HOE MAAKT EEN STAAT MISBRUIK VAN EEN VIRUS
Het coronavirus slaat over de hele wereld hard toe, waarbij de wijze om de pandemie min of meer gecontroleerd te lijf te gaan verschilt van de ene staat tot de andere. Niet alleen in ons land fronsen mensen de wenkbrauwen bij sommige maatregelen die de regering neemt om het coronavirus te bestrijden. In de reguliere pers las u ongetwijfeld al verhalen over Hongarije. Wij richten onze blik op het Iberisch schiereiland, de favoriete vakantiebestemming van vele Vlamingen.

Even zag het er in Spanje bijzonder slecht uit. Beelden uit ziekenhuizen doken op waarbij patiënten in gangen, op een laken, naast een zuurstoffles op de grond lagen. Volgens toen gepubliceerde cijfers (El Nacional.cat – 24 maart 2020) zou de situatie, in het hele land, ook in Catalonië, slechter zijn dan in Lombardije. Dat spreekt tot eenieders verbeelding.

De toestand in bepaalde hospitalen – er heerst in Spanje een schril contrast tussen publieke en private sector – kan worden toegeschreven aan de slechte economische toestand en doorgevoerde besparingen.
Maar dit is niet het enige probleem.
Daar waar in andere westerse landen artsen, virologen, epidemiologen en andere specialisten worden geraadpleegd en gevolgd in hun advies, staat in Spanje het leger als eerste in de rij. De lokale professor Van Gucht is in Madrid een legerofficier die, dagelijks, al dan niet volgens een opgelegd en aangepast rekenmodel, cijfers meedeelt. Wat op sociale media met de nodige zwarte humor wordt becommentarieerd.

Gezondheidszorg en sociale zekerheid zijn, sinds jaren, een bevoegdheid van de deelstaten. Omwille van de ‘estat d’alarma’ de ‘alarmtoestand’ werd ook dat – als allereerste en dus meest dringende stap in de bestrijding van de pandemie – plots teruggedraaid en heeft Madrid zélfs daar alle macht naar zich toegetrokken. Met als gevolg dat elk decreet dat nu nog in Catalonië wordt gestemd, moet worden goedgekeurd door de Spaanse regering. En daar vakkundig wordt geblokkeerd.
Van maatregelen om werknemers, burgers en bedrijven te ondersteunen was aanvankelijk geen sprake. Nu nog zijn belastingen en sociale bijdragen onverkort verschuldigd en kunnen ondernemers, onder heel strenge voorwaarden en binnen strenge limieten, een bedrag van ongeveer € 660 van de Spaanse staat verwachten dat eerstdaags voor het eerst zal worden uitgekeerd. Zoals in Vlaanderen dragen de Catalanen bij aan de (con-)federale staatskas. Zij zien er, zo mogelijk, nog minder van terug.

De Catalaanse regering heeft in elk geval haar lesje geleerd. Ook voor de Catalanen is het verkrijgen van voldoende medisch materiaal, zoals elders, een moeilijke zaak. In tegenstelling tot de ministers uit Madrid, die poseren op het tarmac naast pas gelande vliegtuigen, legt de Catalaanse regering de grootst mogelijke discretie aan de dag. Via een eigen Catalaans netwerk aan handelsagentschappen koopt Barcelona, overal in de wereld, medisch materiaal, dat vervolgens op niet nader bepaalde momenten naar de luchthavens van Barcelona of Girona wordt gevlogen. Waar ze landen en wat ze meebrengen blijft geheim (Vilaweb.cat – 16 april 20) in de hoop dat het materiaal, op deze manier, tenminste effectief tot bij de Catalaanse zieken geraakt.
(c) Grondvest, uitgave van de
Foto’s © Gazet van Hove.


