding tussen kerk en staat op de helling komt te staan, zonder dat er iemand van links er een probleem van maakt. Integendeel.
Ramadanlampjes
Brussels minister Pascal Smet (Vooruit) pleitte tijdens de ramadan om de Brusselse straten vol te hangen met ramadanlampjes. Fouad Ahidar vindt de scheiding tussen kerk en staat niet langer wenselijk. Groen eist dat Bozar het concert met de Israëlische dirigent Lahav Shani annuleert. Maar eenzelfde vastberaden militante houding tegenover de sluipende islamisering van Brussel en de buitenlandse invloeden blijft afwezig. Over de toenemende segregatie wordt met geen woord gerept. Terwijl Pascal Smet druk bezig is met ramadanlampjes op te hangen in de Nieuwstraat, droomt Mohamed Toujgani van een Brussels kalifaat.
foto’s (c) Gazet van Hove .