door Karl Van Camp in ’t Pallieterke .
Er is een nieuwe progressieve Vlaamsgezinde partij in opbouw : Vista. De initiatiefnemers willen klaarstaan om in 2024 naar de gunst van de kiezer te dingen. Er resten de partij in wording nog twee jaar om voldoende kandidaten én financiën te vinden.
Met dank aan de collega’s van Knack die vorige week het nieuws over de nieuwe partij wereldkundig maakten. Vista is ontsproten uit het brein van enkele kernleden van de progressieve denkgroep VLinks (afkorting voor Vlaams en Links), al wordt er benadrukt dat partij en denkgroep los van elkaar staan. De voorzitter van Vista is Tom Garcia die we ook kennen als auteur van het ‘Witboek Vlaamse staatsvorming’ uitgegeven door de VVB. Het boek zorgde voor nogal wat rimpels bij de VVB-leden omwille van de uitgesproken progressieve standpunten.
Er zijn door de geschiedenis heen altijd al progressieve stromingen geweest binnen de Vlaamse Beweging. Denk maar aan de jaren ’20, met namen als een Jef Van Extergem of een Paul Van Ostaijen. Ook vanaf de jaren ’60 herinneren we ons verschillende pogingen tot een bundeling van progressieve krachten, zoals in 1965 met de Vlaamse Democraten, een afscheuring van de Volksunie. Twee jaar later was de Vlaamsgezinde denkgroep De Witte Kaproenen gedurende enige tijd invloedrijk. In hetzelfde jaar namen enkele socialisten in Brussel het initiatief om op te komen met een eigen lijst: De Rode Leeuwen. Namen als Hendrik Fayat, Piet Vermeylen en Lydia De Pauw klinken nog steeds bekend in de oren. In de jaren ’70 werd Werkgroep Arbeid opgericht door Paul Van Caeneghem en Christiaan Dutoit.
Dutoit stond aan de wieg van Meervoud, bekend als werkgroep en als tijdschrift. Ik herinner me nog de progressieve koers van VUJO, met onder andere de toenmalige Freddy Seghers als voorzitter (1979-1982). Vandaag bestaat er al de Vlaamse-Socialistische Beweging, V-SB, maar de laatste persmededeling die ik van deze ‘partij’ ontving, dateert ondertussen al van november 2017. Al die linkse initiatieven hebben één zaak gemeen : een meestal onbeduidend ledenaantal.
Toch is de invloed niet te onderschatten, want bij de bestuursleden van VLinks treffen we ook mensen zoals Paul De Belder, ook bekend als voorzitter van het IJzerbedevaartcomité en Johan Velghe, voorzitter van Vl@s (de Vlaamse Actieve Senioren). De lezer weet hoe het met de IJzerbedevaart (af)gelopen is en het aantal leden dat ondertussen boos weggelopen is bij Vl@s loopt ondertussen in de duizenden.
Het einde van de Volksunie kwam er toen de linkse vleugel met Bert Anciaux als voorzitter te dominant werd. ID21, Spirit, VlaamsProgressieven en SLP waren weinig succesvol, tenzij in kartel met de sp.a. Overigens was er ook binnen Agalev een Vlaamsgezinde, doch weinig invloedrijke stroming.
Maar terug naar het heden. In het interview in Knack valt vooral de quote op van Vista-ondervoorzitter Jan Wostyn : “We willen beletten dat de N-VA en Vlaams Belang in 2024 een meerderheid halen.” Hopelijk is dat niet het enige uitgangspunt om met een Vlaamsgezinde en progressieve partij op te komen. Er is al voldoende onenigheid en tegenstrijd, nietwaar ?!
Foto’s (c) Gazet van Hove – coverfoto : Bert Anciaux.