door Paul Bäumer in ’t Pallieterke .

Ja, de sancties hebben effect, maar nog niet op het slagveld en ze zitten ook vol achterpoortjes. Per dag stroomt er nog steeds voor 900 miljoen euro Russisch gas naar de EU.

Op 13 maart publiceerde het Financieel Dagblad een alarmerend artikel over de greep van Gazprom op de Nederlandse energievoorziening. Nederland is niet alleen te afhankelijk van gas- en olieleveringen uit Rusland. Dat zou immers nog gedeeltelijk opgevangen kunnen worden door meer gas te winnen uit de Noordzee. Nu blijkt echter dat Wintershall Noordzee, het bedrijf dat daarvoor zou moeten instaan, óók voor 50 procent in handen is van Gazprom.

Gazprom

Tegen de vier oligarchen die de moedermaatschappij van Wintershall Noordzee controleren, zijn sancties getroffen en hun belangen zijn geblokkeerd, maar dan nog heeft het staatsbedrijf Gazprom nog steeds de helft van de aandelen van Winterschall in handen. Erger nog, Gazprom controleerde ook de enorme ondergrondse gasopslagplaats in Bergermeer en die was eind vorig jaar “om strategische redenen” leeg gelaten.

Hetzelfde gebeurde in andere gasopslagplaatsen in Europa. Dat is hoogst ongebruikelijk. Gewoonlijk blijven zulke reservoirs voor ongeveer 40 procent gevuld. Maar klaarblijkelijk vond niemand dat verdacht. Dat wijst er natuurlijk op dat de invasie in Oekraïne toen al gepland werd, en dat Rusland zich voorbereidde op mogelijke sancties. En nog sterker : er zijn dus wel harde sancties getroffen, maar niet tegen Gazprom en consorten.

Kleine letters in sancties

Hoezo ? In de kranten stond dat toch anders ? Ja, maar wie de kleine lettertjes leest, zal ontdekken dat die EU-sancties tegen Russische olie- en gasbedrijven alleen slaan op leningen, schuldfinanciering en investeringen, en niet op de import van olie en gas. De Russen kunnen die dus ongehinderd aan EU-landen blijven verkopen, en er hun vernietigingsoorlog tegen Oekraïne mee financieren. Nederland is slechts één van de vele voorbeelden. Het is in een groot deel van de EU ongeveer hetzelfde.

Corrupte poetinistische politici hebben een hele tijd de Russische propagandaleugen verspreid dat achter de sancties een boosaardig plan van de Amerikanen zat om Europa af te snijden van zijn Russische energieleveranciers. Daarna zouden de Amerikanen dan zelf in het gat springen en miljarden winst maken door gas en olie aan de EU te verkopen. Maar de trieste realiteit is anders.

Bidens nefaste energiebeleid

In 2017 had Trump de nefaste Klimaatakkoorden van Parijs opgezegd. Onder zijn presidentschap waren de VS zelfvoorzienend geworden inzake energie, vooral door de winning van schaliegas. Dat kan veel efficiënter in gastankers verscheept worden dan gewoon aardgas. Dat had inderdaad de energiestrop kunnen doorsnijden waarmee Poetin de EU nu in een wurggreep houdt.

Eén van Bidens eerste beleidsdaden was echter het hernieuwen van de Klimaatakkoorden van Parijs en het kortwieken van de Amerikaanse olie- en gasindustrie, en dan vooral van de winning van schaliegas. Ook Amerika werd meesleept in de klimaathysterie. Het slachtte zijn kip met gouden eieren.

Toen Biden onder druk van het Congres onlangs een importverbod op Russische olie en gas instelde – een maatregel die de EU dus nog steeds niet durft nemen – moest hij zelfs bij aartsvijand Venezuela aankloppen om op korte termijn vervangende importolie te vinden. En intussen blijven sommige Democraten ijveren voor het afsluiten van nóg meer oliepijpleidingen in de VS zelf.

Klimaathysterie

De sancties zijn, zoals alles wat de EU doet, hypocriet en halfslachtig. De EU zit in een strop die ze zichzelf om de hals heeft gelegd door zich te laten meeslepen in de klimaathysterie en de hetze tegen kernenergie. De EU bleef ook blindelings geloven in de illusie dat Rusland een betrouwbare handelspartner zou zijn – en volgens sommigen zelfs een “bondgenoot”.

Die illusie had al in 2008 doorprikt moeten zijn toen de Russen Georgië binnenvielen, en nog eens in 2014, toen ze de Krim en de Donbas bezetten. Of toen de lijst van vermoorde opposanten steeds langer werd. Maar men wilde het niet zien.

Foto’s (c) Gazet van Hove.