Alles komt terug
ACTA SANCTORUM – door Johan Sanctorum – www.doorbraak.be .
OK, ik beken: ik lees De Standaard, hierna afgekort tot DS om er niet onnodig inkt aan te verspillen. Met een aantal vrienden een abonnement genomen, om het financiële voordeel voor dit dagblad zoveel mogelijk te beperken. Onder het motto: ‘ken uw vijand’. Niet de aangenaamste dagtaak dus, wel nuttig, om te observeren hoe de mainstream media tussen de reclame door hun ‘waarheid’ aan de man en de vrouw brengen.
Parapluslag
Thierry Baudet : mocht spreken na een snelprocedure bij de Raad van State, en veiligheidshelm aan te raden.
Die ‘waarheid’ is vandaag danig ingekleurd door de woke bril, de doctrine die vanuit een kritiek op het kolonialisme – waar op zich niks mis mee is – een schuldcultuur probeert te installeren jegens de ‘witte’ man, bij voorkeur hetero. De ijver en het fanatisme waarmee dat gepaard gaat, ontaardt in een echte heksenjacht op teksten, symbolen, en uiteraard personen. Sprekers die opeens niet meer welkom zijn op een universiteit, boeken die uit een bibliotheek verdwijnen of herschreven worden (Roald Dahl), naast 18de eeuwse filosofen die opeens als ‘racisten’ gediskwalificeerd worden (David Hume).
Bijna elke week is het prijs: studentenverenigingen die een controversiële spreker uitnodigen, gevolgd door kabaal uit linkse hoek, en finaal verbod omwille van ‘veiligheidsredenen
We spreken dan van ‘cancelcultuur’: een vanuit de linkse hoek bedreven uitsluitingssysteem, nota bene in naam van de diversiteit en het recht op vrije meningsuiting. Deze paradox treft, nog ironischer, vooral het academische milieu waar het vrijdenken en de verlichtingsprincipes in steen horen gebeiteld zijn. Bijna elke week is het prijs: studentenverenigingen die een controversiële spreker uitnodigen, gevolgd door kabaal uit linkse hoek, en finaal verbod omwille van ‘veiligheidsredenen’.
De parapluslag die Thierry Baudet te beurt viel bij het betreden van de UGent-gebouwen, liep nog goed af. De Nederlandse politicus kon zijn lezing geven en nadien champagne slurpen met het KVHV-gezelschap. Serieuzer is wat eraan vooraf is gegaan : een spreekverbod vanwege de universiteit voor Baudet, dat de organisatoren konden herroepen via een spoedprocedure bij de Raad van State. Stel u maar eens voor dat dit het nieuwe normaal wordt: intellectuelen die omwille van hun mening alleen nog na een juridisch gevecht het spreekgestoelte mogen beklimmen. En liefst met veiligheidshelm. Baudet is een Poetin-aanhanger, ik niet. Maar universiteiten horen oases te zijn, in een samenleving waar de vrije meningsuiting om allerlei redenen onder druk staat.
Een buikgevoel
Tijd dus om wat weerwerk te bieden, en liefst ook vanuit de academische wereld zelf. In de nasleep van de affaire, waarin twee docenten werden geschorst omdat ze privé (!) van gedachte wisselden over het taalniveau van allochtone studenten, werd in december van vorig jaar Hypatia opgericht, een vereniging die ijvert voor de vrije meningsuiting aan de universiteiten, tegen het oprukkende woke activisme en de cancelcultuur. De bezielster is Astrid Elbers, docente aan de UA waar de affaire zich afspeelde.
Stuitend en verontrustend in deze zaak was de houding van rector Van Goethem, die niét de kaart van de vrije meningsuiting trok, maar integendeel deze van de censurerende woke cultuur. Docenten moeten tegenwoordig op hun tellen passen: alles wordt gefilmd en online gezet, waarna de schandpaal zijn werk doet. Hypatia heeft daartoe een meldpunt opgericht : geen kliklijn waar sancties aan vastzitten – hoe zou dat kunnen -,wel om het probleem in kaart te brengen en de betrokkenen eventueel steun te geven.
De opiniestukken in DS vertonen hoofdzakelijk een linkse én politiek correcte signatuur. ‘Wokeness’ zou daarbij een hersenspinsel zijn, ontstaan in het brein van rechtse paranoïde complotdenkers
En zo komen we bij onze geliefde krant. De opiniestukken in DS vertonen hoofdzakelijk een linkse én politiek correcte signatuur. ‘Wokeness’ zou daarbij een hersenspinsel zijn, ontstaan in het brein van rechtse paranoïde complotdenkers. Zopas beviel Ignaas Devisch, vast leverancier van DS-opiniestukken, van een column, getiteld ‘Woke om woke, klacht om klacht’. Ook hier wordt de kritiek op de verwoking zonder meer weggezet als een ‘niet op feiten gebaseerd buikgevoel’. Waarmee Devisch eigenlijk Boudewijn Bouckaert, Paul Cliteur, Mark Elchardus en Matthias Storme (allemaal kernleden van Hypatia) wegzet als complotdenkers. Tijd om ook deze heren te cancelen.
Staatsvijand
Ondertussen weten alle jonge journalisten-stagiairs waar de klepel in de redactie hangt. Zwijgen en gehoorzamen is de boodschap. Dat geldt voor alle mainstream media, en evenzeer voor de Vlaamse openbare omroep, waar op de nieuwsredactie momenteel een regelrechte angstcultuur heerst. De nieuwelingen zijn trouwens al geïndoctrineerd tijdens hun opleiding, de hogescholen waar hetzelfde woke gedachtengoed floreert.
Momenteel is DS dé trendsetter van deze ideologische verschraling. En zo lijkt de woke koerier van vandaag als twee druppels water op de benepen tsjevenkrant van weleer. Ze was ooit het uithangbord van de Vlaamse katholieke zuil, transformeerde zich vervolgens tot veredelde reclamegazet onder impuls van marketeer Peter Vandermeersch, waarna het journalistieke vacuüm werd opgevuld door figuren als Karel Verhoeven en Bart Sturtewagen, ‘opiniërende hoofdredacteurs’ die informatie en indoctrinatie moeiteloos combineren. Meer pastoors eigenlijk dan echte journalisten. Alles komt terug.
Het conflict met Rik Torfs is typerend voor deze in wezen illiberale journalistieke tendens. In 2017 hield hij het als DS-columnist voor bekeken, omdat hij zich als vrije geest niet meer kon vinden in het uitgedragen wereldbeeld. ‘Systeem- en cultuurbevestigend’ luidde het verdict van Torfs. Uit rancune riep DS hem nadien tot staatsvijand uit, waarin ook notoire opiniemakers als Joël De Ceulaer en Patrick Loobuyck zich niet onbetuigd lieten. Voor DS is Torfs een besmette figuur, die onder meer de ‘terrorist’ Yannick Verdyck inspireerde (‘Het universum van Yannick V.’). Ondertussen geliquideerd zonder dat er verder een journalistieke haan naar kraait.
Mijn buikgevoel : het is zo langzamerhand een compliment om door deze kwaliteitskrant als staatsvijand betiteld te worden. Alleen al daarom lees ik haar graag en maak ik er, zoals in deze column, met plezier reclame voor.
JOHAN SANCTORUM
Johan Sanctorum is filosoof, publicist, blogger en Doorbraak-columnist.
foto’s (c) Gazet van Hove.