NIEUWS – door Luckas Vander Taelen – www.doorbraak.be .
Bij de Franstalige partijen in Brussel steekt het franskiljonisme complexloos de kop op.
Aan wat de voorzitster van een partij te zeggen heeft, die bij de vorige verkiezingen in Brussel gedecimeerd werd, moet natuurlijk niet te veel aandacht besteed worden.
Maar toch is de recente uitval van Sophie Rohonyi, die aan het hoofd staat van wat nog overblijft van Défi, een teken aan de wand. Want sinds Ahmed Laaouej de socialisten leidt en Georges-Louis Bouchez zich ook met Brussel moeit, is er een kwalijke evolutie op gang gekomen.
Volgens Laaouej is het Brussels Gewest geëvolueerd en ‘matuur’ geworden. Een regering die een optelsom is van de twee gemeenschappen beantwoordt aan een voorbijgestreefde realiteit. Dat is niet zo gek gesteld in een stad met meer dan 180 nationaliteiten.

Communautair FDF-vuur
Maar de interculturele ruimdenkendheid van de Nederlandsonkundige Laaouej is vermengd met een behoorlijke dosis franskiljonisme. Na de verkiezingen zei hij in koor met Bouchez dat de Vlamingen eigenlijk niet meer dan een verwaarloosbare minderheid zijn, die profiteert van een overdadige bescherming in een Franstalig Brussels reservaat. Laaouej en Bouchez behoren tot een jongere generatie van politici die weinig voeling hebben met de Nederlandstaligen en zich niets aantrekken van Belgische communautaire evenwichten die in het verleden moeizaam tot stand zijn gekomen.
Rohonyi doet daar nu nog een schepje bij. Zij vindt dat de Franstaligen zich van de Brusselwetten niets moeten aantrekken en het regionaal parlement gewoon met absolute meerderheid een regering moet laten samenstellen. Dat is niet meer of minder dan stellen dat Brussel bestuurd moet worden door de Franstaligen, zonder veel rekening te houden met de Nederlandstaligen.
Moeilijk om dit anders dan subversie te noemen. Met een oorlogsverklaring aan Vlaanderen sluit Défi, het vroegere FDF, daarmee aan bij een aloude traditie van die partij. In de jaren ’60 weigerden FDF-burgemeesters, die zichzelf grote democraten noemden, de taalwetten toe te passen. Rohonyi heeft blijkbaar heimwee naar dit duistere tijdperk. Met haar ongehoord voorstel wil ze bewijzen dat haar partij nog bestaat en wil ze vooral het communautair vuur aanwakkeren, de vertrouwde brandstof voor haar partij.
Media-offensief
Het is best een woelige week geweest in Brussel. De PS begon een zeer assertief media-offensief, toen een onderhandelingsnota van de Nederlandstaligen uitlekte met ideeën over een reorganisatie van de Brusselse instellingen. Het kwam de PS goed uit dat in de tekst het woord ‘fusie’ werd gebruikt, niet alleen van politiezones en OCMW’s, maar ook van de negentien gemeenten.

Daarmee was het lot van de voorstellen meteen bezegeld. Het f-woord werkt namelijk als een rode lap op zowat alle Franstalige politici in Brussel. Voor hen is de gemeentelijke autonomie onbespreekbaar en heilig, met als eeuwig argument ‘la proximité’, de nabijheid tot de burger. Dan wordt een apocalyptische karikatuur voorgespiegeld, waarbij de Vlamingen een verre onpersoonlijke gewestelijke administratie willen opdringen aan de Brusselaars, in plaats van hun vertrouwde gemeenten.
De PS speelde het grof en oneerlijk, want in de Nederlandstalige voorstellen is er geen sprake van ‘afschaffing’ van gemeenten. Die zouden enkel omgevormd worden tot aan het gewest ondergeschikte districten, maar wel nog alle bevoegdheden hebben die de burger aanbelangen. Dat systeem bestaat in Antwerpen en vooral in Parijs, waar alle twintig arrondissementen een ‘maire’ hebben die zich bezighoudt met wat het lokale niveau aanbelangt. Al de rest zit op het niveau van het Parijse stadsbestuur. Dat was ook zo in het gelekte Nederlandstalig voorstel. Het gewest zou sterker worden; de gemeenten zouden er hiërarchisch aan ondergeschikt zijn maar hun plaatselijke reden van bestaan behouden.
Horrorcatalogus
Maar als van Nederlandstalige kant een voorstel wordt geformuleerd over een aanpassing van de Brusselse structuren, dan zit daar volgens de Brusselse socialisten een communautaire motivatie achter. Daar nemen ze gif op in. Want in de Brusselse gemeenten bestaat de gegarandeerde vertegenwoordiging van Nederlandstaligen niet, zoals in het regionaal parlement. Er is alleen een ‘Vlaamse’ Lambermont-schepen , die de gemeenten een smak federaal geld oplevert. Om hun macht te vergroten, willen de Vlamingen volgens de Franstalige socialisten de macht van de gemeenten verminderen door meer bevoegdheden naar het gewestelijk vlak te verschuiven
Dinsdag mocht de PS-burgemeester van Brussel, Philippe Close, opdraven bij La Première. Hoewel hij geen goede band heeft met Ahmed Laaouej, de voorzitter van de socialisten, toonde hij zich een trouw partijsoldaat. Even ongenuanceerd schetste hij de gelekte nota van de Nederlandstalige partijen als een ‘horrorcatalogus’ en een poging om Brussel vanuit Antwerpen te besturen. Wat er zo gruwelijk is aan het idee om de Brusselse instellingen te vereenvoudigen, werd hem helaas niet gevraagd. Voor Close is er blijkbaar geen probleem dat Brussel meer politieke mandaten heeft dan Parijs…
Atoombom
Al wie de Brusselse politiek van binnenuit kent weet dat het de PS niet om goed bestuur te doen is. Wel om het behouden van een partizaan en geldverslindend systeem dat haar macht bestendigt en toelaat om zoveel mogelijk postjes met de juiste mensen te bemannen. Dat driekwart van de gemeenten onder financiële curatele staat van het gewest, dat zelf onder begrotingstekorten en schulden kreunt : het zal de PS een zorg zijn. Niet één voorstel heeft de partij gedaan om tegelijk de financiële zorgen én de decadente politieke tewerkstelling aan te pakken.

Het wordt hoog tijd dat de Vlaamse partijvoorzitters laten horen dat zij de Franstalige aanvallen op de wettelijke afspraken in Brussel niet zullen aanvaarden. Tegen zoveel arrogantie moeten zij misschien met een institutionele atoombom dreigen. En melden aan Sophie Rohonyi, die in de Vlaamse rand woont, dat ook de faciliteiten daar niet eeuwig zijn…

Luckas Vander Taelen (1958) werkte als tv-regisseur, en was voor Groen schepen, Vlaams en Europees Parlementslid en senator.
foto’s (c) Gazet van Hove .

