door Filip Van Laenen in ’t Pallieterke .
Groen heeft altijd goed in de markt gelegen bij de media in Vlaanderen. Foutjes en flaters worden met de mantel der liefde bedekt, interne intriges bij Groen doodgezwegen tenzij het niet anders meer kan en verder worden hun politici de hemel ingeprezen als de meest intelligente, onbaatzuchtige en onthechte mensen die ooit op deze aardkloot rondliepen. Toch dient er zich stilaan een kentering aan. Jazeker, de media blijven nog steeds volop groen (met kleine letter), maar de laatste tijd iets minder Groen (met hoofdletter).
Bij haar aantreden werd minister van Energie Tinne Van der Straeten nog aangekondigd als een absolute specialiste in energiedossiers. De tijd ligt nog niet ver achter ons dat ze ook geprezen werd voor haar technocratische aanpak van het dossier van de sluiting van de kerncentrales. Geen sprake van dat een groen dogma haar zou verhinderen om een verlenging van de levensduur van de jongste centrales in overweging te nemen, zo klonk het in de media: als de minister van Energie zegt dat we beter af zijn zonder kerncentrales, dan zegt ze dat omdat het nu eenmaal zo is. Het waren de Bouchezs en de De Wevers die dwars lagen omwille van hún dogma’s, terwijl Zuhal Demir een politiek spelletje met de vergunningen van de gascentrales speelde.
Engie-top praktisch omgekocht
De these dat Groen de wetenschap aan haar zijde heeft, valt ondertussen amper nog vol te houden. Begin december vielen de media nog massaal over de uitspraak van Bart De Wever dat Tinne Van der Straeten Engie praktisch omgekocht had om de kerncentrales te sluiten. Maar sindsdien zijn er een paar rapporten en open brieven verschenen, onder meer van de FANC en ingenieurs van Engie zelf, die de stelling van Bart De Wever alleen maar bevestigen.
De media begrijpen ook dat er veel waarheid zit in de boutade dat het onzinnig is om je auto op fossiele brandstof te moeten vervangen door een elektrische die dan geladen moet worden met stroom van een gascentrale. Maar door de hoge elektriciteitsprijzen valt nu ook het tegenargument weg dat een elektrische auto per te rijden kilometer tenminste goedkoper is om te laden. Dat elektrisch rijden de toekomst is, lijkt meer en meer een dystopie te zijn, waarbij alleen de elite het zich nog zal kunnen veroorloven over een wagen te beschikken.
Gazprom-verleden
Bovendien spookt met de groeiende oorlogsdreiging vanuit Rusland ook Tinne Van der Straetens Gazprom-verleden op de achtergrond. Probeer toch die stelling maar eens te verdedigen, namelijk dat het strategisch slim zou zijn om je vrijwel volledig afhankelijk te maken van Russisch gas op een ogenblik dat het land de NAVO militair bedreigt. Meer zelfs, een van de redenen waarom de energieprijzen vandaag de hoogte inschieten, is precies dat Rusland al een tijdje Europa probeert te chanteren door de gaskraan gedeeltelijk dicht te draaien.
De doortocht van Tinne Van der Straeten bij De Afspraak verleden week heeft de zaak uiteraard niet verbeterd. Wanneer een politica zelf moet toegeven dat ze een onbegrijpelijke uitleg heeft gegeven, weet je hoe laat het is. Het maakt ook Groen in het algemeen in de media maar moeilijk verdedigbaar. Meer zelfs, die media zien zich stilaan genoodzaakt ook al eens wat kritiek te leveren op Groen of al eens een (voorlopige eenzame) cartoon te laten passeren waarin met Groen de draak gestoken wordt.
Uit het hoofd rekenen
Maar hebben de media Groen helemaal laten vallen ? Dat nu ook weer niet. Tinne Van der Straeten gaf in dezelfde uitzending van De Afspraak ook toe dat ze procent-rekenen – stof uit de lagere school – niet onder de knie had. Stel je voor dat N-VA-minister Zuhal Demir alleen nog maar die bekentenis gemaakt zou hebben, nog los van de volkomen belabberde indruk die Tinne Van der Straeten in de rest van het gesprek maakte. Zuhal Demir zou in de pers meteen afgekraakt worden en karrenvrachten zurige cartoons over zich heen krijgen. N-VA’er Philippe Muyters maakte in het heetst van een discussie in het Vlaams Parlement één hoofdrekenfout en wordt daarop meer dan tien jaar later nog steeds afgerekend. De eerste cartoon met een Tinne Van der Straeten die geen procent kan uitrekenen, moet in de reguliere pers nog verschijnen.
Het voorval gaat trouwens om veel meer dan hoofdrekenwerk rechtstreeks voor de camera. Iemand die zijn dossiers in de hand heeft en zijn mediaoptredens enigszins voorbereidt, had de berekening op voorhand gemaakt, of desnoods laten maken. Dat is essentieel. Net zoals het feit dat presentator Bart Schols Tinne Van der Straeten niet te hulp kwam, en ook niet in de rest van het gesprek. Vermoedelijk tot grote verbazing van Tinne Van der Straeten zelf.
