door Julien Borremans in ’t Pallieterke .
Een toxische cocktail van massamigratie, woke, de conservatieve islam en activistisch links zorgt voor een explosieve situatie die niet alleen onze identiteit maar ook de verlichtingswaarden aantast.
Het islamogauchisme is een vorm van activisme waar woke, de radicale islam en het militant socialisme elkaar ontmoeten. Aanhangers stellen vast dat de westerse maatschappij zich organiseert langs raciale breuklijnen en hiërarchieën. Discriminatie, racisme en verdrukking vormen een essentieel onderdeel van onze samenleving. Dat activistische denken organiseert zich rond bipolaire kernen : verdrukker-onderdrukker, gelovige-ongelovige, blank-niet-blank…
Links kruispunt
De categorieën blank, onderdrukker en ongelovige vallen in die fundamentalistische benadering samen. Wie daaronder valt, moet worden gecanceld. Het leninisme indachtig zijn daarbij alle middelen goed: van list, leugen en manipulatie tot moord en aanslagen. Activisten van allerlei pluimage troepen rond dat soort kruispuntdenken samen : linkse milieuactivisten, conservatieve moslims, geradicaliseerde jongeren, pro-Palestijnse betogers, progressieve academici, LGBTQIA’ers.
Het lijkt een amalgaam van loslopende elementen en obscure organisaties, maar ze hebben een duidelijke gemeenschappelijke politieke agenda, een groot bereik in de pers en de academische wereld en een grote mobilisatiekracht rond eenvoudige, leugenachtige slogans : zo kan een moslim enkel slachtoffer zijn en een westerling enkel dader. Op 9 juni werden onverwachts twee successen geboekt met mogelijk grote gevolgen.
Beiroet aan de Zenne
Fouad Ahidar haalde met zijn partij Team Fouad Ahidar een klinkende verkiezingsoverwinning. Tijdens zijn campagne hengelde hij naar stemmen van conservatieve moslims. In een gesprek met imam Nordine Taouil riep Ahidar op Maghreb TV in het Arabisch de gelovigen op om voor hem te stemmen. Ahidar kwam in opspraak omdat hij de aanval van Hamas op Israël minimaliseerde tot “een kleine reactie van een deel van Hamas”. Hij spreekt zich uit tegen het verbod op onverdoofd slachten, looft de sharia, pleit voor het recht op het dragen van de hoofddoek in openbare functies en schuift een hele reeks aan sociale maatregelen naar voren.
Op Maghreb TV schuwde hij de polarisatie niet. Tijdens het gesprek verwees hij voortdurend naar “zij”, waarmee hij de ongelovigen bedoelde : “Hoe redeneren ze ? Ze denken, hoe maken we het de moslims moeilijk.” Intussen heeft Fouad Ahidar een indrukwekkend netwerk in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest uitgebouwd.
De komende jaren heeft Ahidar de wind in de zeilen : het opengrenzenbeleid zorgt voor de instroom van vele duizenden moslims. Brussel wordt steeds meer een kosmopolitische stad waar de religieuze kiezers steeds talrijker en radicaler worden. Het secularisme staat onder druk. De beelden van een Pakistaanse imam die vanaf het spreekgestoelte van het Brussels Parlement verzen uit de Koran citeerde, spreekt tot de verbeelding. Bovendien heeft Ahidar nog een potentieel dat hij de komende jaren kan aanboren. Een kwart van de kiezers ging zondag 9 juni niet stemmen.
Marrakesh aan de Schelde
Zondag 9 juni steeg er vanuit de Antwerpse theehuizen gejuich. PVDA haalde dankzij de moslims een indrukwekkend verkiezingsresultaat in de havenstad. Door de massamigratie telt Antwerpen sinds 2019 meer inwoners met dan zonder een inwoners met een buitenlandse origine. Antwerpen is een ‘majority-minoritystad’ : de Vlamingen behoren er tot de minderheid. Nu al zijn meer dan de helft van de leerlingen in het basisonderwijs moslims.
PVDA kapitaliseerde de moslimstem door te pleiten voor ‘Free Palestine’, voor islamitische klederdracht en door de allochtonen de daver op het lijf te jagen dat ze zouden worden teruggestuurd. Ook verkondigde PVDA aan allochtonen dat de andere partijen pro-LGBTQIA+ zijn.
Burgemeester Jos
Kan Jos D’Haese burgemeester worden ? De kaarten voor een linkse coalitie liggen niet slecht, ook omdat Vlaams Belang politiek geïsoleerd is. Wat in Antwerpen kan, kan in de toekomst ook in andere centrumsteden. “In het najaar wordt de vraag niet of Vlaams Belang mee mag besturen, wel of PVDA die kans krijgt”, stelt Rik Torfs scherp vast. Het antwoord zal naar alle waarschijnlijkheid positief zijn, omdat de culturele en academische bovenlaag dat als een emancipatie van de allochtone kiezer zal omschrijven, terwijl het niet meer is dan een aanval op de Vlaamse en westerse identiteit en het uithollen van de verlichtingswaarden.
“Willen we echt dat moslimpartijen hier voet aan de grond krijgen ?” vraagt Conner Rousseau zich af. De eerste stap is alvast gezet.
foto’s (c) Gazet van Hove .