COLUMN – door Luckas Vander Taelen – www.doorbraak.be .
Ahmed Laaouej, PS-kopman in Brussel. foto (c) Wikimedia Commons
De taalkennis van Brusselse politici onderwerpen aan een test klinkt als een oude Vlaamse eis die de wettelijke verplichte tweetaligheid van schepenen en burgemeesters wil doen naleven.
Maar nu komt dat idee van Marcella Gori, een Franstalig liberaal gemeenteraadslid in Molenbeek. Het is haar te doen om een lokale schepen, Mohammed Kalandar (PS), die zich deze week in onverstaanbaar Frans verdedigde tegen een beschuldiging rond belangenvermenging.
Kalandar had zich niet onthouden bij een stemming over de toekenning van subsidies aan een vzw waarvan hij zelf lid was.
Geradbraakte taal
Wie Kalandar begreep, hoorde dat hij dat ‘detail’ uit het oog had verloren omdat hij al een tijd niet meer actief is binnen de vereniging. Hijzelf is nu zwaar beledigd door de opmerkingen over zijn Frans. ‘Ik heb een slechte dictie, maar ik werk eraan’, zei hij. De ambitie om Nederlands te spreken heeft hij blijkbaar niet.
Op enige steun hoeft de verdienstelijke Marcella Gori dus niet te rekenen
Het voorstel van Gori maakt helaas niet de minste kans. Het radbraken van een van onze nationale talen is niet verboden. Specialist Daniël Buyle liet bij Bruzz opmerken dat zelfs het gebruik van dialecten toegelaten is. En Franstaligen zien meteen het spook van een verplichte tweetaligheid opdoemen als het over taalkennis gaat. Op enige steun hoeft de verdienstelijke Gori dus niet te rekenen.
Maar dat lost de problemen van schepen Mohammed Kalandar niet op.
Grove fouten
Kalandar is om nog een andere reden omstreden. Zijn mandaat kreeg hij als Molenbeeks gemeenteraadslid in de schoot geworpen toen bleek dat zijn voorganger Yassine Akki (PS) in het verleden veroordeeld was in een verkrachtingszaak.
Akki had veel stemmen gehaald, dus had burgemeester Cathérine Moureaux (PS) geen problemen met iets van heel lang geleden. Anderen dachten daar gelukkig anders over.
Maar bij de aanduiding van Kalandar tot schepen werden grove procedurefouten gemaakt. De verontwaardiging daarover en eerdere interne conflicten leidden tot chaos bij de Molenbeekse socialisten, die zo groot werd dat de gewestelijke PS de lokale afdeling voor vier jaar onder curatele zette.
Politiek personeel
De gewestelijke PS zou het liefst zien dat Kalandar opzij wordt gezet. Want van hem waren berichten opgedoken die hij een tijd geleden op sociale media had gepost, waarin hij de lof zong van een Irakese islamitische militie die gekend staat als een sjiitische versie van IS.
Hij beweerde ook dat wie zijn bericht waarin hij zich verheugde over de dood van de Deense tekenaar van de Mohammed-cartoons doorstuurde, door Allah beloond zou worden.
Iemand verbaasd dat de jury die de kandidatuur van Molenbeek als culturele hoofdstad moest beoordelen, toch wel raar opkeek bij dit soort berichten over het politiek personeel van de gemeente ?
Negen maanden thuis
Ook toen Kalandar zich hierover in de gemeenteraad excuseerde was hij haast niet te verstaan. Dat hij nog altijd op zijn schepenstoel zit, heeft hij te danken aan de afwezigheid van de enige die hem kan vervangen : Cathérine Moureaux. Die zit al negen maand met een burn-out thuis, al duikt ze één keer per maand op in het gemeentehuis om haar wedde veilig te stellen.
Kalandar dreigt bovendien de PS stilzwijgend af, want hij zou ook de partij kunnen verlaten en als onafhankelijke schepen verder zetelen. Dan wordt PTB/PVDA de grootste van de ‘progressieve’ coalitie en dat wil de Brusselse voorzitter Ahmed Laaouej natuurlijk vermijden.
Als het moet zijn voor Ahmed Laaouej ethische principes ondergeschikt aan electorale belangen.
Splinter en balk
Laaouej zorgt er al maanden voor dat er in Brussel geen regering is, omdat hij niet wil horen van de N-VA. Hij heeft het vooral moeilijk met een paar uitspraken van Theo Francken over de kwalijke invloed van moskeeën op jongeren. Dat is genoeg voor hem om de Vlaams-nationalisten als racisten af te doen.
Maar dat een man met een verleden van verkrachter schepen kon worden en dat een andere partijgenoot terrorisme kan verheerlijken en theocratische wartaal uitslaat, dat is allemaal mogelijk.
Misschien moeten de Nederlandstalige partijen hem eens confronteren met zijn contradicties en hem vragen waarom hij de splinter in het oog van de N-VA belangrijker vindt dan de balk in dat van zijn eigen partij…
Luckas Vander Taelen (1958) is journalist.
foto’s (c) Gazet van Hove.