Het Brusselse volksfront
NIEUWS – door Luckas Vander Taelen – www.doorbraak.be .
Plots riep Ahmed Laaouej, de sterke man van de PS, zichzelf uit tot formateur.
Vorige week vrijdag heeft Vooruit de stekker getrokken uit de formatiepoging van Ahmed Laaouej (PS). In een persbericht vertelde de partij niet bij iedereen ‘de wil te bespeuren om verantwoordelijkheid te nemen‘. Hoe kon het zover komen ? Een overzicht.
Voor wat hoort wat
De regering wordt in Brussel sinds de oprichting van het gewest in 1989 samengesteld uit twee meerderheden : één aan Franstalige en één aan Nederlandstalige kant. Dat is een onderdeel van de Brusselse constructie die, zoals alle politieke instellingen in dit land, met veel zin voor evenwicht en compromis is ontstaan. Net zoals de gegarandeerde vertegenwoordiging van 17 Nederlandstaligen in het Brussels Parlement moet dat soort regels gezien worden als een compensatie voor de oververtegenwoordiging van de Franstaligen in de federale regering. Voor wat, hoort wat zou een realistischer devies zijn voor ons land dan het idealistische Eendracht maakt Macht.
Coalition of the willing
Ondanks die afspraken werd alles opeens anders in Brussel. Ahmed Laaouej, de sterke man van de PS, riep zichzelf uit tot formateur. Een functie die in de geschiedenis van de Brusselse instellingen nooit bestaan heeft. Het bleek een detail voor de socialistische godfather.
Laaouej wachtte niet tot de gemeenschappen hun coalities hadden gevormd om er een regering mee te smeden. Op een moment dat de financiële toekomst van Brussel na een slecht ratingrapport zo mogelijk nog somberder dreigt te worden, wilde Laaouej over de taalgrens heen een ‘progressieve’ meerderheid vormen. Een ongeziene coalition of the willing met Ecolo en de PTB aan Franstalige kant. Als Vlaamse partijen mochten Groen, Vooruit en Team Ahidar aanschuiven.
Zonder dat enige Vlaamse partij er bedenkingen bij formuleert werden in Brussel de essentiële regels over de vorming van een regering overtreden. Niet meer of minder dan een schande.
Nederlandstalige meerderheid
Eigenlijk hadden de Nederlandstaligen na lang zoeken al een Nederlandstalige meerderheid gevonden met de N-VA. Maar daar wou de PS niet van weten en Ecolo evenmin. Als betweters deden ze de grootste partij van Vlaanderen als racistisch af. En Groen en Vooruit ? Die vonden die Franstalige inmenging in Nederlandstalige in eerste instantie blijkbaar best oké. Iets is beter dan niets, redeneerden ze. Brussel zat al lang genoeg zonder eigen regering.
En dus schoven ze aan tafel bij Team Fouad Ahidar. Minstens één parlementair van Team Fouad Ahidar spreekt geen woord Nederlands. Het partijprogramma plaatst zonder enige dubbelzinnigheid islamistische regels boven Belgische wetten. De partij diende in een aantal Brusselse gemeenten bijvoorbeeld resoluties in om lesgevers toe te laten een hoofddoek te dragen.
De PTB-PVDA etaleerde enige begrijpelijke aarzeling om toe te treden tot een regering die op alle vlakken zou moeten knippen en besparen. Maar de partij regeert al mee in Vorst en Molenbeek en haalde in alle recente peilingen hoge cijfers. Hedebouw en co zouden nu misschien wel een unieke kans krijgen om hun zichtbaarheid te vergroten.
Belastingen
Brussel bevindt zich in een financieel moeras. Maar Ecolo, vijf jaar lid van een regering die alle tekorten liet exploderen, wou niet horen van enige soberheid. Als enige uitweg ziet co-voorzitster Marie Lecocq een herfinanciering door de federale overheid. Is het haar eigen ideologische overtuiging en de angst voor een reactie van een radicale achterban die haar blind en doof maken voor de onhaalbaarheid van dergelijke voorstellen ?
Laaouej stelde zijn coalitiepartners gerust. Hij wou met mondjesmaat besparen en hoopte het herstel van de Brusselse financiële evenwichten over een decennium te spreiden. En hij wou vooral, zoals hij zich diplomatisch uitdrukte, ook naar de inkomenszijde kijken. Met die omschrijving vermeed hij het woord ‘belastingen’.
Wat er met de overbevolkte en gepolitiseerde administratie en kabinetten zou gebeuren, kwam nog niet aan bod. Het geld voor de metro, het megalomane kunstencentrum KANAL, herstel van de Brusselse rioleringen en de bouw van sociale woningen evenmin.
Ze zouden het geld wellicht bij de rijken halen. Vanwege de verregaande verpaupering is echter maar een minderheid van de Brusselaars nog belastingplichtig. Met het Volksfront van Laaouej – een coalitie van linkse partijen – zal de middenklasse zweten.
Exit Vooruit
Maar vrijdag heeft Vooruit dus beleefd laten verstaan niet meer geïnteresseerd te zijn in het fantasme van Laaouej. Ze kregen waarschijnlijk een uitgaand marsbevel van voorzitter Rousseau, die doorhad dat zo’n ‘progressieve’ coalitie een bolwerk tegen zijn federale regering zou zijn.
Daarmee is de meerderheid aan Nederlandstalige kant zoek. Er is geen reden dat Groen nog zou blijven zitten, tenzij ze niet langer vinden dat de evenwichten tussen de gemeenschappen gerespecteerd moeten worden. Om nog enige geloofwaardigheid te bewaren zou Groen-voorzitter Bart Dhondt best zijn confrater Rousseau volgen en zo snel mogelijk de stekker uit dit onzalige project trekken.
De zondvloed
De Brusselse politiek begint steeds meer te lijken op een speeltuin van onverantwoordelijke bestuurders die zich zelfgenoegzaam wentelen in splendid isolation. Wat ze gaan doen nu de hakbijl van Standard & Poor’s is gevallen, en lenen voor het Gewest zowat onbetaalbaar zal worden, lijkt hen een zorg zijn. Als het Volksfront er ooit komt, zal het eigen failliet waarschijnlijk samenvallen met dat van het Brusselse Gewest. Na ons de zondvloed …
Luckas Vander Taelen (1958) werkte als tv-regisseur, en was voor Groen schepen, Vlaams en Europees Parlementslid en senator.
foto’s (c) Gazet van Hove.