door Karl Van Camp in ’t Pallieterke . Karl Van Camp
In het laatste nummer van 2023 blik ik even terug op het voorbije jaar. Welke communautaire feiten sprongen er in het oog ? Waar lieten de Vlamingen zich nog eens vangen door de Franstaligen ?
Laat me beginnen met mijn hartsvriendin Annelies Verlinden, minister van Binnenlandse Zaken en onder meer bevoegd voor institutionele hervorming. Zij is ook de minister aan wie de staatssecretaris voor Asiel en Migratie, aanvankelijk dragqueen Sammy Mahdi en daarna Nicole de Moor, is toegevoegd. Annelies Verlinden – in het Nieuwsblad omschreven als ‘ijskoningin’ – krijgt de eer om met twee onderwerpen in deze rubriek terecht te komen.
1. Een dure flop
Allereerst blikken we nog even terug op de grote burgerbevraging die Annelies liet organiseren om de mening te kennen van de modale Belg over zijn ‘vaderland’. De grote onlinebevraging ‘Een Land voor de Toekomst’ vond plaats in 2022, maar pas in februari 2023 werden de resultaten voorgesteld in een lijvig rapport. Alleen, de bevraging was zo ingewikkeld dat slechts 19.000 mensen de enquête invulden. Een pover resultaat en wetenschappelijk bekeken in feite niet echt representatief. Let wel, aan die hele bevraging was een investering gekoppeld van zo’n 2,1 miljoen euro.
De oppositiepartijen én de media spraken over ‘een flop’ en experts haalden de ‘grote burgerbevraging’ volledig onderuit. Niettemin schreef Annelies Verlinden op haar website en ik citeer : “Nadenken over de toekomst van ons land moeten we samen doen. Dankzij de brede waaier aan visies en aanbevelingen van deelnemers vormt dit rapport een rijke input voor de volgende fase en kunnen we het debat rond democratische vernieuwing en institutionele hervormingen verderzetten, en tot meer innovatieve ideeën komen.”
Op 16 februari werd het rapport overhandigd aan de federale regering en het federaal parlement. En toen werd het stil… Daarom doe ik een warme oproep aan onze lezers : surf eens naar de website www.eenlandvoordetoekomst.be, alwaar u het rapport kan nalezen. Zo krijgt u tenminste nog iets terug voor uw welbesteed belastinggeld.
Oh ja, er is ook een Facebookpagina ‘Een land voor de toekomst’ en deze week ben ik nog eens gaan kijken : de pagina heeft 71 vind-ik-leuks en 85 volgers. En dan te zeggen dat er een heus communicatiebureau is ingeschakeld om de campagne te begeleiden.
Onklaar geval
De grote burgerbevraging kaderde in feite in de voorbereiding van de volgende staatshervorming. In het regeerakkoord was tussen de zeven regeerpartijen overeengekomen dat een nieuwe, de zevende, staatshervorming voorbereid moest worden. Twee ministers werden daarvoor bevoegd geacht : Annelies Verlinden (cd&v) en minister David Clarinval (MR). Die laatste is ook minister van Middenstand, Zelfstandigen, KMO’s en Landbouw, en Democratische Vernieuwing. Wat die laatste omschrijving betreft, heb ik geen flauw idee wat daaronder begrepen moet worden. Maar belangrijker is dat Clarinval dus samen met Verlinden ook minister van Institutionele Hervormingen is. De eerste twee jaar van haar ministerschap moest Annelies zich met de coronapandemie bezighouden, maar in 2022 vond ze de tijd om vlijtig aan de slag te gaan met de voorbereiding van de staatshervorming.
Clarinval en zijn kabinet deden niets. Meer nog, niet alleen bij hem, maar bij alle Franstalige partijen botste Annelies Verlinden op een muur van onbegrip. Een van de gevolgen was dat haar grondwetspecialist Jürgen Vanpraet ontslag nam. “Zij stellen zich op als een Franstalig blok en spreken hun veto uit tegenover de staatshervorming”, zo motiveerde hij zijn ontslag. Dat was in september 2022. Sindsdien bleef het stil rond het onderwerp. Of toch niet. Op de 1 meiviering van de liberalen mocht Alexander De Croo speechen en ik citeer uit zijn tekst : “Graven we onszelf opnieuw in in een eindeloos rondje staatshervorming, in stilstand en blokkering ?” Meteen werd dankzij die speech duidelijk dat niet alleen de Franstaligen tegen een volgende staatshervorming zijn, maar dat ook de eerste minister alle initiatieven in die richting tegenhoudt. Ondanks een regeerakkoord. En Annelies trok even een pruillipje en Sammy Mahdi trok een oranje kostuumpje aan om als dragqueen wat stemmen te scoren bij de LGBTQIA-gemeenschap. En Annelies vond tijd om begin deze maand deel te nemen aan de kwis ‘De Slimste Mens ter Wereld’…
2. Onbetaalde feestdag
In het regeerakkoord van Vivaldi stond ook vermeld dat de deelstaten de mogelijkheid krijgen om van hun feestdag een betaalde feestdag te maken. Het is de taak van de federale minister van Werk, Pierre-Yves Dermagne, om dat punt uit het regeerakkoord uit te werken. De drie regio’s mogen enkel een datum naar voren schuiven. Vlaanderen koos voor 11 juli, Brussel koos voor 8 mei. Maar Wallonië kan maar niet beslissen zodat ook dat dossier nu al drie jaar lang geblokkeerd wordt. Maar in feite gaat het verhaal nog veel jaren verder terug. De kans dat 11 juli 2024 een betaalde feestdag zal zijn, is bijzonder klein.
3. Gesubsidieerde francofonie
Onder de titel ‘De francofone agressie stopt nooit’ schreef ik in mei en juni over een francofone vereniging die kwistig subsidiegeld uitdeelt aan verenigingen in Vlaanderen, met als doel de bevordering van de Franse taal en cultuur. Maar in feite is het de Franse Gemeenschap, Wallonië dus, die dat geld via een omweg uitbetaalt. Inderdaad, via een omweg, want in het verleden was de Franse gemeenschap al eens op de vingers getikt door het Grondwettelijk Hof.
Even de feiten op een rijtje : de Franse Gemeenschap betaalt jaarlijks zo’n 800.000 euro aan de Assemblée Parlementaire de la Francophonie. Die organisatie is gevestigd in Parijs en vormt een samenwerkingsverband tussen Franssprekende parlementen en parlementsleden uit alle delen van de wereld. Die ‘Assembleé’ deelt op haar beurt ‘subsidies’ uit aan onder meer de Brusselse vzw PointCulture. En het is die vzw die op haar beurt subsidies uitdeelt aan allerlei vzw’s in Vlaanderen. Zo krijgt de Action Fouronnaise van José Happart zo’n 77.000 euro. De vzw Association de Promotion de la Francophonie en Flandre ontving 27.000 euro. In totaal spreken we over zo’n 471.000 euro die kwistig onder francofone verenigingen in Vlaanderen werd verdeeld.
Boze Ben
Ben Weyts reageerde boos. Hij zette het punt ter bespreking op het Overlegcomité, de plaats waar over dergelijke zaken gediscussieerd kan worden tussen ministers van de federale regering én de gewestregeringen. Onze Waalse vrienden aanhoorden boze Ben Weyts, maar ze dachten er nog niet aan om de slinkse subsidieweg stop te zetten. Waarop Weyts met een verzoekschrift naar het Grondwettelijk Hof trok. Het dossier volgt daar nu een lange juridische weg. De woordvoerder van de minister wist me te vertellen dat er zeker geen uitspraak moet verwacht worden voor 1 juli 2024. Ik hoop natuurlijk dat Ben Weyts in het gelijk gesteld wordt, maar ik ben pessimistisch.
4. Het verdriet van Vlaanderen
Het jaar 2023 startte met een reeks uitzendingen met de titel ‘Het verhaal van Vlaanderen’. Het bleek een kijkcijferkanon. Iedereen had zich op voorhand ingedekt met de boodschap dat ‘Het verhaal’ zeker geen propaganda zou zijn voor Vlaanderen. Er moest bovenal vermeden worden dat er zoiets als een Vlaamse identiteit zou kunnen ontstaan.
Tom Waezig
Een van de experten die in de uitzendingen aan het woord kwam, was ene professor Jan Dumolyn, ook bekend wegens zijn PVDA-sympathieën. Hij zei : “Ik wist ook dat ‘Vlaanderen’ niet toevallig in de titel staat, de identitaire agenda van de N-VA zit mij niet lekker. Maar door mee te werken, kon ik erover waken dat het geen gekleurd, natievormend verhaal zou worden.” Herlees die laatste zin een paar keer, want het is tenen-krullend. Zeker als je weet hoeveel miljoenen euro’s de Vlaamse regering in ‘Het verhaal van Vlaanderen’ heeft gestoken.
Naarmate de afleveringen vorderden, groeide ook de kritiek vanuit Vlaamsgezinde kringen. Meer dan eens maakte Tom Waes eigenaardige keuzes qua onderwerpen en hij ‘vergat’ meer dan één relevante kwestie te belichten, zoals het ontstaan van de taalstrijd en de onderdrukking van het Nederlands en de Vlaamse cultuur door de eerste Belgische en dus francofone machthebbers. Kortom, op het einde van de rit bleek ‘Het verhaal van Vlaanderen’ één grote teleurstelling.
5. Staking
Er zijn nog zekerheiden in dit land, zo schreef ik in mijn stukje van 12 januari 2023. Toen hadden we net de eerste staking van 2023 van de cipiers achter de rug. Ik ben verheugd u te kunnen meedelen dat de cipiers op 12 januari 2024 opnieuw zullen staken. Reden : de overbevolking in onze gevangenissen. Ja, er zijn nog zekerheden in dit land. Desalniettemin wens ik u fijne eindejaarsfeesten en een strijdbaar 2024 !
Karl Van Camp
Oud-hoofdredacteur van weekblad ’t Pallieterke en nog steeds trouw auteur van tal van opiniestukken.
foto’s (c) Gazet van Hove .