door Jurgen Ceder in ’t Pallieterke .
De sfeer leek er wel in te zitten op het congres van de N-VA. Er was ook veel volk, maar waarheen marcheert al dat enthousiasme ? De N-VA heeft een beeld geschetst van het Vlaanderen dat ze wil, maar legt geen realistisch plan voor over de manier om dit te bereiken.
De Wever had net daarvoor al het ideetje opgegooid van een minikabinet dat onmiddellijk zou moeten gevormd worden na de verkiezingen om zo te vermijden dat de oude Vivaldi-ploeg nog zou aanblijven in lopende zaken. Die voorlopige regering zou het land kunnen besturen, terwijl in de diepte wordt gewerkt aan een confederale structuur. Hoe dat minikabinet moet worden samengesteld, laat hij in het midden. Hij beantwoordt vooral de vraag niet waarom de andere partijen in een confederaal project zouden willen meestappen.
Wat verder ook de modaliteiten, maar het idee is al afgeschoten door de PS en de rest van de politieke wereld. Het is niet de eerste keer dat De Wever een weinig voldragen voorstel de wereld instuurt. Ook zijn idee over een ‘extralegale staatshervorming’ werd door de andere partijen weggewuifd. De leider van de N-VA lijkt op zoek naar een uitweg uit de patstelling, maar vindt er geen.
Regering met N-VA en VB ?
Laat ons, voor alle duidelijkheid, die patstelling nog eens schetsen. De N-VA zegt niet te willen deelnemen aan een federale regering zonder een fundamentele, confederale hervorming, maar vindt daar geen partners voor. De partij zal dus een sterke hefboom moeten hebben om haar eis af te dwingen. Die hefboom bestaat : een mogelijke Vlaamse regering van N-VA en Vlaams Belang, die een existentieel probleem voor België zou uitmaken. De N-VA sluit die mogelijkheid echter zelf uit. Ze deed dat opnieuw op dit congres.
Of toch niet ? Theo Franken deed deze week een opvallende uitspraak. Hij wil dat de Vlaamse regering pas na de federale gevormd wordt. Dus niet meer het scenario van 2019, toen de N-VA al in zee ging met cd&v en Open Vld, en daarna moest vaststellen dat deze twee partijen zonder N-VA in de federale regering stapten. Er zit maar één logica achter het idee van Franken : de impliciete dreiging van een regering met het Vlaams Belang indien de N-VA op federaal vlak niet krijgt wat ze wil.
De mogelijkheid van een Vlaamse regering gevormd door de twee partijen die zeggen Vlaamse onafhankelijkheid na te streven, heeft veel van de kat van Schrödinger : ze bestaat tegelijk niet en wel. Soms vragen mensen mijn idee over die mogelijkheid. Ik antwoord dan dat ik niet weet wat de N-VA zelf nog niet weet. Voorlopig lijkt daar de stelregel van Napoleon te heersen : ‘On s’engage et puis on voit.’ Eerst de verkiezingen, daarna zien ze wel.
foto’s (c) Gazet van Hove.