door Karl Van Camp in ’t Pallieterke .
Christophe Deborsu is ook bij onze lezers welbekend. Waal, politiek journalist, kenner van Vlaanderen en columnist in Het Belang van Limburg. In zijn column van vorige maandag schreef hij : “Er verschijnen steeds meer artikels in de Franstalige pers en debatten op tv rond het thema ‘Belgen zijn niet meer gelijk voor de wet, Vlamingen krijgen altijd meer voordelen’. De Walen worden stilaan jaloers op Vlaanderen.”
In zijn column geeft hij vervolgens 10 voorbeelden van Vlaamse voorrechten. Of anders gezegd, waar Vlamingen het beter getroffen hebben dan de Walen. Ik ben blij dat de achtbare collega van RTL ook eens de verschillen tussen noorden en zuiden benadrukt, net zoals ook ik regelmatig in mijn column doe. Al is het niet zozeer mijn bedoeling om aan te tonen dat de Vlamingen het beter doen, ik wil vooral aantonen dat Vlaanderen en Wallonië een totaal verschillende visie hebben over zowat alles…
Bij de voorbeelden van Deborsu kan ik er bij deze nog eentje toevoegen : de Vlaamse woningpas. Elk huis in Vlaanderen heeft een digitaal paspoort waar allerlei informatie (EPC, EPB, mobiscoop, kwaliteit, energie,…) te vinden is. Die woningpas werd opgestart in 2019. In Wallonië zou men dat ook willen opstarten, maar tot op heden is alles dode letter gebleven.
Economie, sociale zekerheid, onderwijs, gezondheidszorg, milieu,… noem mij een sector waar de standpunten tussen Vlaanderen en Wallonië gelijklopend zijn ! En dan zijn er sommige partijen die pleiten voor een herfederalisering van de bevoegdheden. Meer België dus. Onbegrijpelijk.
Zaventem
Alles is communautair in dit land. In een artikel in De Tijd, vorig weekend, vernemen we dat er achter de schermen besprekingen bezig zijn tussen MR en Open Vld. Daarbij blijven twee ‘cruciale’ thema’s voor spanningen zorgen: de luchthaven van Zaventem en de oproepingsbrieven in de faciliteitengemeenten. Hoe lang gaan die dossiers al mee ? Inzake de luchthaven gaat het over de aanvliegroutes boven Brussel en de Vlaamse Rand met de daarbij horende lawaaihinder. MR wil minder vluchten boven Brussel.
Nog een moeilijker twistpunt is – opnieuw – het dossier rond de oproepingsbrieven. Er is immers bepaald dat de Franstaligen in de faciliteitengemeenten bij elke verkiezing een aanvraag moeten indienen om hun oproepingsbrief in het Frans te krijgen. Om die regeling te veranderen, is echter de tussenkomst van de Vlaamse minister van Binnenlands Bestuur bevoegd, en dat is Gwendolyn Rutten. Maar, om iets te kunnen veranderen, is een taalregister nodig in de betreffende gemeenten en dat is dan weer een federale bevoegdheid. En zo blijven oude dossiers altijd maar weer opnieuw opduiken en voor communautaire spanningen zorgen.
Verkiezingen
Even terug naar de column van Deborsu. Hij besluit zijn artikel met de bedenking : “Wat mij hier echt verrast, is dat geen enkele Waalse partij in haar verkiezingsprogramma aan de alarmbel trekt en een Waals reveil als een absolute prioriteit stelt.” En hij vervolledigt : “Wat mij wel geruststelt, is dat politici van alle partijen in de coulissen beseffen hoe slecht het gaat.”
Wij onthouden : Waalse politici beseffen hoe slecht het gaat, maar maken er geen verkiezingsonderwerp van. Tja, struisvogelpolitiek is tenslotte ook politiek.
