COLUMN – door Luckas Vander Taelen – www.doorbraak.be
Toen de kogels vorige week in het rond vlogen, werden de Brusselse politici eindelijk een beetje ongerust. Want er werd geschoten op een politiecommissariaat.
Dat kon tellen als een symbolische daad, als een aanslag op de autoriteit van de staat. Een paar dagen later werd het nog erger : op een van de meest gezellige pleintjes van Sint-Gillis moesten de bezoekers van een restaurant onder de tafels duiken omdat er vlakbij een territoriumgevecht tussen drugsbendes losbrak.

‘Ca suffit !’ riep Ahmed Laaouej, dé sterke man achter de PS en minister in de regering. Hij weet natuurlijk dat zijn partij van passiviteit beschuldigd zal worden, want ze levert al decennia de burgemeesters in de Brusselse gemeenten rond het kanaal waar bijna alle 69 schietpartijen dit jaar te situeren waren.
Anderlecht voerde tien jaar lang geen controles uit in de wijk Kuregem
Anderlecht voerde tien jaar lang geen controles uit in de wijk Kuregem. De parkeeragenten weigeren daar nog langs te gaan omdat ze te vaak gemolesteerd worden. Het duurde ook heel lang voor er werd ingegrepen in de wijk Peterbos, een draaischijf in de drugshandel. Toen losgeslagen jongeren met Kerstmis brand stichten in Molenbeek, zag burgemeester Cathérine Moreaux (PS) dat als een ‘manier van feestvieren’. Overal keek de PS toe. Rudi Vervoort (PS), de vorige minister-president, zei zelfs dat er geen veiligheidsprobleem is in Brussel.

Nooit zelf in fout
Laaouej werkte als gewiekste politicus een strategie uit en legde de verantwoordelijkheid op het federale niveau, meer bepaald bij de ministers van Binnenlandse Zaken die Brussel altijd benadeeld zouden hebben. Antwerpen werd ook als schuldige aangeduid omdat al de drugs volgens de PS via de haven binnenkomen en vervolgens naar Brussel worden vervoerd. Zelfkritiek is de partij vreemd, zelfverdediging is voor haar de enige piste. Nooit zelf in fout, altijd de anderen.
Zijn strategie werd echter in de vernieling gereden door iemand uit zijn eigen rangen : Jean Spinette. Die staat als burgemeester van Sint-Gillis onder grote druk van zijn bevolking, die de aarzelingen en de passiviteit van de gemeentelijke en regionale bestuurders niet langer wil aanvaarden. Terwijl Laaouej al zijn pijlen op de liberalen richtte, deed Spinette een kranteninterview samen met de liberale minister-president Boris Dilliès. En toen hem gevraagd werd waarom er in een land als Denemarken geen dakloze straatslapers te zien zijn, antwoordde hij dat daar een zeer strenge immigratiepolitiek wordt gevoerd. Dat was al stevig vloeken in de socialistische kerk, maar de burgemeester maakte het nog erger.

Quick en Flupke
Hij had al een paar keer gezegd dat hij vreselijk kwaad was door wat er gebeurde in Sint-Gillis. Om dat te illustreren ging hij op stap met een ploeg van het RTBF-journaal. Aan een van de zwarte punten in zijn gemeente stootte hij op twee overduidelijke dealers die op klanten wachtten. Spinettes woede verdween als bij toverslag. Werd hij misschien getroffen door het plotse besef dat die twee ook kiezers van hem zouden kunnen zijn ?
Spinette leek wel de Guust Flater van de PS
Enkele jaren geleden had hij al met overslaande stem jongeren verdedigd die betrokken waren bij drugstrafiek, met het argument dat ze het slachtoffer waren van racistische agenten. Nu legde de RTBF-camera onverbiddelijk vast hoe hij de twee dealers aansprak. ‘Allez jongens’, zei hij op een vriendelijke toon, alsof hij het tegen Quick en Flupke had. ‘Begin er niet mee, er is hier veel politie !’
Het fragment werd in geen tijd een hit in de sociale media. Spinette leek wel de Guust Flater van de PS. Meer had MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez niet nodig om de socialisten van onaanvaardbaar laxisme te beschuldigen. Je kan je gemakkelijk voorstellen dat de leiders van de drugsbendes geamuseerd toekeken terwijl de politici ruziënd over de grond rolden…
Minister-president Dilliès maakte aan dat pijnlijke schouwspel een einde door de Brusselse veiligheidsraad bijeen te roepen. Eindelijk komen er maatregelen die al veel eerder genomen moesten worden, zoals een eenheid van commando over de zes politiezones. De burgemeesters laten zo hun jarenlange verzet daartegen varen. Vrezen zij dat als er een burgerslachtoffer valt de woede van het publiek zich tegen hen zou kunnen keren ?

Procureur Moinil
Dilliès heeft er alle belang bij een front te vormen met procureur Julien Moinil, de enige die harde taal durft te spreken en de politici voor hun verantwoordelijkheid stelt. Bij zijn aanstelling vorig jaar had hij al gezegd dat het niet aanvaardbaar is dat je in Brussel het risico op een verdwaalde kogel loopt. Bij zijn persconferentie vrijdag zei hij dat opnieuw.
Procureur Moinil begrijpt ook niet dat het nog altijd mogelijk is dat opgesloten drugsbaronnen vanuit de gevangenis met een gsm kunnen communiceren. De opdracht voor een moordaanslag bij een afrekening werd vanuit een cel gegeven…
Daadkrachtig
De politie is volgens de procureur behoorlijk daadkrachtig : 7.000 verdachten werden al opgepakt. Velen daarvan zijn uitgeprocedeerden zonder papieren die na hun aanhouding snel weer worden vrijgelaten, met een zoveelste bevel om het grondgebied te verlaten (waaraan niemand gevolg geeft). Verontrustend is ook de jonge leeftijd van de misdadigers. Een tijd geleden raakte een 17-jarige Ghanees gewond bij een schietpartij waar hij aan deelnam. Hij werd in januari tot een jaar gevangenis veroordeeld na een zware overval, maar al na zes maanden vrijgelaten.
In elk geval is het duidelijk dat de speeltijd waar jarenlang zoveel tijd door verloren is gegaan nu voorbij is. De burgers kunnen alleen maar hopen dat de politici eindelijk luisteren naar de aanbevelingen van procureur Moinil en dat er zo een einde komt aan deze onaanvaardbare situatie.

Luckas Vander Taelen (1958) is journalist.
foto’s (c) Gazet van Hove .

