Vlaanderen biedt op industriegrond Van Hool
NIEUWS – door Hans Brockmans – www.doorbraak.be .

De Vlaamse overheid gaat de concurrentie aan met privébedrijven bij de aankoop en de ontwikkeling van de Van Hool-gronden. De private sector reageert verbaasd.
De Vlaamse regering wil een bod doen op 30 hectare industriegrond van Van Hool. De curator opende maandag de verkoop met een openingsbod van 20 miljoen. ‘Hopelijk heeft de Vlaamse regering een duidelijk plan met deze gronden’, duidt beleggingsanalist Gerd De Mesure, die ook projectontwikkelaars opvolgt. ‘Anders zou de regering de industriële ontwikkeling beter overlaten aan privébedrijven zoals Montea of WDP, die hierin toch al enkele decennia lang actief zijn.’
Er zouden zich al vier andere kandidaten hebben gemeld bij de curator, die volgende week over de verkoop beslist. ‘Dat de overheid zelf het initiatief neemt om deze gronden te ontwikkelen doet toch vragen rijzen’, meent Olivier Carrette, gedelegeerd bestuurder van de Beroepsvereniging van de Vastgoedsector (BVS), de organisatie van de projectontwikkelaars. ‘Private ondernemingen hebben immers én de financiële middelen én meer ervaring met de ontwikkeling van industriegronden dan de overheid. Zij beschikken bovendien over grondige kennis van de regelgeving. We begrijpen echt niet waar de Vlaamse regering mee bezig is. Zij heeft toch wel andere uitdagingen dan projectontwikkeling ?’

Geforceerde prijsdaling
‘Nu botsen die private investeerders op de overheid als concurrent’, aldus De Mesure. ‘De Vlaamse regering wil het terrein dus in een bepaalde richting laten evolueren. Diezelfde overheid zit aan het roer om vergunningen te leveren en zal dus ook mee bepalen wat een private eigenaar ooit met die gronden kan doen. Dat kan potentiële kopers afschrikken en de prijs waarschijnlijk doen dalen.’
Vlaanderen wil vooral garanderen dat de grond straks de juiste bestemming krijgt
Minister-president Matthias Diependaele (N-VA) besloot om op de gronden te bieden omdat hij speculatie wil vermijden waarbij de gronden dan lang niet gebruikt worden. ‘Met een aankoop wil Vlaanderen vooral garanderen dat de grond straks de juiste bestemming krijgt, met name die van industrie’, verklaarde de minister-president aan De Standaard.
Dat vindt De Mesure een vreemde redenering. ‘Het zijn toch al industriegronden’, redeneert hij. ‘De Vlaamse regering moet dus weinig doen om dat doel te bereiken.’

Niet evident
De ontwikkeling van industrie op de oude site van Van Hool is volgens De Mesure weliswaar niet evident. ‘Van Hool is immers in Koningshooikt gegroeid van een lokaal familiebedrijf tot een wereldgroep’, klinkt het. ‘Om er from scratch nieuwe industrie uit te bouwen wordt niet makkelijk. Het ligt vrij ver van grote snel- of waterwegen en dan is de aan- en afvoer van materiaal voor een bedrijf niet ideaal. Het lijkt logischer om er een technologiepark of KMO-zone te ontwikkelen. Dan zal de overheid die gronden wel moeten herbestemmen. Maar ook in dat geval is het niet noodzakelijk dat de overheid er dan de eigenaar van wordt.’
‘Door zelf mee te bieden, kunnen we het tempo van de ontwikkeling bewaken en gericht sturen op economische activiteiten’, liet Diependaele weten aan Het Nieuwsblad. ‘We kunnen dit terrein dan ontwikkelen en daarna verkopen.’

Snellere ontwikkeling ?
‘Het kan toch niet dat de regering zegt dat het eigen gronden sneller kan ontwikkelen dan een private eigenaar’, betoogt Carrette. ‘Het lijkt wel of de Vlaamse regering dan twee maten en twee gewichten hanteert voor de overheid en de bedrijven. Fair enough dat de overheid zelf gronden herontwikkelt, maar dan moet die met dezelfde juridische wapens werken als een private speler.’
De Mesure merkt op dat er goede redenen zijn om als overheid industrieterreinen aan te kopen. Hij wijst bijvoorbeeld naar de voormalige site van Ford Genk, die eerst gesaneerd moest worden door de overheid voor die een nieuwe bestemming kon krijgen. ‘Er zijn amper bedrijven die een vervuild terrein willen, want je weet wel wanneer je met een sanering begint, maar nooit wanneer die eindigt’, weet hij. ‘Het kan handenvol geld kosten. Daarom was het noodzakelijk dat de overheid tussenkwam in Genk. In Koningshooikt lijkt dat, voor zover ik weet, niet het geval.’

Hans Brockmans is jurist. Hij werkte van 1988 tot 2023 bij het economische magazine Trends. Hij was drie keer genomineerd en twee keer laureaat van de persprijs van het Gemeentekrediet/Dexia. Hij kreeg ook de Citi Journalistic Excellence Award voor de financiële en economische berichtgeving. Hij was lang actief in het bestuur van de beroepsvereniging VVJ.
foto’s (c) Gazet van Hove .

