door Jurgen Ceder in ’t Pallieterke .
Theo Francken heeft de pers gehaald met een filmpje waarin je hem, in kennelijk beschonken toestand, ziet plassen in een bloembak in Brussel. Theo kent de nieuwe regels nochtans. De oude garde kon ladderzat uit een café rollen zonder dat dat publieke kennis werd, maar de minste misstap wordt vandaag met een gsm gefilmd, en staat enkele minuten later op het internet.
Ik heb veel dronkenschap gezien in de politiek. Het ligt waarschijnlijk aan de aard van het beroep. Van politici wordt verwacht dat ze hun opwachting maken bij heel wat sociale activiteiten. Daar komt altijd alcohol aan te pas.
De situatie werd niet verholpen door de ‘koffiekamer’ in elk van de parlementen waar, tot voor kort, gratis alcohol werd geschonken. Sommige politici hielden daar elke dag een kroegentocht door, er waarschijnlijk op hopend dat hun probleem niet zou opvallen door te drinken op drie verschillende plaatsen. De parlementaire koffiekamers hebben recent maatregelen getroffen : geen alcohol meer in het Vlaams Parlement, alleen nog tegen betaling in de Kamer en de Senaat.
Ik ga geen namen noemen die niet reeds in dat verband in de pers zijn opgedoken, maar ik ken vele verhalen. Over de PS-politica die zo dronken in haar kantoor lag dat ze reanimatie moest krijgen en naar de spoedafdeling werd afgevoerd. Over de socialistische collega die niet meer door zijn partijgenoten uit zijn kantoor gehaald kon worden en daardoor een cruciale stemming mistte. In het avondlijke parlement is het stil in de gangen, zodat we de echo van zijn gebral en gezang konden horen terwijl we op de stemknopjes drukten.
Ik stond op een receptie ooit te praten met een politica die haar sigaret niet meer in haar mond gemikt kon krijgen. Ik zag een politicus struikelen van dronkenschap bij het beklimmen van een podium waar hij moest spreken. Ik zag een bekende politicus zijn broek afsteken in het parlementaire restaurant, na een met wijn overgoten maaltijd.
Geheelonthouder
Bij sommigen viel het probleem niet op. Luc Van den Bossche kon zelfs onder invloed intelligent repliceren, zonder dubbele tong. Anderen, zoals Michel Daerden, hadden dat voordeel niet. Zijn dronken gewauwel over ‘witboek’ en ‘groenboek’ werd legendarisch. Na een vraag die ik hem had gesteld in de Senaat, merkte ik dat hij zo gepekeld was dat hij eigenlijk het antwoord op de vraag van het parlementslid dat na mij kwam aan het voorlezen was.
Van De Wever is geweten dat hij nooit drinkt bij politiek gerelateerde activiteiten. Van Grieken heb ik ook nooit beschonken gezien. Ze lijken zich bewust van de verleiding en het gevaar. Ik kan dat allerminst zeggen van enkelen van hun partijgenoten. Sommigen, zoals Van Campenhout, werd dat fataal.
Ik weet niet of Theo Francken nu door geheelonthouder De Wever is berispt. Ik kende een parlementslid dat wel door zijn voorzitter op het matje werd geroepen na een beschonken verschijning op televisie. Hij kreeg de keuze tussen zijn parlementaire zetel en alcohol. Het was een man met voldoende karakter om voor het eerste te kiezen en dat vol te houden. Hij presteert nog steeds goed als politicus en ik heb hem nooit meer dronken gezien.
foto’s (c) Gazet van Hove.