door Karl Van Camp in ’t Pallieterke .
De Beweging Vlaanderen-Europa kent elk jaar de Orde van de Vlaamse Leeuw toe aan iemand die zich verdienstelijk heeft gemaakt inzake de ontvoogding van de Vlaamse Gemeenschap, de integratie van de Nederlanden of de uitstraling van de Nederlandse taal en cultuur. Daarnaast krijgen ook nog een aantal mensen een Gulden Spoor.
Kregen de Orde van de Vlaamse Leeuw in de voorbije jaren : Jan Verroken, Bart Maddens, Johan Laeremans, Cyriel Moeyaert, Jürgen Constandt, enzovoort. Kortom, de Orde wordt toegekend aan personen die zich jarenlang hebben ingezet voor de Nederlandse taal en cultuur en de Vlaamse strijd in de meest brede zin. Voorbije maandag kreeg em. prof. Marc Elchardus de Orde toegekend. Daar heb ik persoonlijk een dubbel gevoel bij. Professor Elchardus was zijn hele leven actief ter linkerzijde, als informele huisideoloog van de sp.a, oud-voorzitter van de Socialistische Mutaliteiten, enzovoort. Ik heb hem nog gekend aan de VUB als bloedrode professor. Kortom, tijdens zijn beroepsleven had Elchardus weinig affiniteit met Vlaanderen, de Vlaamse strijd en de Vlaamse Beweging.
Reset
Maar zie, plots – drie jaar geleden – ziet hij het licht en schrijft hij het boek ‘Reset, over identiteit, gemeenschap en democratie.’ Dat maakte hem ineens tot ‘chouchou’ van de Vlaamse Beweging en hij werd/wordt her en der in de Vlaamse Beweging met open armen ontvangen. Tot zijn eigen grote verbazing overigens. Het boek diende trouwens zo’n beetje als ideologische rechtvaardiging voor (toekomstige) samenwerkingen tussen N-VA en Vooruit. Door datzelfde boek (en zijn kritiek op de linkerzijde) verloor hij trouwens heel wat progressieve vrienden. Spijtig, want Elchardus zou juist een ideale verbindingsman kunnen zijn tussen de Vlaamse Beweging en Vooruit, in de hoop dat die laatste zich een iets meer Vlaams imago zou aanmeten. Maar of hij daar nog welkom is ?
Khalid
Over naar een andere gelukkige die een Gulden Spoor krijgt overhandigd : Khalid Benhaddou, hoofdimam van de El Fath-moskee in Gent, moslimtheoloog en voorzitter van het Platform Vlaamse Imams. Ik geef toe, ik heb even met mijn ogen moeten knipperen toen de uitnodiging voor de academische zitting in onze weelderige kantoren neerdwarrelde.
Mocht de naam Khalid Benhaddou geen belletje doen rinkelen, hierbij wat informatie. De man werd geboren op 31 januari 1988 in Gent. Zijn ouders waren jaren voordien toegekomen als gastarbeiders. Op zijn achttien jaar werd Benhaddou de jongste imam van het land. U zal hem trouwens regelmatig tegengekomen zijn in De Afspraak en De Zevende Dag. En enkele weken geleden kwam hij in het nieuws als bemiddelaar tussen UGent en de pro-Palestijnse activisten die enkele universitaire gebouwen bezetten.
Botsen
Hij schreef meerdere boeken, waaronder ‘Botsen de beschavingen ?’ dat hij samen schreef met Bart De Wever. Maar belangrijker is dat die man zichzelf ziet als een geïntegreerde Vlaamse burger. Hij wil daarbij optreden als een soort verbindingsfiguur tussen de gemeenschappen. Belangrijk daarbij om weten: hij zet zich in tegen elke vorm van islamradicalisering. Hij pleit daarom voor het gebruik van Nederlands en verzet zich tegen de import van buitenlandse, Nederlands-onkundige imams. En het Nederlands, zo zegt hij, moet van jongs af de thuistaal zijn in migrantenfamilies.
Dat Khalid Benhaddou het moeilijk heeft met de jongste verkiezingsuitslag, met toch wel een sprong voorwaarts voor het Vlaams Belang, hoeft niet te verbazen. Ik citeer uit zijn bericht van 9 juni : “Ondanks mijn toewijding aan en liefde voor Vlaanderen, word ik niet als Vlaming erkend vanwege mijn afkomst.”
Beste Khalid, geen enkele Vlaming heeft een probleem met een geïntegreerde Marokkaan. Maar er zijn wel degelijk samenlevingsproblemen op het terrein. En dat is geen typisch Vlaamse situatie, maar een fenomeen dat zich in heel Europa voordoet. Voor u heb ik maar één boodschap : welkom in Vlaanderen.
