NIEUWS – door Zapman – www.doorbraak.be .
N-VA bestaat nu 25 jaar en VTM GO+ lanceert een tweedelige documentaire over Bart De Wever, het boegbeeld van de partij. Wat leren we eruit ? – foto © Gazet van Hove.
Nu te zien op VTM GO+ : ‘De weg van De Wever’. In twee afleveringen vertellen vriend en vijand over hun ervaringen met BDW. Dat wordt geïllustreerd met tal van oude televisiefragmenten, die soms ronduit hilarisch zijn.
VTM GO+ is de digitale abonnementsdienst van VTM, waar kijkers content kunnen bekijken die niet beschikbaar is via het gratis platform en (nog) niet wordt uitgezonden op de lineaire zenders. Dat betekent uiteraard dat de kijker overtuigd moet worden om te betalen. Dat kan met kwaliteitsreeksen zoals Cel Vermiste Personen, maar ook met guilty pleasures : programma’s die inhoudelijk misschien niet veel voorstellen, maar waar sommige kijkers stiekem toch plezier aan beleven, zoals Love Island.
Marketingstrategie
Dat kan ook door een documentaire te maken over de populairste politicus van Vlaanderen. In de HLN-peiling van september behaalde Bart De Wever 24 procent. Tom Van Grieken volgde met 17 procent en Conner Rousseau strandde op 6 procent.
Het lijkt misschien vreemd dat er ter gelegenheid van het 25-jarige bestaan van N-VA geen documentaire over de partij zelf werd gemaakt, maar over Bart De Wever. Als marketingstrategie is dat echter gewoon slim. Als een deel van zijn kiezers en enkele van zijn tegenstanders speciaal hiervoor een abonnement nemen, heeft VTM GO+ zijn bereik opnieuw vergroot. Dat is cruciaal in een snel veranderend medialandschap.
Je kunt je afvragen wat deze nieuwe productie van Borgerhoff & Lamberigts nog kan toevoegen
Er werden nochtans al heel wat programma’s gemaakt over de huidige — althans op het moment van schrijven nog altijd — premier van België. Jambers volgde hem meermaals op verkiezingsdagen en maakte in 2024 zelfs de bioscoopfilm BDW, Politiek Beest. Petra De Pauw, voormalig Radio 2-programmamaker en echtgenote van Herman Verbruggen (‘Markske’ uit F.C. De Kampioenen), maakte in 2021 de driedelige documentaire BDW (uitgezonden op VRT 1).
Rare kwast
Je kunt je afvragen wat deze nieuwe productie van Borgerhoff & Lamberigts nog kan toevoegen. Toch blijkt dat behoorlijk wat te zijn, al was het maar omdat deze keer niet De Wever zelf aan het woord komt maar mensen die op de een of andere manier een rol hebben gespeeld in zijn carrière. Aan de hand van veelzeggende anekdotes en scherpe analyses schetsen zij een nauwkeurig portret van de mens achter de politicus, een beeld dat we voordien nog niet zo scherp kregen.
De twee afleveringen zijn chronologisch opgebouwd. Deel één behandelt de periode van zijn geboorte in 1970 tot de federale verkiezingsoverwinning van 2010. Deel twee bestrijkt de periode van 2010 tot 2026. Van klasgenoot en jeugdvriend Erik Philibert vernemen we dat De Wever al tijdens zijn humaniora worstelde met zijn gewicht en Romeinse munten verzamelde (en daardoor door sommigen als een wat vreemde kwast werd beschouwd). Piet De Zaeger, algemeen directeur van N-VA, zag hem dan weer openbloeien aan de Universiteit Antwerpen, waar ze samen geschiedenis studeerden en ooit zelfs op de vlucht sloegen voor de politie nadat ze een Belgische vlag hadden meegenomen.
Tv-goud
Bijzonder interessant is de analyse van Valerie Van Peel : ‘Bart is een gigantisch emotionele mens met een gigantisch grote onkunde om met emoties om te gaan.’ We zien dat bevestigd bij haar afscheid van de partij, waar BDW een volledige danschoreografie met haar instudeert terwijl hij volgens haar ook eenvoudigweg had kunnen zeggen dat hij het jammer vond dat ze vertrok.
Slechts één keer breekt zijn emotionele schild zichtbaar. Tijdens een interview op Radio 1 vraagt Friedl’ Lesage wat hij nog tegen zijn vroeg overleden vader had willen zeggen. Het is een zeldzaam geladen moment in een documentaire waarin overigens veel te lachen valt. ‘De Wever is goud voor tv’, vindt Erik Van Looy. Siegfried Bracke geeft toe dat hij als hoofdredacteur van Terzake de redactie geregeld aanspoorde om ‘een Weverke te doen’ wanneer de kijkcijfers een stimulans konden gebruiken.
Kleine kantjes
Verwacht geen diepgravende politieke analyses van dit programma, maar een hagiografie is het evenmin. Zowel Jan Peumans als Siegfried Bracke wijst op de minder fraaie karaktertrekken van de voorzitter. Ze herinneren zich hoe onervaren ze nog waren tijdens de 541 dagen durende formatiegesprekken met Elio Di Rupo, die uiteindelijk uitmondden in een oppositierol voor N-VA. Ook wijzen ze erop dat De Wever vaak aarzelt waar anderen zouden doorpakken. Peumans merkt op dat De Wever er een hekel aan heeft slecht nieuws over te brengen : ‘Op dat gebied is hij een schijtluis.’
Hoe competitief De Wever is blijkt uit de getuigenis van sportarts Chris Goossens, die hem begeleidde tijdens zijn spectaculaire gewichtsverliesperiode. ‘Ongezien’, noemt Goossens het. Vooral de anekdote over De Container Cup is veelzeggend. De Wever trainde naar verluidt zeven keer met Goossens om zeker te zijn dat hij Georges-Louis Bouchez zou verslaan in wat uiteindelijk toch maar een relatief onbeduidend spelprogramma is.
Bouchez levert trouwens de meest opvallende quote van de hele documentaire : ‘De Wever is de enige van wie ik zou zeggen : “Als ik moet vechten om hem als premier te kunnen houden, geen probleem.”’ Opmerkelijke woorden uit de mond van een van zijn grootste politieke rivalen. Is het toeval dat De Wever net op het moment dat De weg van De Wever verscheen opnieuw een bocht maakte in de begrotingsonderhandelingen richting Georges-Louis Bouchez ?
Zapman kijkt kritisch naar het aanbod van tv-zenders en streamingdiensten in Vlaanderen.
foto’s (c) Gazet van Hove.