door Wannes Neukermans in palnws.be .
Cd&v telt nog 120 van de 308 van de burgemeesters in Vlaanderen, maar een heel deel van hen twijfelt om in 2024 nog onder de cd&v-vlag richting de kiezer te trekken. De burgemeesters van Bree, Kortenaken en Kortenberg kozen al voor een ‘rebranding’, hoogstwaarschijnlijk volgen er nog tientallen. “Wij werken in de dorpsstraat, niet in de Wetstraat”, legt burgemeester Alexandra Thienpont uit Kortenberg uit aan De Standaard. “Wij willen niet delen in de brokken van de nationale politiek.” De absolute overmacht van cd&v op lokaal niveau was al verminderd sinds de opkomst van N-VA, maar nu er zelfs binnen de partij twijfel ontstaat, dreigt die nog verder af te brokkelen.
Zelfs wanneer een gemeentebestuur goed werk levert, zal de lokale partij in de klappen delen wanneer de moederpartij het op Vlaams of federaal niveau slecht doet. Daar vrezen veel burgemeesters van cd&v voor. Na de verkiezingen van 2019 kwamen er 107 burgemeesters uit de bus die op een cd&v-lijst uitkwamen. Daarnaast kwamen er nog een dertiental burgemeesters op aan cd&v-gelieerde lijsten op, wat het totaal van cd&v-burgemeesters 120 maakt. Daarmee is cd&v nog steeds de grootste lokale partij, voor N-VA (51 burgemeesters) en Open Vld (38 burgemeesters).
Tegenover de periode 2013-2018 was dat grote overwicht al enigszins gedaald : toen telde cd&v nog 128 burgemeesters. N-VA had er 45, Open Vld 38. In 2006 behaalde cd&v nog straffere cijfers : toen werd er in meer dan de helft van de Vlaamse gemeenten nog een cd&v-burgemeester verkozen (164 van de 308).
Malaise op nationaal niveau
Maar in 2024 zullen er heel wat burgemeesters – ook al zijn ze aan cd&v gelieerd en hebben ze een partijkaart – kiezen om met een andere naam de campagne in te duiken. Zo ook Alexandra Thienpont. Zij zal haar inwoners proberen te overhalen haar een tweede mandaat te geven via de lijst Team Burgemeester Kortenberg. “Dat is de enige manier om nieuwe mensen aan te trekken met constructieve ideeën”, legt ze uit.
Volgens haar willen mensen zich niet meer vereenzelvigen met een traditionele partij, door de malaise in de nationale politiek. Voormalig Vlaams parlementslid en burgemeester van Bree Liesbeth Van der Auwera en Kortenaaks burgemeester Kristof Mollu geven gelijkaardige argumenten voor het afzweren van de cd&v-stempel. “Als ik onder cd&v-vlag opkom, krijg ik toch maar de vraag wat mijn partij aan de hoge energieprijzen heeft gedaan, terwijl ik daar geen invloed op heb.”
Slechte peilingen
In drie gemeentes is het al besloten, maar er dreigen nog verschillende andere lokale partijen het voorbeeld te volgen. Zo twijfelt het cd&v-bestuur in Linter, en zelfs Brugs minister Dirk De Fauw twijfelt of hij onder cd&v-vlag zal deelnemen aan de gemeenteraadsverkiezingen.
Dat het net de cd&v-burgemeesters zijn die niet meer onder de nationale partijnaam willen opkomen, hoeft niet te verbazen. In mei haalde cd&v nog een historisch slechte score van 8,7 procent in de peilingen, waarmee ze de kleinste partij van Vlaanderen werden. Een maand later schommelden ze nog steeds rond de tien procent, nog steeds ver onder het verkiezingsresultaat van 2019.
Voorzitter Sammy Mahdi wil relativeren door te vermelden dat de meeste afdelingen die van naam veranderen, nog wel deel blijven uitmaken van het cd&v-netwerk. Toch zou het wegvallen van het brede netwerk aan burgemeesters en lokale besturen een risico vormen voor ‘volkspartij’ cd&v. Mahdi wil daarom werk maken van een beter ondersteuningspakket voor lokale cd&v-afdelingen. “We werken met de partij aan een nieuw aanbod voor de afdelingen om ze beter te ondersteunen richting 2024. Dat gaat om financiële ondersteuning, coaching en nieuwe campagnemethodes gebaseerd op data.”
Foto’s (c) Gazet van Hove.