COLUMN – La Voix du Sud
door Christian Laporte – www.doorbraak.be .
Zo gehecht als ze zijn aan het cordon tegen extreemrechts, zo gretig werd de PTB binnengehaald in de Franse Gemeenschapsregering.
Sinds het begin van de week is het aantal angstige Walen toegenomen. Ook gewoonlijk zeer gelijkmoedige burgers voelen zich niet meer op hun (sociaal en politiek) gemak. In het zuiden des lands worden immers in de kiescampagne van ‘s morgens vroeg tot ’s avonds laat zware klappen uitgedeeld. Ook onder de gordel. Wat het vertrouwen in de politiek dag na dag nog meer doet dalen. Alsof men nog altijd niet de bodem heeft bereikt.
Vanwaar die onrust ? Zonder twijfel vanwege de diepe crisis in de Franse Gemeenschapsregering waar PS en Ecolo de MR hebben laten vallen voor een alternatieve linkse meerderheid met de communisten van de Parti du travail de Belgique. De PTB uit zich vandaag als parti de gauche, maar die is wel de erfgenaam van de communistische partijen van de vorige eeuw.
Meerderheden zonder de MR
Het is niet de eerste keer dat een Franstalige regionale meerderheid ontbonden wordt kort voor de verkiezingen. Maar deze keer is het toch anders : men moet nu ook rekening houden met de soms verborgen diepere wensen van de politieke leiders. In het bijzonder van PS-voorzitter Paul Magnette die er een soort obsessionele mantra van heeft gemaakt. In het kielzog van vakbond FGTB en zijn linkser dan linkse baas Thierry Bodson heeft de burgemeester van Charleroi in verschillende interviews niet verborgen dat zijn voorkeur ging ‘naar de meest progressieve meerderheden, zowel op federaal als regionaal vlak, en om het even waar’.
Wat tot nu toe wishfull thinking was is op enkele weken van 9 juni een werkelijkheid na de herziening van het decreet over het hoger onderwijs…
Bingo voor heel de linkse lijn : dat decreet werd van de hand gewezen door de socialisten en de groenen, maar de grootste druk is gekomen van de Fédération des étudiants francophones, de FEF, die sinds jaar en dag zeer linkse ideeën naar buiten brengt. In feite is dat de actiefste politieke studenten van het Franstalig hoger onderwijs.
Wallifornië
Voor en na de verkiezingen kan er natuurlijk veel gebeuren, maar dit perspectief is alvast zeer negatief voor degenen die zich almaar minder terugvinden in een cliëntelistisch, rood Wallonië. Want hoewel socialisten en ecologisten dé grote verdedigers zijn van een cordon sanitaire tegen extreemrechts, hebben ze zelf de extreem-linkse wolf in de schaapskooi binnengehaald. En dan maar klagen over de mogelijke dominantie van het Vlaams Belang.
Is heel Wallonië dan naar de kl… ? Nee, want dat cliëntelisme heerst gelukkig niet overal. Men vindt het vooral in de oude industriezones in Henegouwen en Luik, waar de PS nog altijd meester is en blijft. En dus niet in Waals-Brabant, Namen of Luxemburg, waar zich een veel meer open sfeer heeft ontwikkeld. Onder andere na het ontstaan van Louvain-la-Neuve, dat een uiterst positieve invloed heeft gehad op de ontwikkeling van wat sommigen Wallifornië zijn gaan noemen.
Daar heerst ondernemingsgeest. Een ongelooflijk contrast overigens met die oude industriegebieden waar men allerlei economische ontwikkelingsprojecten blijft verwerpen en nog altijd verkiest de langdurige werklozen te onderhouden in plaats van zoveel mogelijk Walen de kans te geven hun regio te steunen door aan de slag te gaan. En om – wie weet – weer de rol van vroeger op te nemen. Maar dat vergt natuurlijk inspanningen. Er werken meer Noord-Fransen in West-Vlaanderen dan Walen; die zijn blijkbaar moeilijk uit hun kot te halen…
De patron
Maar daarvoor moet je niet bij extremistische politici zijn. Daarvoor moet men ook echt samenwerken met lokale of regionale kleine of grote ondernemers. En dus met de patrons.
Paul Magnette zet die geregeld in de hoek, vindt ook Cécile Neven, de leading lady van de Union wallonne des entreprises, de evenknie van het Vlaamse VOKA. Magnette ontketende recent in een boek een directe aanval op ‘de ondernemers die de Walen doen lijden, meer dan de werklozen of de migranten.’ Neven heeft daarover heel veel negatieve reacties gekregen. ‘Velen lieten me weten dat ze dat als grote onrechtvaardigheid hebben ervaren. Ze worden voorgesteld als tegenstanders, maar ik zie integendeel dat die ondernemers gewoon goed willen werken met hun personeel, met wie ze goede contacten hebben om alles goed te laten verlopen, zowel voor de werkgever als voor de werknemer.’
Die mensen zijn deze week niet echt gerustgesteld…
foto’s (c) Gazet van Hove .