NIEUWS – door Filip Michiels – www.doorbraak.be .
De ngo’s bijten de hand die hen voedt.
De Raad van State oordeelde vrijdag dat minister van Asiel en Migratie Anneleen Van Bossuyt (N-VA) niet langer systematisch opvang mag weigeren aan asielzoekers die al opvang kregen in een andere EU-Lidstaat. De minister bekijkt nu hoe ze haar beleid toch kan aanhouden, ondanks het arrest. Bijzonder opmerkelijk : de organisaties die naar de Raad van State trokken om het strengere migratiebeleid aan te vechten, blijken voornamelijk ngo’s te zijn die stuk voor stuk overleven dankzij honderdduizenden euro’s aan overheidssubsidies.
Onder meer Vluchtelingenwerk Vlaanderen, Samusocial – zelf ook niet bepaald onbesproken – de Orde van Franstalige Balies (Avocats.be) en de Franstalige afdeling van de Liga voor de rechten van de mens, stapten naar de Raad van State om het nieuwe migratiebeleid van minister Van Bossuyt aan te vechten. Als gevolg van een beslissing van de federale regering in april vorig jaar weigert zij nu al enkele maanden om asielzoekers die in een ander Europees land al erkend werden hier nog opvang te verlenen. Ze wil daarmee het asielshoppen een halt toeroepen en asielzoekers het signaal geven dat het niet meer loont om op zoek te gaan naar het meest gulle regime in de EU.
Het aantal secundaire aanvragen in ons land daalde de voorbije maanden met 80 procent
Die koerswijziging bleek de voorbije maanden ook vruchten af te werpen : het aantal zogenaamde secundaire aanvragen in ons land daalde de voorbije maanden met 80 procent. ‘In januari ging het nog om 133 aanvragen, in februari om 135’, klinkt het bij de woordvoerder van Van Bossuyt. Ter vergelijking : in 2024 waren dat er nog ruim 4.800, gemiddeld 400 per maand dus.
Subsidies
Nadat de minister begin maart had aangekondigd niet te willen wachten op een uitspraak van het Europees Hof van Justitie over de maatregel, trokken onder meer een aantal ngo’s naar de Raad van State. Zij drongen aan op een schorsing van de omstreden maatregel omwille van ‘uiterst dringende noodzakelijkheid’. Opvallend is wel dat al die organisaties – op de Orde van Franstalige Balies na – voor hun overleven sterk afhankelijk zijn van de overheid waartegen ze nu juridische actie ondernemen. Soms afhankelijk via federale subsidies, soms via Vlaamse of Brusselse. Anders gezegd : ze bijten deels ook in de hand die hen voedt.
Schandalen
We doken even in die subsidiestromen, die zijn doorgaans niet gering Zo ontving vluchtelingenwerk Vlaanderen vorig jaar, zo blijkt uit het Vlaamse subsidieregister, 470.000 euro van de Vlaamse overheid. In 2024 ging het zelfs nog om een bedrag van ruim 900.000 euro.
De ngo’s bijten deels ook in de hand die hen voedt
De Brusselse daklozenorganisatie Samusocial, een vzw die nauwe banden onderhield met het Brusselse OCMW en de voorbije jaren gebukt ging onder allerlei schandalen, had in 2024 een jaarbudget van 63,6 miljoen euro; 34 procent daarvan was afkomstig van het federale asielagentschap Fedasil, 38 procent kwam van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC/COCOM) in Brussel en nog eens 18 procent werd opgehoest door het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.
Europese fondsen
De Franstalige Ligue des droits humains (LDH) ontving in 2024 dan weer 817.000 euro aan overheidssubsidies, op een totaalbudget van ruim 1,1 miljoen euro. Vanwaar die overheidssubsidies dan precies afkomstig waren, wordt in het jaarverslag niet verder gespecifieerd.
Ook het Franstalige CIRÉ – een collectief van verenigingen dat zich inzet voor de rechten van vluchtelingen en migranten zonder papieren – hangt voor zijn werking grotendeels af van het Europese Asylum, Migration and Integration (AMIF)-fonds. Dergelijke Europese fondsen werken volgens een systeem van cofinanciering, waarbij EU-geld 70 procent of meer van de projectkosten dekt en de rest aangevuld wordt door de lidstaten zelf. Over welke bedragen het in dat geval precies gaat, is niet meteen duidelijk.
Beter motiveren
Minister Van Bossuyt weigert zich vooralsnog neer te leggen bij de beslissing van de Raad van State die volgde op de klacht van de ngo’s. ‘De weigering van de opvang aan wie al bescherming kreeg in een andere EU-lidstaat kan nog steeds. De juridische basis daarvan werd niet geschorst door de Raad van State, die zegt enkel dat we iedere beslissing beter en individueel moeten motiveren’, klinkt het.
Minister Van Bossuyt weigert zich neer te leggen bij de beslissing van de Raad van State
‘Bovendien benadrukt het arrest ook dat een uitsluiting van opvang nog steeds mogelijk is, op voorwaarde dat Fedasil een individuele beoordeling maakt per dossier. ‘Ik zal dit arrest dan ook verder analyseren en samen met mijn diensten bekijken hoe we de werkwijze van Fedasil in lijn kunnen brengen met de voorwaarden die de Raad van State ons nu oplegt.’
Filip Michiels is zelfstandig journalist/auteur en schreef ruim 20 jaar voor diverse Belgische kranten, weekbladen en websites. Hij won tweemaal de Citi Persprijs voor economische journalistiek en was eenmaal genomineerd voor de Belfius Persprijs. In 2022 publiceerde hij de biografie van Bessel Kok: “Chaos & Charisma”. Hij werkt sinds 2019 voor Doorbraak en coördineert ook Doorbraak Magazine.