Wordt het ‘Open Vld’ of ‘MR Flandre’ ?

COLUMN – door Pol Sommeville – www.doorbraak.be .

De Gucht moet nog aan één laatste criterium beantwoorden om echt door te breken : Hij moet kunnen begeesteren.

In 2026 wordt het erop of eronder voor de Vlaamse liberalen. Of ze worden een Vlaamse onderaanneming van de MR of ze gaan verder onder de leiding van Frédéric De Gucht. Wat nu precies erop of eronder is, laten we even in het midden. Wij deden alvast een voorspelling op basis van de eerste maanden van de man met het plan: Frédéric.

Allereerst is het belangrijk om na te gaan of Frédéric met de juiste motieven in de politiek is gestapt. Dat vertelt wat over de slaagkansen. Nazaten van liberalen doen dat immers niet zomaar.

Neem nu Alexander De Croo. Die was druk bezig in een ernstig privébedrijf. Toen dat niet wilde lukken, werd dat een ander privébedrijf. Een heel stuk minder ernstig, weliswaar, maar hij mocht het wel helemaal zelf leiden. En toen ook dat niet echt een succes bleek, kreeg hij op zijn 34ste het voorzitterschap van de partij cadeau, een parlementszitje, een ministerkabinet en uiteindelijk het premierschap. En toen dat al helemaal niet wilde lukken: iets met ontwikkelingslanden bij de VN. Kan niet misgaan.

Het parcours van Frédéric is er eentje dat uiteraard ook doordrenkt is van ervaring in de privé. Hij was cafébaas, bankier (privé, uiteraard), aandeelhouder in het één en het ander, communicatiespecialist, effectenmakelaar, vermogensbeheerder, projectingenieur, business development manager, resident manager, substituut leraar wiskunde (ruzie met papa) en CEO van glasfabriek Sprimoglass. Het is dus niet zo dat hij net als zijn broertje Jean-Jacques (senator op zijn 23ste) een job bij de staat zocht omdat het in de privé niet wou lukken. En om dat te bewijzen duiken we nu meteen, wijl u wacht, in de cijfers van de familiale glasfabriek.

Ogenblikje, zo terug …

Hmm, interessant. Ah zo, op die manier. Verrassend. Hola! Auw. Jonge jonge jonge. Maar enfin …

Oké, we trekken het terug: Frédéric kreeg net als Alexander zijn overheidsroeping nadat het in de privé niet zo goed wilde lukken. Et alors ? Dat komt voor in de beste families.

Uit het juiste hout gesneden !

Naast de afkomst die ook volledig de toekomst bepaalt, is er binnen de liberale familie nog een belangrijk aspect dat de slaagkansen van Frédéric kan voorspellen: hoe gaat hij met geld om?

De meest succesvolle liberaal, Guy Verhofstadt, had daar geen enkele aanleg voor. Onze Guy moest maar aan een stapeltje euro’s denken of het was al verdwenen. Ook De Croo was niet bepaald een goede huisvader als het op overheidsfinanciën aankomt. Hij handelde eerder als een zatte huisvader met een serieus gokprobleem, een paar dure maîtresses en een slecht onderhandelde lening bij mevrouw Leemans.

Sven Gatz, de man waarvan het Rekenhof zei dat zijn rekenwerk een buis zou opleveren in het eerste studiejaar

Frédéric lijkt wat dat betreft uit exact hetzelfde hout gesneden. Want wie was de man die hij in 2023 als Brussels Open Vld-voorzitter naar voren schoof om de Brusselse begroting onder controle te krijgen ? Sven Gatz ! Dezelfde man waarvan het Rekenhof zei dat zijn rekenwerk als minister van Begroting een buis zou opleveren in het eerste studiejaar. Waarop Sven repliceerde dat Brussel financieel in topconditie verkeerde en dat er gewoon een rekenfoutje van 777 miljoen was ingeslopen. We weten ondertussen hoe dat uitgedraaid is. Sven is sinds oktober ziek gevallen en vervangen. Hij revalideert momenteel in het parlement.

Ondertussen weigert Frédéric ook te bewegen om een Brusselse regering te vormen. Toen hij ervan beschuldigd werd te streven naar de status quo, met de intentie om vooral in de regering te blijven zitten, ontkende hij dat met klem. ‘Wij stappen niet in een regering die Brussel in 2029 niet beter achterlaat’, zei Frédéric. Daarmee toegevend dat hij probleemloos wil blijven zitten in een regering die putten maakt dat het een lieve lust is. En putten moet dichtgooien omdat ze geen geld heeft voor de metro waar ze alvast aan begonnen was.

Ook qua inzichten heeft Frédéric alles van een grote.

Stop Money Control

De Gucht moet nog aan één laatste criterium beantwoorden om echt door te breken. Hij moet kunnen begeesteren. Verhofstadt kon de Belgische bus in de afgrond rijden terwijl de belastingbetalers op de achterbank bleven zingen van ‘en we gaan nog niet naar huis’. Na een eerste rondje spilzucht, mocht hij nog een keer. Alexander hadden we na één rondje door en hadden we ook niet echt verkozen. En Frédéric ?

Misschien is zijn oorlog tegen ‘Money Control’ wel een maatstaf. ‘Money Control’ is het begrip dat communicatiegoeroe De Gucht uitvond om een anti-fraudesysteem van de Arizonaregering te benoemen. Vooral witteboordencriminelen hebben er wat van te vrezen. Om het te bestrijden sloeg hij de handen in mekaar met een advocatenbureau en een coalition of the willing. Zo’n 30.000 euro wil hij inzamelen om naar de rechtbank te trekken en de wet te vernietigen. Na een kleine maand staat de teller op 11.000 euro. Verhofstadt had dat geld meteen uit eigen zak betaald en 40.000 gefactureerd aan de partij voor de moeite.

Hij is er nog niet, de Frédéric.

Of Frédéric straks op zijn eigen liberale benen gaat staan of een zetbaasje wordt van Bouchez, het zal dit jaar duidelijk worden. Maar als u onze gok vraagt, kunnen de Vlaamse liberalen maar beter wennen aan de zin: ‘Et pour les Flamands la même chose.’

Pol Sonneville is het alter ego van een prille vijftiger met een rebels kantje.

foto’s (c) Gazet van Hove.