Betoging van Samidoun in Brussel, 11 oktober, foto (X)
door Julien Borremans in ’t Pallieterke .
De federale regering heeft een wetsontwerp klaar dat radicale en extremistische organisaties in België kan verbieden. Een maatregel die meer dan ooit noodzakelijk is. Het voorstel richt zich op organisaties die een ernstige bedreiging vormen voor de nationale veiligheid of de democratische rechtsorde. Groepen die gewelddaden verheerlijken, haat zaaien of trachten instellingen te infiltreren via frauduleuze of clandestiene middelen, worden geviseerd. Gelijkaardige wetten bestaan al in Frankrijk, Duitsland en Nederland.
De maatregel is een antwoord op een toenemende dreiging, ook van binnenuit. Herhaalde aanzet tot haat, segregatie en het ondermijnen van de rechtsstaat kunnen niet langer worden afgedaan als randfenomenen. Uit het jaarverslag van OCAD blijkt dat in 2024 maar liefst 18 procent van de dreigingsmeldingen minderjarigen betrof. Jongeren radicaliseren sneller dan ooit, vaak onder invloed van onlinepredikers die geweld en haat verheerlijken. OCAD waarschuwt voor een stijging van minderjarigen die betrokken zijn bij plannen voor extreem of terroristisch geweld in België.
Samidoun
In dit klimaat is het logisch dat ook organisaties als Samidoun onder de loep worden genomen. De zelfverklaarde mensenrechtenorganisatie presenteert zich als stem voor Palestijnen, maar blijkt in realiteit een schimmig netwerk met nauwe banden met het terreurgelabelde Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP). Die marxistisch-leninistische groepering wordt door de EU, VS, Canada en Israël bestempeld als terroristische organisatie.
Samidoun verheerlijkt geweld, ontkent het bestaansrecht van Israël en flirt openlijk met regimes zoals Iran. De organisatie werd intussen verboden in Duitsland, op de terreurlijst geplaatst in Canada en financieel gesanctioneerd door de VS. Haar Europese coördinator Mohammed Khatib werd in Nederland geweerd en verloor in België zijn vluchtelingenstatus, een beslissing op basis van informatie van de veiligheidsdiensten. Voormalig staatssecretaris Nicole De Moor noemde hem een “extremistische haatprediker”.
Lezingen waarin ex-terroristen als helden worden opgevoerd, bezoeken aan de Iraanse ambassade vlak na bombardementen en retoriek waarin de terreurdaden van Hamas worden geminimaliseerd of gelegitimeerd, het is een patroon van ideologische terreur onder het mom van activisme. Samidoun beweegt zich handig onder de radar, maar de boodschap die ze verspreidt, is duidelijk: haat, geweld en delegitimering van de democratische rechtsstaat.
Dat de organisatie zich verzet tegen het wetsvoorstel, hoeft niet te verbazen. Khatib roept op tot straatprotest en noemt het ontwerp “een aanval op de vrije meningsuiting”. Maar dat is de wereld op zijn kop. Vrijheid van meningsuiting is geen vrijgeleide voor het verspreiden van terreurpropaganda, het aanzetten tot haat of het ondermijnen van onze instellingen.
Situatie is kritiek
Toch komt er kritiek uit voorspelbare hoek. Sommigen vrezen dat de wet ook gebruikt kan worden om klimaatactiegroepen of andere activistische bewegingen te viseren. Maar dat is een valse tegenstelling. Wie vreedzaam protesteert, heeft niets te vrezen. Het wetsontwerp richt zich op het verlenen van materiële of logistieke steun aan terreur, het verheerlijken van geweld, het doelgericht ondermijnen van de rechtsorde.
Intussen laten andere landen zien wat wel mogelijk is. In Frankrijk grijpen burgemeesters naar het zwaarste middel : avondklokken voor jongeren onder de 16. In steden als Nîmes, Limoges en Béziers mogen minderjarigen na 21 uur niet meer alleen buiten. De aanleiding: een explosie aan geweld, schietpartijen en drugsbendes die kinderen inzetten als koeriers en loopjongens.
Ook in Brussel is de situatie kritiek: een falende overheid, een machteloze politie en een justitie die verdrinkt in onuitgevoerde dossiers. Duizenden jongeren met een problematische opvoedingssituatie worden bij het parket aangemeld, maar krijgen vrij spel. Het verzwakte onderwijs kan de ideologische indoctrinatie in de klaslokalen niet meer keren. In Brussel is er sterker dan ooit de voedingsbodem voor radicalisering.
De oproep van radicale organisaties om acties te ondernemen tegen Israëlische of Joodse doelwitten en hun bondgenoten, is bijzonder zorgwekkend. Samidoun maakt misbruik van onze tolerantie, speelt in op slachtofferschap en neemt gretig plaats in een publieke ruimte die ze zelf ondermijnt.
Sharia
De politieke islam maakt in ons land al jarenlang opgang. Volgens de Franse inlichtingendiensten speelt de Moslimbroederschap – met satellietorganisaties zoals het Collectif contre l’Islamophobie en Belgique – daarbij een sleutelrol, en is ze diep verankerd in het politieke en sociale weefsel. De Moslimbroeders hanteren een masker van voorzichtigheid en aanvaarding, maar prediken intern de sharia. Brussel wordt in het buitenland al geruime tijd genoemd als het Europese zenuwcentrum. Het wingewest is het onderwijs, waar leerlingen door tal van islamleerkrachten worden gehersenspoeld.
Het wetsvoorstel vormt een poging om die vrije samenleving overeind te houden tegenover hen die haar van binnenuit trachten te ondergraven. Het is een stap in de goede richting om islamitische organisaties die al jaren de sociale en politieke netwerken infiltreren te verbieden en te ontmantelen.
